இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 1200



உறாஅர்க்கு உறுநோய் உரைப்பாய் கடலைச்
செறாஅஅய் வாழிய நெஞ்சு

(அதிகாரம்:தனிப்படர் மிகுதி குறள் எண்:1200)

பொழிப்பு: நெஞ்சமே! நீ வாழிய ! அன்பு இல்லாதவரிடம் உன் மிகுந்த துன்பத்தைச் சொல்கின்றாய்! அதைவிட எளிதாகக் கடலைத் தூர்ப்பாயாக

மணக்குடவர் உரை: நெஞ்சே! நம்மோடு அன்புற்றார்க்குத் தூது விட்டாலும் பயனில்லை யென்று உன்னோடு உறாதார்க்கு நீயுற்ற நோயைச் சொல்ல நினையா நின்றாய்: நம்மை உறங்காமல் வருத்துகின்ற கடலைத் தூர்ப்பாயாயின் அஃது அதனினும் நன்று.
இது தூதுவிடக் கருதிய நெஞ்சுக்குத் தூதுவிட்டாலும் பயனில்லை யென்று தலைமகள் கூறியது.

பரிமேலழகர் உரை: (தலைமகன் தூது வரப்பெறாது தான் தூதுவிடக் கருதியாள் நெஞ்சோடு சொல்லியது.) உறார்க்கு உறுநோய் உரைப்பாய் நெஞ்சு - நின்னோடு உறாதார்க்கு நின் நோயை உரைக்கலுற்ற நெஞ்சே; கடலைச் செறாய் - நீ ஆற்றாயாயினும் அரிதாய அதனையொழிந்து, நினக்குத் துயரஞ் செய்கின்ற கடலைத் தூர்க்க முயல்வாயாக, அஃது எளிது.
(உரைக்கலுற்றது அளவிறந்த நோயாகலானும், கேட்பார் உறவிலராகலானும், அது முடிவதொன்று அன்று; முடிந்தாலும் பயன் இல்லை என்பது கருதாது, முயலாநின்றாய் என்னும் குறிப்பான், 'வாழிய' என்றாள்.)

தமிழண்ணல் உரை: உன்னை உறவுகொண்டு காதலியாதவர்க்கு, நின் காதலால் உற்ற நோயை உரைக்க எண்ணுகின்ற மனமே! வாழிய! அதைவிட உனது காமக் கடலைத் தூர்க்க முயல்வாயாக! அஃது அதனினும் எளிது. விரும்பாதார்பின் போகின்ற மனத்தை வெறுத்துச் சொல்வதிது.


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
உறாஅர்க்கு உறுநோய் உரைப்பாய் கடலைச்.செறாஅஅய் வாழிய நெஞ்சு


உறாஅர்க்கு உறுநோய் உரைப்பாய்:
பதவுரை: உறாஅர்க்கு-(அன்பு )உறாதவர்க்கு; உறுமிகுந்த; நோய்-துன்பம்; உரைப்பாய்-சொல்லத்தொடங்குவாய்.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: நம்மோடு அன்புற்றார்க்குத் தூது விட்டாலும் பயனில்லை யென்று உன்னோடு உறாதார்க்கு நீயுற்ற நோயைச் சொல்ல நினையா நின்றாய்; :
பரிப்பெருமாள்: என் மாட்டு அன்பு உறாதவர்க்கு நீ உற்ற நோயைச் சொல்ல நினையா நின்றாய்;
பரிதி: நாயகருக்குக் காமநோயைச் சொல்லாய்;
காலிங்கர்: நெஞ்சினால் நம்மொடு சிறிதும் பரிவு உறாராகிய நம் காதலர்க்கு நாம் உறுநோய் கூடக் கூடச் சென்று சென்று கூறுவாயாக;
பரிமேலழகர்: (தலைமகன் தூது வரப்பெறாது தான் தூதுவிடக் கருதியாள் நெஞ்சோடு சொல்லியது.) நின்னோடு உறாதார்க்கு நின் நோயை உரைக்கலுற்ற நெஞ்சே;

'உன்னோடு அன்பு உறாதார்க்கு நீ உற்ற நோயைச் சொல்ல நினையா நின்றாய்' என்று மணக்குடவர்/பரிப்பெருமாள் இப்பகுதிக்கு உரை நல்கினர். பரிதி: 'நாயகருக்குக் காமநோயைச் சொல்லாய்' என்றதால் இவர் உரையாய் என்று பாடம் கொண்டிருப்பார் எனத் தெரிகிறது. காலிங்கர் 'நம்மொடு பரிவு உறாராகிய காதலர்க்கு நாம் உறுநோய் சென்று கூறுவாயாக'' என்றுரைத்தார். பரிமேலழகர் நின்னோடு உறாதார்க்கு நின் நோயை உரைக்கலுற்ற' என்று பொருள் கூறினார்.'

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'துன்பப் படாதவர்க்கு நீ உற்ற துன்பத்தைத் தூதாற் சொல்', 'உன்னைப் போல் காமநோய் உறாதவர்க்கு நீ உறும் காம நோயினை உரைப்பாயாக', 'நீ அடைந்த காம வேதனையைப் போல் அவரும் அடையாததால் அவர் விரைந்து வரவில்லை. ஆனாலும் வருவார். வந்தபின் உன் காம வேதனையைச் சொல்லித் தீர்த்துக் கொள்ளலாம்', 'உன்னோடு பொருந்தாதார்க்கு நீ அடையும் நோயைச் சொல்லுவாய்.!', என்ற பொருளில் இப்பகுதிக்கு உரை தந்தனர்.

அன்பு கொள்ளாதவர்க்கு நீ உற்ற மிகுந்த காதல் நோயைச் சொல்வாய் என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

கடலைச் செறாஅஅய் வாழிய நெஞ்சு:
பதவுரை: கடலை-கடலை; செறாஅஅய்-தூர்க்க முயல்வாய்; வாழிய-வாழ்க; நெஞ்சு-உள்ளமே!.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: நெஞ்சே! நம்மை உறங்காமல் வருத்துகின்ற கடலைத் தூர்ப்பாயாயின் அஃது அதனினும் நன்று.
மணக்குடவர் குறிப்புரை: இது தூதுவிடக் கருதிய நெஞ்சுக்குத் தூதுவிட்டாலும் பயனில்லை யென்று தலைமகள் கூறியது.
பரிப்பெருமாள்: என் நெஞ்சமே!! அதனினும் நன்று நம்மை உறங்காமல் வருத்துகின்ற கடலைத் தூர்ப்பாயாயின் என்றவாறு.
பரிப்பெருமாள் குறிப்புரை :இவை இரண்டும் முடியாய் என்றவாறாயிற்று. தூதுவிடக் கருதிய நெஞ்சுக்குத் 'தூதுவிட்டாலும் பயனில்லை; என்று தலைமகள் கூறியது.
பரிதி: விரகக்கடலைச் செறாய்; நெஞ்சமே! என்ன காரியம் செய்தாய் என்றவாறு.
காலிங்கர்: மற்று அல்லவாயின் நம்மை வருத்துகின்ற பெருங்கடல் ஆகிய வெள்ளநீர் ஒலியைச் செறுத்து வாழ்வாயாக; என் நெஞ்சே! என்றவாறு.
பரிமேலழகர்: நீ ஆற்றாயாயினும் அரிதாய அதனையொழிந்து, நினக்குத் துயரஞ் செய்கின்ற கடலைத் தூர்க்க முயல்வாயாக, அஃது எளிது.
பரிமேலழகர் குறிப்புரை: உரைக்கலுற்றது அளவிறந்த நோயாகலானும், கேட்பார் உறவிலராகலானும், அது முடிவதொன்று அன்று; முடிந்தாலும் பயன் இல்லை என்பது கருதாது, முயலாநின்றாய் என்னும் குறிப்பான், 'வாழிய' என்றாள்.

'வருத்துகின்ற கடலைத் தூர்ப்பாயாயின் அஃது எளிது; என்றும், காமக்கடலைச் செறாய் என்றும் கடல்நீர் ஒலியைச் செறுத்து வாழ்வாயாக' என்றும் பழைய ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை கூறினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'நெஞ்சே! கடலை வெறுக்காதே', 'நெஞ்சே வாழ்க!!. அதனை விடுத்து முழங்கும் கடலை வீணே வெறுக்காதே', '(மனமே! ஏன் இப்படியெல்லாம் அவரை நிந்திக்கிறாய்? அவர் வருவார்; பொறு) மனமே! உன்னை வாழ்த்துகிறேன்; பொறுத்துக் கொள்.. இப்போது கடல் போல உன்னுள் வளர்ந்துவிட்ட காமஆசையை அடக்கிக் கொள்க.', 'நெஞ்சே வாழ்வாயாக உனக்குத் துன்பம் செய்கின்ற கடலை வெறுக்க மாட்டாய் ' என்றபடி இப்பகுதிக்கு பொருள் உரைத்தனர்.

நெஞ்சே வாழ்க! கடலைத் தூர்ப்பாய்! (அது எளிது) என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

நிறையுரை:
நெஞ்சமே! காதலர் விரைந்து வந்து அருள்செய்வார் என்ற நடவாத ஒன்றைவிட கடலைத் தூர்ப்பது எளிதில் நடக்கும் என ம்னம் வெதும்பிப் பேசுகிறாள் தலைவி.

நெஞ்சே வாழ்க! விரைந்து வந்து அடையாத அன்பு கொள்ளாதவர்க்கு நீ உற்ற மிகுந்த காதல் நோயைச் சொல்வாய்! (அப்படியும் வரவா போகிறார்?) கடலைச் செறாஅஅய் என்பது பாடலின் பொருள்.
'கடலைச் செறாஅஅய்' என்பதன் பொருள் என்ன?

உறாஅர்க்கு என்ற சொல்லுக்கு அன்பு உறாதவர்க்கு அதாவது அன்பு கொள்ளாதவர்க்கு என்று பொருள்..
உறுநோய் என்ற சொல் மிகுந்த துன்பம் என்ற பொருள் தரும்
உரைப்பாய் என்ற சொல்லுக்குச் சொல்வாயாக என்று பொருள்.
வாழிய நெஞ்சு என்றது வாழ்க மனமே என்ற பொருளது.

அன்பு செய்ய விரைந்து வந்து அடையாத கணவர்க்கு காமநோயால் நான் உறும் பெருந்துன்பத்தை உரைப்பாயாக! நெஞ்சே வாழிய! விரைந்து வருவார் என்ற நடவாத ஒன்றைவிடக் கடலைத் தூர்ப்பது எளிதாக நடக்கும்போல எனத் தலைவி தனக்குள் சொல்லிக்கொள்கிறாள்.

தன்னிடம் விடைபெற்றுப், பணிக்காக அயல் சென்றுள்ள கணவன் வருகைக்காகத் தலைவி காத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அவனையே நினைத்துக் கொண்டிருப்பதால் உடல் மெலிந்து நிறம் மாறி துயர் உற்றுக் கொண்டிருக்கிறாள். காத்துக் காத்துப் பொறுமையும் இழக்கிறாள். கணவன் விரைவில் திரும்பி வந்து தன் பக்கத்திலிருந்து அருள் நல்கவில்லையே என அடக்கமுடியாத வருத்தம் உண்டாகிறது. அவ்வாற்றாமையை அவளது நெஞ்சு தலைவனிடம் தூதாய்ப் போய் உரைக்க ஆயத்தமாய் இருப்பதாய் கற்பனை பண்ணி தன் நெஞ்சுடன் பேசத் தொடங்குகிறாள்: 'நான் படும் வேதனை ஏன அவர்க்குத் தெரியவில்லை.. நெஞ்சே நீ அதை அவர்க்கு உரைக்கக் கருதுகிறாய். அப்படியும் அவர் விரைந்து வரமாட்டார்; அவர் நோக்கப்படிதான் வருவார் என்றே தெரிகின்றது. உன் தூதால் அவர் விரைந்து வர ஒன்றும் செய்ய முடியாது. அதைவிடக் கடலைத் தூர்த்துவிடுதல் எளிதாக இருக்கும் அதை முயற்சி செய்' என் வெறுப்புடன் கூறுகிறாள்.

'கடலைச் செறாஅஅய்' என்பதன் பொருள் என்ன?

கடலை- என்ற சொல்லுக்கு நீர் சூழ்ந்த 'ஆழியை என்று அனைவரும் பொருள் கொண்டனர். செறாஅஅய் என்ற சொல்லுக்குத் தூர்ப்பாயாக, வெறுக்காதே, சினம் கொள்ளாதே, அடக்குக எனப் பலவிதமான பொருள் கூறப்பட்டது.
தூர்ப்பாயாக என்றவர்கள் 'என் மாட்டு அன்பு உறாதவர்க்கு நீ உற்ற நோயைச் சொல்ல நினையா நின்றாய்; அதனினும் நன்று நம்மை உறங்காமல் வருத்துகின்ற கடலைத் தூர்ப்பாயாயின் நன்று' என்றும் உன் துன்ப மிகுதிக்குக் காரணமான கடலைத் தூர்க்க முயல்வாயாக என்றும் பொருள் கூறினர்.
வெறுக்காதே எனப் பொருள் கொண்டவர்கள் நெஞ்சினால் நம்மொடு சிறிதும் பரிவு உறாராகிய நம் காதலர்க்கு நாம் உறுநோய் கூடக் கூடச் சென்று சென்று கூறுவாயாக; மற்று அல்லவாயின் நம்மை வருத்துகின்ற பெருங்கடல் ஆகிய வெள்ளநீர் ஒலியைச் செறுத்து வாழ்வாயாக; என் நெஞ்சே.என்றும் நெஞ்சே! கடலை வெறுக்காதே என்றும் முழங்கும் கடலை வீணே வெறுக்காதே என்றும் .நெஞ்சே, நீ வாழ்வாயாக! உன்னை வந்து கூடாத தலைவர்க்கு உனது காம நோயினைச் சொல்ல முயல்வாயாக; அதனை விட்டு நம்மை வருத்தும் கடலை வீணாகே வெறுக்காதே என்றும் தலைவனிடத்துக் காமநோய் சொல்வதை விடுத்துக் கடலை ஏன் வெறுக்கிறாய். என்றும் உரைத்தனர். .
சினம் கொள்ளாதே அல்லது முனியாதே என்றவர்கள் 'உன்னிடம் அன்பில்லாதவர்க்கு மிகுந்த காமநோயைச் சொல்லுகின்றாய். அதைவிடக் கடல்மீது கோபம் கொள்வாய் நெஞ்சே!, வாழ்க என்றும் நெஞ்சே நீ வாழ்வாயாக! நம்மை வருந்தச் செய்யும் கடல்மேல் நீ சினந்து உரையாதே என்றும் உரை கூறினர்.
கடல்’ என்பதற்கு விரகக் கடல் என உருவகமாகவும் கடல்போன்ற காமஆசை என உவமையாகவும் பொருள் கண்டனர். விரகக் கடல் என்ற உரைகாரர் 'விரகக்கடலைச் செறாய்' என உரை செய்தார். காம ஆசை எனக் கொண்ட உரையாசிரியர் 'மனமே! உன்னை வாழ்த்துகிறேன்; (நீ அடைந்த காம வேதனையைப் போலத் தாமும்) அடையாத (தால் விரைந்து வராத) அவருக்கு (அவர் வந்தபின்) நீ அடையும் காம வேதனைகளைச் சொல்லிக் கொள்ளலாம்; (இப்போது) கடல் போல் உன்னுள் வளர்ந்துவிட்ட காம ஆசையை அடக்கிக் கொள். ' என உரை வரைந்தார்.
கடல் மேல் ஏன் வெறுப்பும் சினமும் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்கு 'கடல் காட்சி காதலை மிகுதிப்படுத்தும். காதலனின்றிக் கடற்காட்சியால் வருந்தும் தலைவியின் நெஞ்சம் கடலை வெறுக்க முனைகின்றது' என்றும் கடலலை ஓசை காமத்துன்பத்தை மேலும் வளர்க்கும் என்றும் விளக்கினர்.

'கடலைச் செறாஅஅய்' என்ற தொடர்க்குக் கடலைத் தூர்ப்பாயாக என்பது பொருத்தமான பொருளாக அமையும்.

நெஞ்சே வாழ்க! (விரைந்து வந்து அடையாத) அன்பு கொள்ளாதவர்க்கு நீ உற்ற மிகுந்த காதல் நோயைச் சொல்வாய்! (அப்படியும் அவர் அளிசெய்யப்போவதில்லை). கடலைத் தூர்க்க முயல்வாய். அது எளிதாம் என்பது இக்குறட்கருத்து.



அதிகார இயைபு

கணவர்க்குத் தன் காதல்நோயைச் சொல்லி அருள்நல்கச் செய்வதைவிட கடலைப் புரட்டிப் போடுவது எளிது எனத் தலைவி தனிப்படர் மிகுதியால் காதலர் தன் நெஞ்சம் அறியாதிருக்கிறாரெ என ஆற்றாளாகிறாள்.

பொழிப்பு

அன்பு கொள்ளாதவர்க்கு நீ உறும் மிகுந்த துன்பத்தை உரைப்பாயாக. கடலைத் தூர்ப்பது எளிது