இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 1147



ஊரவர் கௌவை எருவாக அன்னைசொல்
நீராக நீளும்இந் நோய்

(அதிகாரம்:அலர் அறிவுறுத்தல் குறள் எண்:1147)

பொழிப்பு: ஊராரின் அலர் தூற்றலே எருவாகவும் அன்னை கடிந்து சொல்லும் சொல்லே நீராகவும் கொண்டு இந்தக் காமநோய் செழித்து வளர்கின்றது.



மணக்குடவர் உரை: ஊரார் எடுத்த அலர் எருவாக அன்னை சொல்லும் சொற்கள் நீராக இந்நோய் வளராநின்றது.
இஃது அலரின் ஆற்றாளாகிய தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது. இவையிரண்டிற்கும் வரைவானாதல் பயன்.

பரிமேலழகர் உரை: (வரைவு நீட ஆற்றாளாய தலைமகளைத் தலைமகன் சிறைப்புறத்தானாதல் அறிந்த தோழி, ஊரவர் அலரும் அன்னை சொல்லும் நோக்கி ஆற்றல் வேண்டும் எனச் சொல்லெடுப்பியவழி அவள் சொல்லியது.) இந்நோய் - இக்காம நோயாகிய பயிர்; ஊரவர் கௌவை எருவாக அன்னை சொல் நீராக நீளும் - இவ்வூரின் மகளிர் எடுக்கின்ற அலர் எருவாக அது கேட்டு அன்னை வெகுண்டு சொல்லுகின்ற வெஞ்சொல் நீராக, வளராநின்றது.
('ஊரவர்' என்பது தொழிலான் ஆணொழித்து நின்றது. ஏக தேச உருவகம். சுருங்குதற்கு ஏதுவாவன தாமே விரிதற்கு ஏதுவாக நின்றன என்பதாம். வரைவானாதல் பயன்.)

இரா சாரங்கபாணி உரை: இக்காம நோயாகிய பயிர், இவ்வூர் மகளிர் கூறும் அலர்மொழி எருவாக, அம்மொழி கேட்டு அன்னை சினந்துரைக்கும் கடுஞ்சொல் நீராக, ஏற்று வளரும்.


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
இந்நோய் ஊரவர் கௌவை எருவாக அன்னை சொல் நீராக நீளும்.


ஊரவர் கௌவை எருவாக அன்னைசொல் நீராக:
பதவுரை: ஊரவர்-ஊரிலுள்ளவர்கள்; கௌவை-அலர் தூற்றுதல்; எருவாக-உரமாக; அன்னைசொல்-தாய்சொல்; நீராக-தண்ணீராக;.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: ஊரார் எடுத்த அலர் எருவாக அன்னை சொல்லும் சொற்கள் நீராக;
பரிப்பெருமாள்: ஊரார் எடுத்த அலர் எருவாக அன்னை சொல்லும் சொல் தண்ணீராக;
பரிதியார்: ஊரவர் ஏசுஞ்சொல் எருவாகவும் அன்னை வசைமொழி நீராகவும்;
காலிங்கர்: நெஞ்சே! நம்மைத் தான் எய்தப்பெறாமையாலுள்ளவாறு அருமை அவள் தனக்கும் ஒக்கும் அன்றே. அதனால் ஊரவர் உரைக்கும் கவ்வைதானே எருவாகத் தாய் சொல்லும் செறுத்துரையே நீராகக் கொண்டு;
பரிமேலழகர்: (வரைவு நீட ஆற்றாளாய தலைமகளைத் தலைமகன் சிறைப்புறத்தானாதல் அறிந்த தோழி, ஊரவர் அலரும் அன்னை சொல்லும் நோக்கி ஆற்றல் வேண்டும் எனச் சொல்லெடுப்பியவழி அவள் சொல்லியது.) இவ்வூரின் மகளிர் எடுக்கின்ற அலர் எருவாக அது கேட்டு அன்னை வெகுண்டு சொல்லுகின்ற வெஞ்சொல் நீராக;
பரிமேலழகர் குறிப்புரை: 'ஊரவர்' என்பது தொழிலான் ஆணொழித்து நின்றது.

'ஊரார் உரைக்கும் அலர் எருவாக அன்னை சொல்லும் சொற்கள் நீராக' என்றபடி பழம் ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை நல்கினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'ஊர்ப்பேச்சு உரம்; தாயின் கடுஞ்சொல் நீர்', 'ஊரார் பேசுகின்ற ஏளனப் பேச்சு எருவாகவும், என் தாய் அதற்காக என்னை இடித்துக் கூறும் சொற்கள் நீராகவும்', 'ஊராருடைய அலர் எருவாகவும் அதுகேட்டுத் தாய் சொல்லும் வெம்மொழி நீராகவும்', 'நோய் இவ்வூரார் பேசும் பேச்சு எருவாக அது கேட்டு அன்னை வெகுண்டுரைக்கும் சொல் நீராக' என்ற பொருளில் உரை தந்தனர்.

ஊர்ப்பேச்சை உரமாகக் கொண்டும் தாயின் சொல்லை நீராக ஏற்றும் என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

நீளும் இந்நோய்:
பதவுரை: நீளும்-வளரும்; இந்நோய் -இந்தப் பிணி.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: இந்நோய் வளராநின்றது.
மணக்குடவர் குறிப்புரை: இஃது அலரின் ஆற்றாளாகிய தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது. இவையிரண்டிற்கும் வரைவானாதல் பயன்.
பரிப்பெருமாள்: இந்நோய் வளராநின்றது.
பரிப்பெருமாள் குறிப்புரை: இஃது அலரினான் ஆற்றாளாகிய தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது.இவையிரண்டிற்கும் வரைவுகடாவுதல் பயன்.
பரிதியார்: நீளும் இந்நோய் என்றவாறு.
காலிங்கர்: நெடிது வளரும் போலும் இந்நோயானது இவள் திறத்தும் என்றவாறு.
பரிமேலழகர்: இக்காம நோயாகிய பயிர் வளராநின்றது.
பரிமேலழகர் குறிப்புரை: ஏக தேச உருவகம். சுருங்குதற்கு ஏதுவாவன தாமே விரிதற்கு ஏதுவாக நின்றன என்பதாம் வரைவானாதல் பயன்.

'இந்நோய் வளர்கின்றது' என்றபடி பழைய ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை கூறினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'இப்படியாக வளரும் இக்காதற் பயிர்', '(என் மனத்தில் முளைத்துவிட்ட) காமப்பயிர் வளர்ச்சி அடைகிறது', 'இக்காமநோயாகிய பயிர் பெற்று வளர்கின்றது', 'இக்காதல் வளர்க்கின்ரது' என்றபடி பொருள் உரைத்தனர்.

வளரும் இந்தக் காதல் நோய் என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.



நிறையுரை:
காதல் கட்டுப்பாடுகளை உள்ளத்தால் எதிர்கொள்ள வழிசொல்லும் பாடல்.

ஊர்ப்பேச்சை உரமாகக் கொண்டும் அன்னைசொல்லை நீராக ஏற்றும் வளரும் இந்தக் காதல் நோய் என்பது பாடலின் பொருள்.
'அலரும் அன்னைசொல்லும் எங்ஙனம் காதல்நோயை வளரச் செய்யும்?

ஊரவர் என்றது ஊராரால் எனப் பொருள்படும்.
கௌவை என்பது அலர் அதாவது இழிவுப்பேச்சு என்ற பொருள் தரும்.
நீளும் என்ற சொல்லுக்கு வளரும் என்பது பொருள்.

காதலனும் காதலியும் கூடியதை ஊரார் அறிந்தபின் அவர்கள் அலர் பரப்புகின்றனர். அலர் அல்லது கௌவை என்பது ஊர் வம்புப்பேச்சு குறித்தது. இது பொதுவாக இளம் காதலர் களவு ஒழுக்கம் பற்றி ஊர் மகளிர் கூடியிருந்து உரக்கப் பேசுவதைக் குறிக்கும். இச்செய்தி காதலியின் தாய்க்கும் தெரிய வர அவளும் மகளை சினந்து பேசுகின்றாள். (அன்னை சொல் என்று மட்டுமே குறள் குறிக்கிறது. மேலும் ஊரார் பேச்சை எரு என்ற இழிசொல்லாலும் அன்னையின் சொல் நீர் என்ற மென்சொல்லாலும் குறிக்கப்பட்டது. எனவே ஒரு சில உரையாளர்கள் அன்னையின் நல்லுரை அல்லது அறிவுரை என்று பொருளுரைத்தனர். ஆனால் அன்னையின் வெஞ்சொல் என்று கொள்வதே பொருத்தம்). ஊரார் அலர் கூறுவதனால் தங்கள் காதலை அடக்கிவிட முடியாது என்று எண்ணும் காதலி ஊராரின் இழிவுப் பேச்சையும் அன்னையின் கடுஞ்சொல்லையும் பொறுத்துக் கொள்கிறாள். அலரால் அவளுடைய காதலின் ஆற்றலும் வலுப்பெற்று காமப்பயிர் மேலும் வளர்கின்றது என்கிறாள் தலைவி.
எருவென்றும், நீர் என்றும் உருவகப்படுத்தியதனால் காதல் நோய் பயிராகக் கூறப்பட்டது. எருவும் நீரும் செடி வளர இன்றியமையாதன. அதுபோல் ஊர்ப்பேச்சும் அன்னையின் உரையும் காதலைத் தணிப்பதற்கு மாறாக அது மேலும் வளரவே வழி செய்கிறது.
ஊரார் பழியை எரு என்றது ஏளன மொழியின் தன்மை குறித்து.

தாய் எனப் பொருள் தரும் 'அன்னை' எனும் சொல்லாட்சி குறளில் இப்பாவில் மட்டும் அமைந்துள்ளது.
அலரின் தோன்றும் காமத்து மிகுதி (பொருள் :அலர் காரணமாகத் தலைவன் தலைவியரிடத்துக் காதற்காம உணர்வு மிக்கு விளங்கும்.) என்ற தொல்காப்பியப் பொருளாதிகார நூற்பாவிற்கு (21) இளம்பூரணரும் நச்சினார்க்கினியாரும் இக்குறளை மேற்கோள் காட்டுவர்.
இக்குறள் தொடர்களை நம்மாழ்வார் தம் பாசுரங்களில் எடுத்தாண்டிருக்கிறார்:
அலரின் தோன்றும் காமத்து மிகுதி
ஊரவர் கவ்வை எருஇட்டு அன்னை சொல்நீர்படுத்து
ஈரநெல் வித்தி முளைத்த நெஞ்சப் பெருஞ்செய்யுள்
பேர்அமர் காதல் கடல் புரைய விளைவித்த
கார் அமர் மேனி நம் கண்ணன் தோழீ கடியனே
(திருவாய்மொழி. 5.3.4)
கண்ணனைத் தலைவனாகக் கொண்டு இக்குறளின் அடியொற்றி மேலும் விளக்கமாக நெஞ்சத்தை வயலாகவும் காதலை நெல்லாகவும் ஆழ்வார் உருவகம் செய்தார்.

அலரும் அன்னைசொல்லும் எங்ஙனம் காதல்நோயை வளரச் செய்யும்?

ஒருவர் நோய் உற்றால் உறவும் ஊரிலுள்ளோரும் அது விரைவில் தணிய வேண்டும் என்றே விழைவர். நோய் தீர மருந்து தருவது ஒரு தாயின் இயல்பான குணம். ஆனால் இங்கு ஊரவர் கௌவையும் அன்னை சொல்லும் காம நோய் தணிவதற்கு மாறாக அது விரிதற்குக் காரணங்களாகி நின்றன எனப்படுகிறது. அது எப்படி?
இக்குறள் களவொழுக்கத்தில் நின்ற தலைவியின் மனநிலையைக் கூறி அவளது உள்ளநெகிழ்ச்சி வெளிப்பாட்டைக் கூறுவது. அலரால் காதலர்க்கு உள உறுதியும் காதல்பால் நம்பிக்கையும் மிகுவதை இப்பாடல் காட்டுகிறது.
அலர் ஒரு வகையில் காதலர்களுக்கு உவகை தருவதாக அமைகிறது. குற்றம் செய்யும் திருடர், கொலைகாரர் முதலானவர்கள் பொதுவாக ஊரார் பழிச்சொல்லுக்கு அஞ்சி மேலும் தவறு செய்யத் தயங்குவர். ஆனால் காதலர்கள் குற்றவாளிகள் அல்லர். முதலில தாங்கள் கூடிய செயல் சமூகத்தின் பார்வையில் குறறம் என்று உணர்வர். அப்பொழுது ஊரார் பழிச்சொல் அவர்களது உள்ளத்தில் தாக்குதலை உண்டாக்கும். ஆனால் நாட்கள் செல்லச் செல்ல காதல்செய்தல் குற்றம் அல்ல என்பதை உணர்வர். எனவே அந்த குற்ற உணர்ச்சி மெல்லக் குறைந்து பின் அடியோடு மறைந்து விடுகிறது. தங்கள் காதல் உயிர்வழ்வு தொடர்பானதால் அதன்மேல் மேலும் மேலும் பற்று ஏற்பட்டு உறுதியாகிறது. இந்த நம்பிக்கையுடன் அவர்கள் ஊராரின் பழிதூற்றலை எதிர்கொள்ள ஆயத்தமாகின்றனர். அது போலவே காதலி தன் தாயின் வெம்மையான சொற்களையும் புறந்தள்ளத் துணிகிறாள். இந்த நிலையில் ஊரார் பழிச்சொல்லும் அன்னையின் கடுஞ்சொல்லும் காதல் உணர்வை அழிப்பதற்குப் பதிலாக அது கூடுவதற்குத் துனை செய்கிறது.

ஊர்ப்பேச்சை உரமாகக் கொண்டும் தாயின் கடுஞ்சொல்லை நீராக ஏற்றும் வளரும் இந்தக் காதல் நோய் என்பது இக்குறட்கருத்து.

அதிகார இயைபு

நோய் நீக்க உதவக்கூடிய தாயும் ஊராரும் அது வளர வழி செய்கிறார்கள் என்னும் அலர் அறிவுறுத்தல் பாடல்.

பொழிப்பு

ஊர்ப்பேச்சு உரமாகவும் தாயின் சொல் நீராகவும் பயன்பட்டு இக்காம நோயாகிய பயிர் வளர்கின்றது.