இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 1260



நிணம்தீயில் இட்டன்ன நெஞ்சினார்க்கு உண்டோ
புணர்ந்துஊடி நிற்போம் எனல்

(அதிகாரம்:நிறையழிதல் குறள் எண்:1260)

பொழிப்பு: கொழுப்பைத் தீயில் இட்டாற் போன்ற உருகும் நெஞ்சு உடைய என்னைப்போன்றவர்க்கு, 'இசைந்து ஊடிநிற்போம்' என்று ஊடும் தன்மை உண்டோ?

மணக்குடவர் உரை: தீயின்கண்ணே நிணத்தையிட்டாற்போல, உருகும் நெஞ்சினை யுடையார்க்குக் காதலரை யெதிர்ப்பட்டு வந்து ஊடி நிற்போமென்று நினைத்தல் உளதாகுமோ?

பரிமேலழகர் உரை: (இதுவும் அது.) நிணம் தீயில் இட்டன்ன நெஞ்சினார்க்கு - நிணத்தைத் தீயின்கண்ணே யிட்டால் அஃது உருகுமாறு போலத் தம் காதலரைக் கண்டால் நிறையழிந்து உருகும் நெஞ்சினையுடைய மகளிர்க்கு; புணர்ந்து ஊடி நிற்பேம் எனல் உண்டோ - அவர் புணர யாம் ஊடிப் பின்பு உணராது அந்நிலையே நிற்கக்கடவேம் என்று கருதுதல் உண்டாகுமோ? ஆகாது.
(புணர்தல் - ஈண்டு மிக நணுகுதல்; எதிர்ப்படுதலுமாம். 'புணர' என்பது 'புணர்ந்து' எனத் திரிந்து நின்றது. 'யான் அத்தன்மையேன் ஆகலின் எனக்கு அஃது இல்லையாயிற்று', என்பதாம்.

இரா சாரங்கபாணி உரை: நிணத்தைத் தீயில் இட்டால் உருகுவதைப் போல, உருகும் நெஞ்சினை உடையார்க்குக் காதலனை நெருங்கி ஊடி நிற்போம் என்று கூறுதல் முடியுமோ? (முடியாது)


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
நிணம்தீயில் இட்டன்ன நெஞ்சினார்க்கு புணர்ந்துஊடி நிற்போம் எனல் உண்டோ.


நிணம்தீயில் இட்டன்ன நெஞ்சினார்க்கு:
பதவுரை: நிணம்-கொழுப்பு; தீயில்-நெருப்பின்கண்; இட்டு-போட்டு; அன்ன-போல நெஞ்சினார்க்கு-உள்ளம் உடையவர்க்கு.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: தீயின்கண்ணே நிணத்தையிட்டாற்போல, உருகும் நெஞ்சினை யுடையார்க்கு;
பரிப்பெருமாள்: தீயின்கண்ணே நிணத்தை இட்டல் ஒக்க, உருகும் நெஞ்சினை யுடையார்க்கு;
பரிதி: நெருப்பைச் சேர்ந்த நெய்போலே நெஞ்சம் உருகும்;
காலிங்கர்: கேளாய் தோழீ! சென்று உற்ற பொழுதே உருகுவதாகிய நிணத்தைத் தீயிலிட்டால் எத்தன்மை, மற்று அத்தன்மைபோல் அவரைக்கண்ட இடத்தே நிலை நெகிழ்ந்து உருகும் நெஞ்சினை உடையார்க்கும்;
பரிமேலழகர்: (இதுவும் அது.) நிணத்தைத் தீயின்கண்ணே யிட்டால் அஃது உருகுமாறு போலத் தம் காதலரைக் கண்டால் நிறையழிந்து உருகும் நெஞ்சினையுடைய மகளிர்க்கு;

'தீயின்கண்ணே நிணத்தையிட்டாற்போல, உருகும் நெஞ்சினை யுடையார்க்கு' என்றபடி பழம் ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை நல்கினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'தீயில் இட்ட கொழுப்புப்போல் உருகுபவர்க்கு', 'கொழுப்பை நெருப்பில் போட்டது போல (காம வெப்பத்தால்) உருகிக் கொண்டிருக்கும் மனமுடையவர்க்கு', 'தலைவரைக் கண்டவுடன் தீயிலேயிட்ட நெய் போல உருகுவார்க்கு', 'நிணத்தை (கொழுப்பு) நெருப்பில் இட்டால் அஃது உருகுமாறு போலத் தம் காதலரைக் கண்டால் நிறையழிந்து உருகும் நெஞ்சினை உடையார்க்கு', என்ற பொருளில் இப்பகுதிக்கு உரை தந்தனர்.

நெருப்பில் இட்ட கொழுப்பு உருகுமாறு போலத் தம் காதலரைக் கண்டால் உருகும் நெஞ்சினை உடையார்க்கு என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

உண்டோ புணர்ந்ததுஊடி நிற்போம் எனல்:
பதவுரை: உண்டோ-உளதோ; புணர்ந்தது-மிக நணுக சேர; ஊடி-பிணங்கி; நிற்போம்-நிற்கக் கடவோம்; எனல்-என்று கருதல்.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: காதலரை யெதிர்ப்பட்டு வந்து ஊடி நிற்போமென்று நினைத்தல் உளதாகுமோ?
பரிப்பெருமாள்: காதலரை யெதிர்ப்பட்டு வந்து ஊடி நிற்பேம் என்று நினைத்தல் உளதாகுமோ?
பரிப்பெருமாள் குறிப்புரை: இது நிறையழிந்து கூறிய தலைமகள் ஆற்றுதற் பொருட்டு, 'நம் காதலர் வந்தால் ஊடுவையோ' என்று நகைக் குறிப்பினால் கூறிய தோழிக்கு, 'ஊடுதல் அரிது' என்று தலைமகள் கூறியது.
பரிதி: ஆதலால் காதலர்க்கு இல்லை, புணர்ந்தாரிடத்து ஊடுதல் என்றவாறு.
காலிங்கர்: உளதோ, அவரோடு அணுகி நின்று வைத்துஊடி அகல்கிற்பேம் என்று இருத்தல்; எனவே அந்நிணம் இறுகி நிற்குமாயின் என் நெஞ்சம் இறுகி நிற்கும் என்பது பொருள் என்றவாறு.
பரிமேலழகர்: அவர் புணர யாம் ஊடிப் பின்பு உணராது அந்நிலையே நிற்கக்கடவேம் என்று கருதுதல் உண்டாகுமோ? ஆகாது.
பரிமேலழகர் குறிப்புரை: புணர்தல் - ஈண்டு மிக நணுகுதல்; எதிர்ப்படுதலுமாம். 'புணர' என்பது 'புணர்ந்து' எனத் திரிந்து நின்றது. 'யான் அத்தன்மையேன் ஆகலின் எனக்கு அஃது இல்லையாயிற்று', என்பதாம்.

'காதலரை யெதிர்ப்பட்டு வந்து ஊடி நிற்போமென்று நினைத்தல் உளதாகுமோ?' என்று மணக்குடவர்/பரிப்பெருமாள் இப்பகுதிக்குப் பொருள் கூறினர். பரிதி 'புணர்ந்தாரிடத்து ஊடுதல் இல்லை' என்றார். காலிங்கர் 'அவரோடு அணுகி நின்று வைத்துஊடி அகல்கிற்பேம் என்று இருத்தல் உளதோ என்றும் பரிமேலழகர் 'அவர் புணர யாம் ஊடிப் பின்பு உணராது அந்நிலையே நிற்கக்கடவேம் என்று கருதுதல் உண்டாகுமோ?' என்று இப்பகுதிக்கு உரை கூறினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'காதலரை நெருங்கி ஊடி நிற்க முடியுமா?', 'தழுவிக் கொண்டு (அதன்பின்) பிணங்கி நிற்போமென்பது முடியுமா?', 'முதலிற் பிணங்கிப் பின் புணர்வேமென்று உறுதியுண்டோ?', 'கூடிவிட்டு ஊடி நிற்போம் என்ற நிலை உண்டோ?' என்றபடி இப்பகுதிக்குப் பொருள் உரைத்தனர்.

காதலரை நெருங்கி ஊடி நிற்போம் என்று நினைக்க முடியுமா? என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

நிறையுரை:
காதலரைக் கண்டவுடனேயே கொழுப்பினைத் தீயில் இட்டாற்போல உருகும் நெஞ்சினை உடையவர்க்கு அவரை எதிர்ப்பட்டு பிணங்கி நிற்போம் என்று கூற முடியுமா?

தம் காதலரைக் கண்டால் நெருப்பில் இட்ட கொழுப்பு உருகுமாறு ஒன்றுபட்டுப் போகும் நெஞ்சினை உடைய தலைவிக்கு அவரை நெருங்கி ஊடி நிற்போம் என்று நினைக்க முடியுமா? என்பது பாடலின் பொருள்.
'புணர்ந்துஊடி நிற்போம்' என்ற தொடரின் பொருள் என்ன?

நிணம் என்ற சொல்லுக்குக் கொழுப்பு என்பது பொருள்.
தீயில் இட்டு அன்ன என்ற தொடர் நெருப்பில் போட்டது போன்ற என்ற பொருள் தரும்.
நெஞ்சினார்க்கு என்ற சொல்லுக்கு உள்ளம் உடையவர்க்கு என்று பொருள்.
உண்டோ என்ற சொல் உளதோ என்ற பொருளது.
எனல் என்ற சொல் என்று கருத்த்தல் எனப்பொருள்படும்.

தலைவரைக் கண்டவுடனேயே நெருப்பில் இட்ட கொழுப்புப்போல உருகும் நெஞ்சினை உடையவள் காதலி. அவர் நெருங்கியவுடனேயே உருகி அவர் நெஞ்சுடன் கலந்து விடுவாள். பின் எப்படி அவருடன் ஊடி நிற்பாள்?

பணி காரணமாகத் தலைவன் தொலைவு சென்றுள்ளான். அவன் பிரிவு தாங்கமுடியாமல் காதலி வேதனையுடன் அவன் வரவு நோக்கிக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். பிரிந்து செல்வதற்கு முன் நிகழந்தவைகளை அவ்வப்பொழுது நினைவுகூர்கிறாள். ஒரு சமயம் அவனுடன் சிறு சண்டை ஒன்று போடவேண்டுமென்று காத்திருக்கிறாள். இன்று என்ன நேர்ந்தாலும் அவனுடன் பேசப்போவதில்லை என்ற உறுதியுடன் நிற்கிறாள். தலைவன் வருகிறான். அவனைக் கண்டதும் எல்லா உறுதியும் எங்கோ போய்விட்டது. அவனுடன் மல்லுக்கட்ட வேண்டும் என்று நினைத்தவள் அவனைக் கட்டிப்பிடித்து அவனுள்ளே கரைகிறாள். நெருப்பில் கொழுப்பை இட்டால் எப்படி உருகுமோ அதுபோல காதலனைக் கண்டவுடன் உருகி அவனுடன் இரண்டறக் கலந்துவிடுகிறாள். அவனை எதிர்கொண்டு ஊடமுடியாமல் அவனுள் ஒன்றிவிடுகிறாள்.
இப்படி இளகிய நெஞ்சுடைய அவளுக்குக் காதலனோடு ஊடியே தீருவேன் என்று மேற்கொள்வது இயலாது. அதனால் 'விடாப்பிடியாக ஊடிக்கொண்டிருப்போம் என்று முயல்வதால் பயன் இல்லை. புலக்கவே முடியாத அளவு காதல் ஈர்ப்பு கொண்ட தலைவன் அவளுக்கு கிடைத்துள்ளான். அவனைப் பாராமல் எப்படி இருப்பது? தலைவனை எதிர்த்து ஒரு சிறு சண்டைகூட போடமுடியாமல் அவனைக் கண்டதும் உருகிய காட்சி நினைவுக்கு வரவும் பிரிந்து நிற்கும் அவனை அப்பொழுதே காணவேண்டும் என்ற வேகம் பிறக்கிறது. அவன் எங்கிருக்கிறான் என்று தெரியாத நிலையிலும் அவனைத் தேடிச் செல்ல முனைகிறாள். இவை பற்றிப் பிறரிடம் கூறவும் தயங்கவில்லை. தலைவியின் இத்தகைய செயல்கள் நிறையழிதல் எனப்படும்.

இது நிறையழிந்து கூறிய தலைமகள் ஆற்றுதற்பொருட்டு நம் காதலர் வந்தால் ஊடுவையோ' என்று நகைக் குறிப்பினால் கூறிய தோழிக்கு ஊடுதல் அரிது என்று தலைமகள் கூறியது எனச் சூழல் அமைப்பார் பரிப்பெருமாள்.
இப்பாடலுக்கும் மற்றும் இவ்வதிகாரத்து மற்றும் மூன்று குறட்பாக்களுக்கும் (1257,1258,1259) பரிமேலழகர் 'பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைமகனோடு நிறையழிதலாற் கூடிய தலைமகள் 'நீ புலவாமைக்குக் காரணம் யாது?' என்ற தோழிக்குச் சொல்லியது' என்று தலைவன் பரத்தை இல்லிலிருந்து வருவதாகக் காட்சிப் பின்னணி அமைக்கிறார். பரத்தையர் தொடர்பின்றி காமத்துப்பால் அமைந்திருப்பதால், அதன்பொருட்டுத் தலைவன் பிரிந்தான் எனக் கூறுவது முற்றிலும் பொருத்தமாகாது. இவரது உரை ஏற்கக்கூடியதன்று.

'புணர்ந்துஊடி நிற்போம்' என்ற தொடரின் பொருள் என்ன?

'புணர்ந்துஊடி நிற்போம்' என்ற தொடர்க்கு எதிர்ப்பட்டு வந்து ஊடி நிற்போம், புணர்ந்தாரிடத்து ஊடுதல் இல்லை, அவரோடு அணுகி நின்று வைத்துஊடி அகல்கிற்பேம் என்று இருத்தல், அவர் புணர யாம் ஊடிப் பின்பு உணராது அந்நிலையே நிற்கக்கடவேம் என்று கருதுதல், அக்காதலர் அருகில் வந்து கூடுங்கால், ஊடி எதிர்த்து நிற்போம் எனக் கருதுதல், காதலரை நெருங்கி ஊடி நிற்க, காதலனை நெருங்கி ஊடி நிற்போம் என்று கூறுதல், தழுவிக் கொண்ட பின் பிணங்கி (விலகி) நிற்போம் என்பது, கூடிப் பிணங்குவோம் என்னும் உறுதிப்பாடு, முதலிற் பிணங்கிப் பின் புணர்வேமென்று உறுதி, கூடிவிட்டு ஊடி நிற்போம் என்ற நிலை, காதலர் தம்மை நெருங்கத் தாம் ஊடிப் பின் உணராது நிற்பேம் என்று கூறுதல், அவர் அணுகி நிற்க யாம் ஊடி அந்நிலையிலேயே நிற்கக் கடவேம், தலைவனைக் கூடி பின்னர் பிணங்கியிருப்போம் என உரையாசிரியர்கள் பொருள் கூறினர்.

இக்குறளிலுள்ள புணர்ந்து என்ற சொல்லுக்கு எதிர்ப்பட்டு அல்லது அணுகிநின்று என்று பொருள் கொள்வர்.

'புணர்ந்தூடி நிற்பேம் எனல்’ என்பதற்குக் காதலன் எதிர்ப்பட்டு வந்து ஊடி நிற்போம் என்று தலைவி நினைத்தல் என்று பொருள் கூறுவார் மணக்குடவர். ஆனால் பரிமேலழகர் 'தம் காதலரைக் கண்டால் நிறையழிந்து உருகும் நெஞ்சினையுடைய மகளிர்க்கு, அவர் புணர யாம் ஊடிப் பின்பு உணராது அந்நிலையே நிற்கக்கடவேம் என்று கருதுதல் உண்டாகுமோ? ஆகாது' எனத் தலைவர்க்குக் கொண்டார். மணக்குடவர் உரையே குறள் நடைக்குப் பொருந்தும்.

நெருப்பில் இட்ட கொழுப்பு உருகுமாறு போலத் தம் காதலரைக் கண்டால் உருகும் நெஞ்சினை உடையார்க்குக் காதலரை நெருங்கி ஊடி நிற்போம் என்று நினைக்க முடியுமா? என்பது இக்குறட்கருத்து.



அதிகார இயைபு

தலைவரைக் கண்டவுடன் அவர்மீதான வருத்தமெல்லாம் ஒன்றுமில்லாமல் போகும் எனத் தலைவி பேசும் நிறையழிதல் பாடல்.

பொழிப்பு

(காதலரைக் கண்டால்)தீயில் இட்ட கொழுப்புப்போல் உருகும் நெஞ்சினை உடையார்க்கு அவரை நெருங்கி ஊடி நிற்போம் என்று கூறுதல் முடியுமோ?