இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 1117



அறுவாய் நிறைந்த அவிர்மதிக்குப் போல
மறுவுண்டோ மாதர் முகத்து

(அதிகாரம்:நலம்புனைந்துரைத்தல் குறள் எண்:1117)

பொழிப்பு: குறைந்த இடமெல்லாம் படிப்படியாக நிறைந்து விளங்குகின்ற திங்களிடம் உள்ளதுபோல் இந்த மாதர் முகத்தில் களங்கம் உண்டோ? இல்லையே!

மணக்குடவர் உரை: குறையிடை நிறைந்த ஒளிர்மதிக்குப்போல இம்மாதர் முகத்துக்கு மறுவுண்டோ?
இது மேல் கலக்கமுற்றுத் திரிகின்ற மீன் கலங்குதற்குக் காரணம் அறிவின்மையாம்; இவள் முகத்து மறுவில்லையாதலான் அது மதியோடு ஒவ்வாதென்று கூறியது.

பரிமேலழகர் உரை: (இதுவும் அது.) (அம்மீன்கள் அங்ஙனம் கலங்குதற்குக் காரணம் யாது?) அறுவாய் நிறைந்த அவிர் மதிக்குப்போல - முன் குறைந்த இடம் வந்து நிரம்பியே விளங்கும் மதிக்கண் போல; மாதர் முகத்து மறு உண்டோ - இம்மாதர் முகத்து மறு உண்டோ? (இடம் - கலை, மதிக்கு என்பது வேற்றுமை மயக்கம். தேய்தலும் வளர்தலும் மறுவுடைமையும் இன்மை பற்றி வேறுபாடறியலாயிருக்க அறிந்தில என இகழ்ந்து கூறியவாறு.)

வ சுப மாணிக்கம் உரை: குறைந்து நிறையும் திங்களுக்குப் போலக் காதலி முகத்தில் களங்கம் உண்டோ?


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
அறுவாய் நிறைந்த அவிர்மதிக்குப் போல மாதர் முகத்து மறுவுண்டோ.


அறுவாய் நிறைந்த அவிர்மதிக்குப் போல:
பதவுரை: அறு-குறைந்த; வாய்-இடம்; நிறைந்த-நிரம்பிய; அவிர்-ஒளிரும்; மதிக்கு-திங்களின்கண்; போல-ஒத்திருப்ப.

இத்தொடர்க்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: குறையிடை நிறைந்த ஒளிர்மதிக்குப்போல;
பரிப்பெருமாள்: குறைவு இடம் நிறைந்த ஒளிர்மதிக்குப்போல;
பரிதி: குறையாமல் நிறைந்த பூர்ணமதிக்கு;
காலிங்கர்: நாடொறும் நாடொறும் கலைகலையாக அற்று அற்றுச் செல்கின்ற அறுவாய் மற்றொரு வழியால் நிறைவு பெற்ற மதியன்றே, ஒவ்வொரு நாளும் விரிகின்ற மதியமானது மற்று அதுதானும் அற்று அங்ஙனம் நிறைந்தவிடத்து;
பரிமேலழகர்: (இதுவும் அது.) (அம்மீன்கள் அங்ஙனம் கலங்குதற்குக் காரணம் யாது?) முன் குறைந்த இடம் வந்து நிரம்பியே விளங்கும் மதிக்கண் போல;
பரிமேலழகர் குறிப்புரை: இடம் - கலை.

'குறைந்த இடம் வந்து நிரம்பி ஒளிரும் மதி போல' என்றபடி பழம் ஆசிரியர்கள் இத்தொடர்க்கு உரை நல்கினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'குறைந்த இடமெல்லாம் நாளும் வளர்ந்து நிறைந்த ஒளி திகழும் மதிபோல்', 'அவ் உடுக்கள் அங்ஙனம் கலங்குவதற்குக் காரணம் யாது குறைந்தும் நிறைந்தும் விளங்கும் திங்களின்', 'முன்குறைந்த இடம் வந்து நிரம்பியே விளங்கும் மதிக்கண் இருப்பதுபோல', 'அன்றாடம் குறைந்துகொண்டும், பின்னர் நிறைந்து முழு உருவம் பெற்றும் வளரும் சந்திரனிடத்தில் களங்கமாகிய மறு இருப்பது போல' என்றபடி உரை தந்தனர்.

குறைந்து பின்னர் நிறைந்து ஒளிரும் திங்களிடம் உள்ளது போல என்பது இத்தொடரின் பொருள்.

மறுவுண்டோ மாதர் முகத்து:
பதவுரை: மறு-களங்கம்; உண்டோ-உளதோ; மாதர்-பெண்; முகத்து-முகத்தின்கண்.

இத்தொடர்க்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: இம்மாதர் முகத்துக்கு மறுவுண்டோ?
மணக்குடவர் கருத்துரை: இது மேல் கலக்கமுற்றுத் திரிகின்ற மீன் கலங்குதற்குக் காரணம் அறிவின்மையாம்; இவள் முகத்து மறுவில்லையாதலான் அது மதியோடு ஒவ்வாதென்று கூறியது.
பரிப்பெருமாள்: குறைவு இடம் நிறைந்த ஒளிர்மதிக்குப்போல இம்மாதர் முகத்து மறுவுண்டோ?
பரிப்பெருமாள் கருத்துரை: இது மேல் கலக்கமுற்றுத் திரிகின்ற மீன் கலங்குதற்கு இவள் முகத்து மறுவில்லையாகலான் மதி ஒவ்வாது என்று கூறியது.
பரிதி: மாதர் முகம்போல மறுவற்றதுண்டோ என்றவாறு.
காலிங்கர்: பின்னும் யாவரும் அறிய முயற்கை என்பதோர் அடைகறை உடைத்து; மற்று அம்மதிக்குப் போல ஒரு மறு உளதோ நம் மாதரால் திருமுகத்திங்கள் என்று இங்ஙனம் பின்னும் நுவன்றான் தலைமகன் என்றவாறு.
பரிமேலழகர்: இம்மாதர் முகத்து மறு உண்டோ?
பரிமேலழகர் கருத்துரை: மதிக்கு என்பது வேற்றுமை மயக்கம். தேய்தலும் வளர்தலும் மறுவுடைமையும் இன்மை பற்றி வேறுபாடறியலாயிருக்க அறிந்தில என இகழ்ந்து கூறியவாறு.

இம்மாதர் முகத்துக்கு மறுவுண்டோ? என்ற பொருளில் பழைய ஆசிரியர்கள் இத்தொடர்க்கு உரை கூறினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'இப்பெண் முகத்தில் களங்கம் உண்டோ?', 'மறு உள்ளதுபோல இம்மாதினுடைய முகத்தில் மறுவுண்டோ? இல்லையே!', 'இப்பெண்ணின் முகத்தில் களங்கமுண்டோ?', 'இந்தப் பெண்ணின் முகத்தில் மறுவாகிய குற்றமுண்டோ?' என்றபடி பொருள் உரைத்தனர்.

இப்பெண் முகத்தில் களங்கம் உண்டோ? என்பது இத்தொடரின் பொருள்.

நிறையுரை:
நிலவுக்கு மறு உள்ளது; என் காதலியின் முகத்தில் அந்தக் குறை இல்லை என்று அவள் முக நலம் பாராட்டும் குறட்பா.

குறைந்து நிறைந்து ஒளிரும் திங்களிடம் உள்ளது போல இப்பெண் முகத்தில் மறு உண்டோ? என்பது பாடலின் பொருள்.
'அறுவாய் நிறைந்த' என்பது என்ன?

அவிர்மதி என்பதற்கு ஒளிரும் நிலா என்பது பொருள்.
மறு என்ற சொல் களங்கம் என்ற பொருள் தரும்.

'அறுவாய் நிறைந்த' என்பது என்ன?

நிலவின் இயற்கை அது நாளும் சிறுது சிறிதாக முழுவதுமாக மறைந்து பின்னர் நாளும் சிறிது சிறிதாக வளர்ந்து முழுநிலவாய்க் காட்சியளிப்பது. அறு என்பது இப்படிக் குறைந்ததைக் குறிக்கும் சொல். வாய் என்பது இடம் என்ற பொருள் தரும். அறுவாய் என்றால் குறைந்த இடம். நிறைந்த என்பது நிரம்பிய என்ற பொருளில் வந்தது. இது குறைந்த இடம் நிரம்பி நிலவு வளர்வதைச் சொல்கிறது.
இத்தேய்வையும் வளர்ச்சியையும் கலை என்னும் அளவு கொண்டு குறித்தனர். கலை என்ற சொல் நிலாவின் பதினாறு வளர்ச்சி/தேய்வுப் பகுதிகளில் ஒன்றைக் குறிப்பது.
காலிங்கர் 'அறுவாய் நிறைந்த' என்ற சொற்றொடரை இவ்விதம் விரித்துரைக்கின்றார் (அடுக்குத் தொடர்கள் பெய்துள்ளமை காண்க!): 'நாடொறும் நாடொறும் கலைகலையாக அற்று அற்றுச் செல்கின்ற அறுவாய் மற்றொரு வழியால் நிறைவு பெற்ற மதியன்றே, ஒவ்வொரு நாளும் விரிகின்ற மதியமானது மற்று அதுதானும் அற்று அங்ஙனம் நிறைந்தவிடத்து'.

வட்டமாகாமல் குறையாக இருந்து படிப்படியாக வளர்ந்து முழுவட்டமாக நிறைவது போன்று தோன்றுவது திங்கள். (உண்மையில் திங்கள் தேய்வதும் இல்லை; வளர்வதும் இல்லை என்பது அனைவரும் அறிந்ததே.) கவிஞர் அதை ஒரு குறையாகக் கொண்டு கவிதை புனைகிறார். கலைகள் அனைத்தும் நிறைந்திருந்தும் இம்மதியிடத்துள்ள மறு மறையாத களங்கமாக அல்லவா இருக்கிறது! என்று காதலன் சொல்வதாக உள்ளது இப்பாடல்.

முதலில் விண்மீன்களைப் பார்த்து இவை ஏன் தடுமாற்றம் அடைகின்றன என்று எண்ணினான் காதலன். பின் அவை தன் காதலியின் முகத்துக்கும் நிலவுக்கும் வேறுபாடு அறியாமல் கலங்கின என்று அமைதியுற்றான். பின்னும் ஒரு கேள்வி அவனுள் எழுகிறது. எப்படி நிலவும் அவள் முகமும் ஒப்பாகும்? நிலவு நாள்தோறும் தேய்ந்து பின் நாள்தோறும் வளர்ந்துதான் முழுநிலவாய் ஒளிர்கிறது. நிலவுக்கு மறு ஒன்றும் உள்ளது. ஆனால் தேய்தல் வளர்தல் மறு உள்ளமை என் காதலிக்கு உண்டோ என்று செறுக்குடன் கேட்கிறான். நிலவுக்கும் காதலிக்கும் ஒப்புமை இல்லை; களங்கமில்லாதிருப்பதால் திங்களைவிட காதலியின் முகமே ஏற்றமுடையது என்று அவளது முக அழகை உயர்வாகப் பேசுகிறான்..

மறு என்பது எதைக் குறித்தது என்பது பற்றி இரு திறமான உரைகள் இருக்கின்றன.
'வானில் உலவும் திங்கள் தேய்வதும் வளர்வதும் உண்டு. களங்கமும் பெற்றுள்ளது' என்பது ஒருசாரார் உரை. இவ்வுரையின்படி தேய்தல்/வளர்தல், மறு என்ற இரண்டு குற்றங்களைக் கொண்டது திங்கள்.
மற்றொரு வகையான உரை 'குறைக்கப்பட்ட பிறையாய் இருந்து, பிறகு அக்குறைப்பகுதி சிறுது சிறுதாய் நிறைந்து, முழுமதியாகி விளங்கும். அத்தகைய களங்கத்தையுடைய மதியைப்போல, இவள் முகத்தில் ஏதேனும் களங்கமுண்டோ?' என்று அமையும். இதன்படி தேய்வதும் வளர்வதும் என்பதுவே மறு எனப்படுவது.
இவற்றுள் தேய்தலும் வளர்தலும் மறு உள்ளமையும் இல்லாத பெண் முகம் என்ற பொருளில் அமைந்த முதல் வகையான உரையே சிறந்தது.

குறைந்து நிறைந்து ஒளிரும் திங்களைப் போல இப்பெண் முகத்தில் களங்கம் உண்டோ? என்பது இக்குறட்கருத்து.


அதிகார இயைபு

என் காதலிக்குக் களங்கமற்ற முகம் என்று முக நலம்புனைந்துரைத்தல் பாடல்

பொழிப்பு

தேய்ந்து வளரும் திங்கள்இடம் உள்ள மறு போலக் காதலி முகத்தில் களங்கம் உண்டோ?