இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 1245



செற்றார் எனக்கை விடல்உண்டோ நெஞ்சேயாம்
உற்றால் உறாஅ தவர்

(அதிகாரம்:நெஞ்சோடுகிளத்தல் குறள் எண்:1245)

பொழிப்பு: நெஞ்சே! யாம் விரும்பி நாடினாலும் எம்மை நாடாத அவர் நம்மை வெறுத்துவிட்டார் என்று எண்ணிக் கை விட முடியுமோ?

மணக்குடவர் உரை: நெஞ்சே! யாம் உற்றபின்பு உறாது போனவர் செறுத்தாரென்று அவரைக் கைவிடுதல் இயல்போ?
உறுதல்- விரைந்துறுதல். தலைமகள் தலைமகன் கொடுமையை உட்கொண்ட நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது.

பரிமேலழகர் உரை: (இதுவும் அது.) நெஞ்சே - நெஞ்சே; யாம் உற்றால் உறாஅதவர் - யாம் தம்மையுறத் தாம் உறாத நம் காதலரை; செற்றாரெனக் கைவிடல் உண்டோ - வெறுத்தார் என்று கருதிப் புலந்து கைவிட்டிருக்கும் வலி நமக்குண்டோ? இல்லை.
(உறுதல் - அன்பு படுதல். 'அவ்வலி யின்மையின் அவர்பால் செல்வதே நமக்குத் தகுவது' என்பதாம்.)

வ சுப மாணிக்கம் உரை: நாம் துன்புற்றாலும் வராதவர் நெஞ்சே! நம்மைக் கைவிட்டாரென விட முடியுமா?


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
நெஞ்சே! யாம் உற்றால் உறாஅதவர் செற்றார் எனக் கைவிடல் உண்டோ.


செற்றார் எனக்கை விடல்உண்டோ:
பதவுரை: செற்றார்-சினந்துவெறுத்தார்; என-என்று கருதி; கைவிடல்-ஏற்காதொழிதல்; உண்டோ-உளதோ.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: செறுத்தாரென்று அவரைக் கைவிடுதல் இயல்போ?
பரிப்பெருமாள்: செறுத்தாரென்று கைவிடுதல் இயல்போ?
பரிதி: நம்மைப் பிரிந்தார்ப்போலப் பிரிந்து விடுவாரோ;
காலிங்கர்: இங்ஙனம் நம்மைச் செறுத்தனர் எனக்கொண்டு நாமும் கைவிடுதற் கடன் உண்டோ;
பரிமேலழகர்: (இதுவும் அது.) வெறுத்தார் என்று கருதிப் புலந்து கைவிட்டிருக்கும் வலி நமக்குண்டோ? இல்லை.

'செறுத்தாரென்று அவரைக் கைவிடுதல் இயல்போ? / கடன் உண்டோ?/ வலி நமக்குண்டோ?' என்றபடி பழம் ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை நல்கினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'நம்மை வெறுத்தார் என்று நாமும் அவரை வெறுத்து நீங்கி வாழும் வன்மை நமக்கு உண்டோ?', 'அவர் நம்மை வெறுத்துவிட்டார் என்றெண்ணிக் கைவிட்டுவிடுவது தகுமா? (தகாது)', 'அவர் நம்மை வெறுத்தாரென்று கைவிட்டிருக்கும் வலிமை நமக்குண்டோ?', 'வெறுத்தார் எனக் கருதிக் கை விட்டிருக்கும் வலிமை நமக்கு உண்டோ?', என்ற பொருளில் இப்பகுதிக்கு உரை தந்தனர்.

நம்மை வெறுத்தாரென்று கைவிட்டு விடுதல் ஆகுமா? என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

நெஞ்சேயாம் உற்றால் உறாஅ தவர்:
பதவுரை: நெஞ்சே-உள்ளமே; யாம்-நாங்கள்; உற்றால்-பட்டால்; உறாஅதவர்-அன்புடையராகாதவர்.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: நெஞ்சே! யாம் உற்றபின்பு உறாது போனவர்.
மணக்குடவர் குறிப்புரை: உறுதல்- விரைந்துறுதல். தலைமகள் தலைமகன் கொடுமையை உட்கொண்ட நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது.
பரிப்பெருமாள்: நெஞ்சே! யாம் உற்றபின்பு உறாது போனவர்.
பரிப்பெருமாள் குறிப்புரை: உறுதல்- விரைந்துறுதல். 'நாம் உறுவதன் முன்பு தாம் உற்று வருந்தினர்; நாம் உற்ற பின்பு தாம் உறார் ஆயினார்; யாம செய்ததனையே அவரும் செய்தார்; ஆயின் அவரை விடுதல் ஆகுமோ?" என்று தலைமகன் கொடுமையை உட்கொண்டு நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது.
பரிதி: நாம் அன்பு வைக்கவும் தாம் அன்பு வையாத நாயகர், நெஞசமே! சொல்லாய் என்றவாறு.
காலிங்கர்: நெஞ்சே! நாம் இங்ஙனம் பிரிவுத்துயர் உற்ற இடத்துத் தாமும் அஃது உறாதவர். காலிங்கர் குறிப்புரை: எனவே கணவர் பிரிவின் கற்புடையாட்டியர் கடுந்துயர் உறினும் கருத்து ஒழியார் என்பது பொருள் என்றவாறு.
பரிமேலழகர்: நெஞ்சே; யாம் தம்மையுறத் தாம் உறாத நம் காதலரை.
பரிமேலழகர் குறிப்புரை: உறுதல் - அன்பு படுதல். 'அவ்வலி யின்மையின் அவர்பால் செல்வதே நமக்குத் தகுவது' என்பதாம்.

'நெஞ்சே! நாம் இங்ஙனம் பிரிவுத்துயர் உற்ற இடத்துத் தாமும் அஃது உறாதவர்' என்றபடி பழைய ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை கூறினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'நெஞ்சே! நாம் பிரிவுத்துன்பம் எய்தினால் அது கண்டு துன்புறாத காதலர்', 'மனமே! நாம் விரும்பினபோது காதலர் வராததற்காக', 'நாம் விரும்பினால் நம்மை விரும்பாதவரை', 'நெஞ்சே! நாம் அடைந்தால் நம்மை அடையாதவர்' என்றபடி இப்பகுதிக்குப் பொருள் உரைத்தனர்.

நெஞ்சே! நாம் பிரிவுத்துன்பம் உற்றது கண்டு தாம் துன்புறாத காதலர் என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

நிறையுரை:
நெஞ்சே! நாம் துன்பம் உற்றது கண்டு தாம் உறாத தலைவர், 'எம்மை வெறுத்தார்' என்று கைவிடுதலும் ஆகுமோ?

நெஞ்சே! நாம் பிரிவுத்துன்பம் உற்றது கண்டு தாம் உறாத காதலர் நம்மை வெறுத்தாரென்று கைவிட்டு விடுதல் என உளதா? என்பது பாடலின் பொருள்.
'உற்றால்' என்பதன் பொருள் என்ன?

செற்றார் என என்ற தொடர்க்கு சினந்து வெறுத்தார் என்று என்பது பொருள்.
கைவிடல் என்ற தொடர் விட்டுவிடல் என்ற பொருள் தரும்.
உண்டோ என்ற சொல்லுக்கு உளதோ என்று பொருள்.
நெஞ்சே என்பது மனமே! என்று தன் உள்ளத்தை விளிப்பது.
யாம் என்ற சொல் நாம் என்ற பொருள் தருவது.
உறாஅதவர் என்ற சொல் துன்புறாதவர் எனப்பொருள்படும்.

நெஞ்சமே! நாம் துன்பத்தில் உள்ளோம் என்று அறிந்தும் அருள் காட்டாமல் இருப்பவர் நம்மை வெறுத்துவிட்டார் என்று நாமும் கைவிடல் என்று ஒன்று உளதா?

கணவர் தொழில் காரணமாகப் பிரிந்து போய் நாட்கள் பல ஆய்விட்டன. இன்னும் திரும்பி வரவில்லை; அவரிடமிருந்து ஒரு செய்தியும் இல்லை. 'நான் இங்கே அவரையே நினைத்துக் கலங்கித் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால் அதுபோல் அவரும் வருந்துவதுபோலத் தெரியவில்லையே. இதை அவர் நம்மை வெறுத்துவிட்டார் என்று கொள்வதா? அப்படி அவர் வெறுத்துவிட்டார் என்றால் நாமும் அவரை கைவிடவேண்டியதுதானா? அப்படி ஒன்று உளதா?' இவ்வாறாக அவளது எண்ண ஓட்டங்கள் செல்கின்றன. அது பொழுது தன் நெஞ்சுடன் பேசுகிறாள்: 'நெஞ்சே! நாம் துன்புறுவது போல அவர் உறவில்லையே என்றால் அவர் நம்மை வெறுத்துவிட்டார் என்று எண்ணி இனி அவரோடென்ன உறவு என்று கைவிடமுடியுமா?" என்று கேட்கிறாள். தலைமகள் தலைவனின் கொடுமையை உட்கொண்ட நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது என்றாலும் காதலரைக் கைவிடல் இயலாது என்பதைத்தான் தன் உள்ளத்தோடு உரையாடுதலால் தெரிவிக்கிறாள் தலைவி.

மற்றவர்கள் எல்லாம் நாம் தலைவனைக் கைவிடுதல் உண்டோ எனத் தலைவி கூறுவதாக உரைசெய்ய, நம்மைத் தலைவர் கைவிடல் உண்டோ எனத் தலைவன் கூறுவதாகப் பரிதி எழுதினார். இக்குறளுக்கான காலிங்கரது குறிப்புரையில் 'கணவர் பிரிவின் கற்புடையாட்டியர் கடுந்துயர் உறினும் கருத்து ஒழியார் என்பது பொருள் என்றவாறு' எனப் பொறித்துள்ளார்.

'உற்றால்' என்பதன் பொருள் என்ன?

'உற்றால்' என்பதற்கு விரைந்துறுதல், அன்பு வைத்தல், துயர் உற்ற இடத்து, அன்பு படுதல், அனபு செய்யவும், துன்புற்றால், பிரிவுத்துன்பம் எய்தினால், ஆசையுற்றபோது, விரும்பினாலும், அடைந்தால், அனபு பாராட்டினால், அன்பாற் பொருந்துதல் என உரையாசிரியரகள் பொருள் கூறினர்.
'உற்றால்' என்பதற்குத் துன்புற்றால் எனக் காலிங்கர் பொருள் கொண்டார்.
"‘உறுதல்’ என்பதற்கு அன்புபடுதல், விரைந்துறுதல், பிரிவுத்துயருறுதல் எனப் பொருள் வேறுபட்டு உரையாசிரியர்கள் எழுதக் காண்கின்றோம். ‘உற்றுழி உதவியும் உறுபொருள் கொடுத்தும் (புறம்.183:1) ....ஒன்றுற்றக் கால் விற்றற்குரியர் விரைந்து (குறள்: 1080) என்னுமிடங்கள் போல ‘உற்றால்’ என்பதற்கும் துன்பமுற்றால் எனப் பொருள்கோடலே இயல்பானது. அங்ஙனம் கொண்டெழுதிய காலிங்கர் உரை ஒக்கும்" (இரா சாரங்கபாணி).

நெஞ்சே! நாம் பிரிவுத்துன்பம் உற்றது கண்டு தாம் உறாத காதலர் நம்மை வெறுத்தாரென்று கைவிட்டு விடுதல் என உளதா? என்பது இக்குறட்கருத்து.



அதிகார இயைபு

அவர் என் துன்பம் அறிந்து விரைந்து வரவில்லை என்பதற்காக அவரை விட்டுவிடமுடியுமா என்ன? எனத் தலைவி தன் நெஞ்சைக் கேட்பதைச் சொல்லும் நெஞ்சோடுகிளத்தல் பாடல்.

பொழிப்பு

நெஞ்சே! நாம் பிரிவுத்துன்பம் எய்தினால் அது கண்டு துன்புறாதவர் நம்மை வெறுத்தார் என்று நாம் கைவிடுதல் ஆகுமா?