இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 1239



முயக்கிடைத் தண்வளி போழப் பசப்புற்ற
பேதை பெருமழைக் கண்

(அதிகாரம்:உறுப்புநலனழிதல் குறள் எண்:1239)

பொழிப்பு: தழுவுதலுக்கு இடையே குளிர்ந்த காற்று நுழையக் காதலியின் பெரிய மழை போன்ற கண்கள் பசலைநிறம் அடைந்தன.

மணக்குடவர் உரை: யான் பிரிவதாக நினைத்து முயக்கத்தின்கண்ணே எனது உடம்பை அகற்ற, அம்முயக்கிடையே சிறு காற்று ஊடறுத்தலானே எனது நீக்கத்தைப் பொறாது பேதையுடைய பெருத்த குளிர்ந்த கண்கள் பசப்புற்றன.
இது முதலாக மூன்று குறள் தலைமகன் கூறுவன.

பரிமேலழகர் உரை: (இதுவும் அது.) முயக்கிடைத் தண் வளி போழ - அங்ஙனம் கைகளை ஊக்குதலான் அம் முயக்கிடையே சிறுகாற்று நுழைந்ததாக; பேதை பெருமழைக்கண் பசப்புற்ற - அத்துணையிடையீடும் பொறாது, பேதையுடைய பெரிய மழைக் கண்கள் பசப்புற்றன; அத்தன்மையவான கண்கள், மலைகளும் காடும் நாடுமாய இவ்விடையீடுகளையெல்லாம் யாங்ஙனம் பொறுத்தன?
(தண்மை - ஈண்டு மென்மைமேல் நின்றது. 'போழ' என்றது, உடம்பு இரண்டும் ஒன்றானது தோன்ற நின்றது. மழை - குளிர்ச்சி)

சி இலக்குவனார் உரை: தழுவிய காலத்தில் உண்டான சிறு இடைவெளியில் சிறு காற்று நுழைந்ததாக அவ்வளவு இடையீடும் பொறாது பேதைப் பெண்ணின் குளிர்ந்த கண்கள் பசப்புற்றன.


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
முயக்கிடைத் தண்வளி போழப் பேதை பெருமழைக் கண் பசப்புற்ற.


முயக்கிடைத் தண்வளி போழ:
பதவுரை: முயக்கு-தழுவல்; இடை-நடுவில்; தண்-சிறு; வளி-காற்று; போழ-நுழைந்ததாக.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: யான் பிரிவதாக நினைத்து முயக்கத்தின்கண்ணே எனது உடம்பை அகற்ற, அம்முயக்கிடையே சிறு காற்று ஊடறுத்தலானே எனது நீக்கத்தைப் பொறாது;
பரிப்பெருமாள்: யான் பிரிவதாக நினைத்து முயக்கத்தின்கண்ணே எனது உடம்பை அகற்ற, அவ்விடைச் சிறு காற்று ஊடறுத்தலானே எனது நீக்கத்தை அறிந்து;
பரிதி: முயங்கிய விடத்துத் தென்றல் ஊர;
காலிங்கர்: தோழீ! அவர் என்றும் எமக்கு இனியர் ஆகலின் தாம் என்னை இறுக முயங்கிய முயக்கத்திடையே இடம் பார்த்துத் தண் என்றதோர் சிறு தென்றற் கொழுந்து ஊடுபோக;
பரிமேலழகர்: (இதுவும் அது.) அங்ஙனம் கைகளை ஊக்குதலான் அம் முயக்கிடையே சிறுகாற்று நுழைந்ததாக;
பரிமேலழகர் குறிப்புரை: தண்மை - ஈண்டு மென்மைமேல் நின்றது. 'போழ' என்றது, உடம்பு இரண்டும் ஒன்றானது தோன்ற நின்றது.

'முயக்கத்தின்கண்ணே எனது உடம்பை அகற்ற, அம்முயக்கிடையே சிறு காற்று ஊடறுத்தலானே எனது நீக்கத்தைப் பொறாது' என்றபடி பழம் ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை நல்கினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'தழுவலிடைக் குளிர்காற்றுப் புகுந்த அளவிற்கே', 'முயக்கத்தில் தலைவன் கைகளைத் தளர்த்தவே இடையில் குளிர்ந்த மென்காற்று ஊடறுத்து வீச, அச்சிறு இடையீட்டையும் பொறாமல்', 'நாங்களிருவரும் புணரும்போது தழுவியிருக்கும் எங்கள் மத்தியில் சந்துண்டாகிக் குளிர்காற்றுப் புகுந்தாலும்', 'தழுவுங் காலத்தே குளிர்ந்த காற்று நுழைந்ததாக, அதனைப் பொறாது', என்ற பொருளில் இப்பகுதிக்கு உரை தந்தனர்.

தழுவலிடைக் குளிர்காற்றுப் புகுந்த பிரிவுக்கே என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

பசப்புற்ற பேதை பெருமழைக் கண்:
பதவுரை: பசப்பு-நிறம் வேறுபடுதல்; உற்ற-எய்தின; பேதை-மடமையுடையவள்; பெரும்-மிக்க; மழை-குளிர்ச்சியையுடைய; கண்-விழி.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: பேதையுடைய பெருத்த குளிர்ந்த கண்கள் பசப்புற்றன.
மணக்குடவர் குறிப்புரை: இது முதலாக மூன்று குறள் தலைமகன் கூறுவன.
பரிப்பெருமாள்: பேதையுடைய பெருத்த குளிர்ந்த கண்கள் பசப்புற்றன.
பரிப்பெருமாள் குறிப்புரை: இவையிற்றின் கருத்துப் போக்கிச் சொல்லுதும். இது முதலாக மூன்று குறள் தலைமகன் கூற்று.
பரிதி: பசலையாச்சு; கண்ணும் மழை பொழிந்தது; நாயகிக்கு என்றவாறு.
காலிங்கர்: பசப்பு உற்றன; எனது அழுது ஒழியாக் கண் ஏதும் அறியாது. வெறும்பேதை; எனவே அவரும் அன்புடையார்; யானும் ஆற்றுவல்; இவை அன்றும் இன்றும் தமது அறியாமையின் பசந்து அழும் என்றவாறு.
பரிமேலழகர்: அத்துணையிடையீடும் பொறாது, பேதையுடைய பெரிய மழைக் கண்கள் பசப்புற்றன;
பரிமேலழகர் குறிப்புரை:அத்தன்மையவான கண்கள், மலைகளும் காடும் நாடுமாய இவ்விடையீடுகளையெல்லாம் யாங்ஙனம் பொறுத்தன? மழை - குளிர்ச்சி.

'பேதையுடைய பெருத்த குளிர்ந்த கண்கள் பசப்புற்றன' என்றபடி பழைய ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை கூறினர். மணக்குடவர்/பரிப்பெருமாள் ஆகியோரும் பரிமேலழகரும் மழை என்றதற்குக் குளிர்ச்சி என்று பொருள் கொள்ள, பரிதியும் காலிங்கரும் மழைபொழியும் அதாவது அழும் என உரை காண்பர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'இப்பேதையின் குளிர்ந்த கண்கள் பசந்தன', 'இப்பெண்ணின் பெரிய குளிர்ந்த கண்கள் பசப்பெய்தின', 'அவள் கண் பசந்து அழுதுவிடுவாளே!', 'மங்கையது பெரிய குளிர்ந்த கண்கள் நிறம் வேறுபட்டன. (இப்போது அவை எவ்வாறாயினவோ?)' என்றபடி இப்பகுதிக்கு பொருள் உரைத்தனர்.

களங்கமற்ற இளம்மங்கையின் குளிர்ந்த கண்கள் பசந்தன என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

நிறையுரை:
தழுவுதலின் இடைவெளியில் குளிர்ந்த காற்றுப் புகுந்ததால் அப்பிரிவுகூடத் தாங்காமல் காதலியின் பெரிய குளிர்ந்த கண்கள் பசலை பெற்றன எனத் தலைவன் கூறுகிறான்.

தழுவலிடைக் குளிர்காற்றுப் புகுந்த பிரிவுக்கே களங்கமற்ற இளம்மங்கையின் குளிர்ந்த கண்கள் பசந்தன என்பது பாடலின் பொருள்.
'பெருமழைக் கண்' என்பதன் பொருள் என்ன?

முயக்கிடை என்ற சொல்லுக்குத் தழுவிக் கொண்டிருந்த காலத்து என்பது பொருள்.
தண்வளி என்றது குளிர்ந்த காற்று என்ற பொருள் தரும்.
போழ என்ற சொல்லுக்குப் பிளக்க என்று பொருள்.
பசப்புற்ற என்ற சொல் பசலை என்ற பொருள் தருவது.
பேதை என்ற சொல் களங்கமற்ற இளம்மங்கை குறித்தது.

நாங்கள் இறுக அணைத்திருக்கும் வேளையில் இருவருக்குமிடையில் குளிர் காற்று புகுந்துவிட்டது. அந்தக் காற்றுநுழை இடைவெளிக்கே களங்கமற்ற இம்மங்கையின் குளிர்ந்த பெரிய கண்கள் பசலையுற்றன.

நெடுந்தொலைவு சென்றிருந்த காதலன் வினை முடித்து இல்லம் திரும்பும் வேளை இது. அது சமயம் தலைவியையும் பிரியும் சமயம் அவள் இருந்த மனநிலையையும் மன ஓட்டத்தில் எண்ணிப் பார்க்கிறான். காதல் வயப்பட்ட அவர்கள் காற்றுகூட நுழைய முடியாதபடி இறுகத் தழுவி அணைத்து மகிழ்பவர்கள். பிரியும் நேரத்திலும் அப்படி அணைத்துக் கொண்டனர். அம்முயக்கத்திடையே இடம் பார்த்துத் தண் என்றதோர் சிறு தென்றற் கொழுந்து ஊடுபோனதைத் தலைவி உணர்ந்தால் காற்று புகுந்துவிட்டதே-காற்றளவு பிரிந்துவிட்டோமோ என வருந்தி அவளது பெரிய குளிர்ந்த கண்கள் வாடத் தொடங்கின. இறுகத் தழுவிய நிலையிலாததால், அக்காற்று, பிளந்து கொண்டு போக நேர்ந்தது என்பதாலும் பிரிவதற்காகக் கைகளை தளர்த்துகிறான் என அறிந்ததாலும் தலைவியின் கண்கள் பசலையுற்று அழகை இழந்ததைத் தலைவன் நினைத்துப் பார்க்கிறான். அந்த அளவு உணர்வுநுட்பம் உள்ள காதலிக்கு-அச்சிறு பிரிவையும் தாங்க முடியாதவளுக்கு மலைகள், காடுகள், நாடுகள் கடந்து தான் இங்கு இருக்க தொலைவாலும் காலத்தாலும் இந்த அளவு உள்ள பெரிய இடைவெளியை எப்படிப் பொறுத்திருக்க முடியும்? என அவனது சிந்தனை செல்கிறது.

இப்பாடலில் தண்வளி அதாவது குளிர்ந்த காற்று என்று சொல்லப்பட்டது. வெறுங்காற்று இடையில் புகுந்தால் அறிய முடியாது. குளிர் காற்று உடலில் பட்டவுடன் உணர இயலும். ஆதலின் தண்வளி எனப்பட்டது. நாமக்கல் இராமலிங்கம் முயக்கம் என்பதற்கு புணர்ச்சி என்று பொருள் கொண்டார். அவர் 'குளிர்காற்று என்பது உடல்களில் ஆடையின்மையைக் குறிப்பது. புணர்ச்சியில் உடலோடு உடல் நெருங்கி ஒன்றுபட்டு இருக்கும். அப்போது இருவர் உடல்களும் இயல்பாக உள்ள வெதுவெதுப்போடிருக்கும். அப்படி ஒன்றோடொன்று ஒட்டியிருக்கும் உடல்கள் சிறுது பிரிந்தாலும் இடையில் காற்று புகும். அக்காற்று குளிர்ச்சியுண்டாக்கும். அதனால் தண்வளி எனப்பட்டது' என்று இக்குறளுக்கான உரையில் கூறினார்.
ஈருடல் ஓருடலாய் ஆனதுபோல் தழுவி நின்றபோது காற்று அதனூடு பிளந்து சென்றதை 'போழ' என்ற சொல் குறிக்கிறது.
கண் பசத்தல் என்றதற்கு 'அவன் பிணைந்த கைகளை நெகிழவிட்டபோது பார்த்த பார்வை, அவனைப் பிரியப்போகிறோமே என்ற சோர்வும், அச்சமும் உடைய பார்வையாம்' என விளக்கம் தருவார் ஜி வரதராஜன்.
இக்குறள் நடை முயங்கிய கைகளை ஊக்கப் பசந்தது பைந்தொடிப் பேதைநுதல் (குறள் எண்: 1238) என்னும் முந்திய குறள் நடையை ஒத்தது.

தோழிக்குத் தலைவி கூறியதாக இக்குறளைக் கொள்வர் காளிங்கர். தலைவன் கூற்றாகக் கொண்டார் பரிமேலழகர்.

'பெருமழைக் கண்' என்பதன் பொருள் என்ன?

'பெருமழைக் கண்' என்றதற்குப் பெருத்த குளிர்ந்த கண்கள், பேதையுடைய பெரிய மழைக் கண்கள், கண்ணும் மழை பொழிந்தது, அழுது ஒழியாக் கண், பெரிய மழைக் கண்கள் (மழை- குளிர்ச்சி), பெரிதாய குளிர்ச்சிமிக்க கண்கள், குளிர்ந்த கண்கள், பெரிய குளிர்ந்த கண்கள், பெரிய மழைக் கண்கள், விசாலமான மழைக்கண்கள் (மழைபோல் கண்ணீர் வடிப்பது), குளிர்ந்த கண்கள், குளிர்ந்த பெரிய கண்கள், நீர் நிறைந்த கண்கள் என்றவாறு உரையாசிரியர்கள் பொருள் கூறினர்.
நாமக்கல் இராமலிங்கம் 'பெரு மழைக்கண்-விசாலமான மழைக்கண்கள். மழைக்கண்கள் என்று பெண்களின் கண்களைக் குறிப்பது தமிழ் வழக்கு. ஏன் எனில் பெண்கள் இயல்பாககவே மிக்க இரக்க முள்ளவர்கள். சிறு துன்பத்தைக் கண்டாலும் மனமுருகி மழைபோல் கண்ணீரைக் கொட்டி விடுவார்கள். மேலும் எக்காரணத்தாலும் பெண்கள் நினைத்த உடனே மழைபோல் கண்ணீர் வடிக்க முடியும். அதனால் பெண்களின் கண்கள் மழைக்கண் எனப்படும்' என விளக்கம் செய்தார்.

தழுவலிடைக் குளிர்காற்றுப் புகுந்த பிரிவுக்கே களங்கமற்ற இளம்மங்கையின் குளிர்ந்த கண்கள் பசந்தன என்பது இக்குறட்கருத்து.



அதிகார இயைபு

காற்றளவு பிரிவிற்கே தன் கண் உறுப்புநலனழிதல் தன்மை கொண்டவள் தலைவி.

பொழிப்பு

தழுவுங் காலத்தே குளிர்ந்த காற்று இருவர்க்கிடையே நுழைந்ததாக, அதனைப் பொறாது பேதையின் குளிர்ந்த கண்கள் பசப்பெய்தின.