இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 1299



துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார் தாம்உடைய
நெஞ்சம் துணையல் வழி

(அதிகாரம்:நெஞ்சொடு புலத்தல் குறள் எண்:1299)

பொழிப்பு (மு வரதராசன்): ஒருவர்க்குத் துன்பம் வந்தபோது, தாம் உரிமையாகப் பெற்றுள்ள நெஞ்சமே துணையாகாவிட்டால், வேறு யார் துணையாவார்?



மணக்குடவர் உரை: துன்பமுற்றால் அதற்குத் துணையாவர் உண்டோ? தம்முடைய நெஞ்சும் தமக்குத் துணையல்லாத காலத்து.
இது தலைமகள் 'துணையாவார் யார்' என்ற தோழிக்குக் கூறியது.

பரிமேலழகர் உரை: (உணர்ப்புவயின் வாரா ஊடற்கண் தலைமகன் சொல்லியது.) துன்பத்திற்கு - ஒருவர்க்குத் துன்பம் வந்துழி, அது நீக்குதற்கு; தாம் உடைய நெஞ்சம் துணை அல் வழி - தாம் உரித்தாகப் பெற்ற தம்முடைய நெஞ்சம் துணையாகாவழி; துணையாவார் யாரே - வேறு துணையாவார் ஒருவரும் இல்லை.
(ஈண்டுத் துன்பமாவது - ஊடலுணர்ப்புவயின் வாராமை. அதற்கு நெஞ்சம் துணையாகாமையாவது, அவளை அன்பிலள் என்றொழியாது கூடற்கண்ணே விதும்பல். 'ஒரு துணையும் இன்மையின், இஃது உற்று விடுதலே உள்ளது', என்பதாம்.)

இரா சாரங்கபாணி உரை: ஒருவர்க்குத் துன்பம் நேர்ந்தவிடத்து அதனைப் போக்கத் தமக்குரிமையுடைய நெஞ்சமே துணையாகாதபோது, வேறு யார் துணையாவார்? (ஒருவருமிலர்)


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
தாம் உடைய நெஞ்சம் துணை அல் வழி துன்பத்திற்குத் துணையாவார் யாரே?

பதவுரை:
பதவுரை: துன்பத்திற்கு-துன்பம் நீக்குதற்கு; யாரே-எவர்; துணை-உதவி; யாவார்-ஆவார்: தாம்உடைய-தம்முடைய; நெஞ்சம்-உள்ளம்; துணையல்-உதவியல்லாத; வழி-பொழுது.


துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார்:

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: (துணையாவர் பாடம்) துன்பமுற்றால் அதற்குத் துணையாவர் உண்டோ?
பரிப்பெருமாள்: துன்பமுற்றால் துணையாவார் உண்டோ?
பரிப்பெருமாள் குறிப்புரை: துணையாவார் யார் என்றது தோழியைக் குறித்து தலைமகள் வாயில் மறுத்த இடத்துத் தோழி நெருங்கிக் கூறிய வழி உடன்பட்ட நெஞ்சொடு புலந்து வாயில் நேர்வாள் சொல்லியது.
பரிதி: மயல் கொண்டார்க்கு யாரே துணையாவார்;
காலிங்கர்: தோழி! உலகத்து ஒருவர்க்கு உற்ற இடத்து உதவும் உறுதுணையாவார் யாரேதான்;
பரிமேலழகர்: (உணர்ப்புவயின் வாரா ஊடற்கண் தலைமகன் சொல்லியது.) ஒருவர்க்குத் துன்பம் வந்துழி, அது நீக்குதற்கு; வேறு துணையாவார் ஒருவரும் இல்லை.
பரிமேலழகர் குறிப்புரை: ஈண்டுத் துன்பமாவது - ஊடலுணர்ப்புவயின் வாராமை. அதற்கு நெஞ்சம் துணையாகாமையாவது, அவளை அன்பிலள் என்றொழியாது கூடற்கண்ணே விதும்பல். 'ஒரு துணையும் இன்மையின், இஃது உற்று விடுதலே உள்ளது', என்பதாம். [உணர்ப்புவயின் வாரா ஊடற்கண் - தலைமகள் தணியாத பிணக்குடையள் ஆகிய இடத்து]

'துன்பமுற்றால் அதற்குத் துணையாவர் உண்டோ?' என்ற பொருளில் பழம் ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை நல்கினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'துன்பக் காலத்து வேறு யார் துணையாவார்?', 'ஒருவருக்குத் துன்பம் வந்துவிட்ட சமயத்தில்மற்ற யார் உதவி செய்யப்போகிறார்கள்? (நீயே சொல்லு மனமே!)', 'ஒருவர்க்குத் துன்பம் வந்தவிடத்து அவர்க்கு வேறு துணையாவார் யார்?', 'ஒருவர்க்குத் துன்பம் வந்த இடத்து வேறு துணையாவார் யார்? ', என்ற பொருளில் இப்பகுதிக்கு உரை தந்தனர்.

ஒருவரது துன்பக் காலத்து யார்தான் துணையாவார்? என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

தாம்உடைய நெஞ்சம் துணையல் வழி:

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: தம்முடைய நெஞ்சும் தமக்குத் துணையல்லாத காலத்து.
மணக்குடவர் குறிப்புரை: இது தலைமகள் 'துணையாவார் யார்' என்ற தோழிக்குக் கூறியது
பரிப்பெருமாள்: தம்முடைய நெஞ்சும் தமக்குத் துணையல்லாத காலத்து.
பரிதி: தம்முடைய நெஞ்சு தம்முடன் வாராதபொழுது என்றவாறு.
காலிங்கர்: (தமரல் வழி என்பது பாடம்) நாம் நமக்கு உள்ளூறு துணையா உடைய நெஞ்சமே கூட ஒன்று உற்ற இடத்து உதவும் தமரல்லாத இடத்து என்றவாறு.
பரிமேலழகர்: தாம் உரித்தாகப் பெற்ற தம்முடைய நெஞ்சம் துணையாகாவழி.

'தம்முடைய நெஞ்சும் தமக்குத் துணையல்லாத காலத்து' என்றபடி பழைய ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை கூறினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'தன்னுடைய நெஞ்சமே துணையாகாத போது', 'அவருடைய மனமே அவருக்கு உதவாவிட்டால்', 'அதனைத் தவிர்த்தற்குத் தம்முடைய மனமானது துணையாகாத விடத்து', 'தம்முடைய நெஞ்சமே துணையாகாதபோது ' என்றபடி இப்பகுதிக்குப் பொருள் உரைத்தனர்.

தம்முடைய நெஞ்சமே தமக்குத் துணையாகாதபோது என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.


நிறையுரை:
தம்முடைய நெஞ்சமே தமக்குத் துணையாகாதபோது ஒருவரது துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார்? என்பது பாடலின் பொருள்.
'துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார்' குறிப்பது என்ன?

தலைவியின் நெஞ்சு அவளைக் கைவிட்டு விட்டுக் காதலருடன் சென்றுவிட்டதால் தான் துணையின்றி தனித்து நிற்பதாகக் கூறுகிறாள் அவள்.
கடமை காரணமாகச் சென்றிருந்த தலைவன் இல்லம் திரும்பி வந்துவிட்டதால், இதுகாறும் பிரிவால் துயருற்றிருந்த தலைவி அவன் வருகை அறிந்து தன்னை நன்கு ஒப்பனை செய்து பெண்மைப் பொலிவுடன் காட்சி அளிக்கிறாள். கணவரைக் கண்டவுடன் மிக்க மகிழ்ச்சி அடைகிறாள். அவனைத் தனிமையில் சந்திக்கும் வேளையை எதிர்நோக்கி இருக்கிறாள். கூடும்வரை பொறுத்துக் கொள்ள இயலாத துன்பம் ஒருபுறம். மறுபக்கம் இணையும் சமயம் நெருங்கிவிட்டதை நினைத்து மகிழ்ச்சி. புலவியா கலவியா என்ற தடுமாற்றம் வேறு. இந்த மனநிலையில் காதலி தன் நெஞ்சோடு பிணங்கி மொழிகிறாள். அவளது நெஞ்சு காதலரைக் கண்டவுடன் விரைந்தோடி அவரிடம் சென்றடைந்துவிடுகிறது. தன் மனம் எப்பொழுதும் தலைவரையே நினைத்து, தனக்கு உதவியாக நில்லாமல் அவர் பின்னாடியே அலைவதைக் கண்டு, 'நெஞ்சே! எனக்குச் துன்பம் வந்தபோது அதை நீக்குவதற்குத் துணையாகாமல் தலைவர் பின்னே சென்றுவிட எண்ணுகிறாயே! நான் என் செய்வேன்? இப்பொழுது எனக்கு வேறு யார் துணையாக முடியும்?' எனக் கூறுகிறாள். இவ்வாறு தனக்குத்தானே தேறுதல் கூறி தன் மனத்தை உயர்த்திக்கொண்டு துன்பத்திலிருந்து விடுதலை பெறவும் எண்ணுகிறாள்.
தலைவி, தலைவியின் நெஞ்சு இவை இரண்டும் ஒன்றுதான். அவள் தான் ஏற்கனவே தலைவரிடம் சென்றுவிட்டதை உணர்த்தவே இப்படிக் கூறுகிறாள்.

மணக்குடவர் 'இது தலைமகள் 'துணையாவார் யார்' என்று தோழிக்குக் கூறியது' என்று கூற்று மொழிந்தார். பரிப்பெருமாள் 'துணையாவார் யார்' என்றது தோழியைக் குறித்து தலைமகள் வாயில் மறுத்தவிடத்துத் தோழி நெருங்கிக் கூறியவழி உடம்பட்ட நெஞ்சொடு புலத்து வாயில் நேர்வாள் சொல்லியது' என்று மணக்குடவருடையதை மாற்றிக் கூறினார். பரிமேலழகர் உணர்ப்புவயின் வாரா ஊடற்கண் தலைமகன் சொல்லியது எனக் காட்சிப் பின்புலம் அமைத்தார்.

'துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார்' குறிப்பது என்ன?

‘துன்பத்திற்கு யாரே துணை யாவார்’ என்பது நோய்க்கு மருந்து, பசிக்கு உணவு என்பன போல, எவ்விடத்தும் நீக்கப் பொருளையே தரும் உலகவழக்குத் தொடர். துன்பத்திற்குத் துணை என்பது துன்பத்தை நீக்குவதற்குத் துணை எனப் பொருள்படும். 'துன்பத்திற்கு யாரே துணையாவார்' என்பதற்குத் 'துன்பம் நீக்க அல்லது துன்பகாலத்து யார் துணை வருவார்' என்பது பொருள். காமத்துப்பாலில் இடம்பெற்றுள்ள அறச்செய்தி இது. கருத்தூன்றிய கூற்றாகச் சொல்லியதாயினும் இங்கு அதை அவள் மேற்போக்கியல்பாகவே கூறுகிறாள்.
ஒருவர்க்கு அவருடைய நெஞ்சம்தான் எப்பொழுதும் கூடவே இருந்து வழிகாட்டுவது; துன்பத்தைக் கடக்க வழிகள் எத்தனையோ இருந்தாலும் மனம் மட்டுமே உள்ளூறு துணையாக இருக்கும். ஒருவர்க்குத் துன்பம் வந்த காலத்தில் பிறர் உதவாவிடினும், அவருடைய நெஞ்சு தளராது துணை நிற்க வேண்டும். அவர் அதையே உறுதியாக நம்பியிருப்பார். ஆனால் அந்த நெஞ்சே கைவிடுமாயின் துன்புற்றார் என் செய்ய இயலும் என்று கேட்கிறாள் தலைவி இங்கு.
அவளது நெஞ்சம் அவளுக்குத் துணை தேவையான நேரத்தில் அவளை நீங்கித் தலைவரை நாடிச் சென்றுவிட்டது என்பதாம்.

தம்முடைய நெஞ்சமே தமக்குத் துணையாகாதபோது ஒருவரது துன்பக் காலத்து யார்தான் துணையாவார்? என்பது இக்குறட்கருத்து.



அதிகார இயைபு

தன்னெஞ்சம் தனக்கு துணையாகாவிட்டால் ஆற்றியிருத்தல் அரிது எனத் தலைவி கூறும் நெஞ்சொடு புலத்தல் பாடல்.

பொழிப்பு

தன்னுடைய நெஞ்சமே தனக்குத் துணையாக நில்லாமல் தன்காதலர் பின் சென்று அவளைத் தவிக்க விட்ட நிலையில் வேறு யார் உதவுவார்?