இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 1102



பிணிக்கு மருந்து பிறமன் அணியிழை
தன்நோய்க்குத் தானே மருந்து

(அதிகாரம்:புணர்ச்சி மகிழ்தல் குறள் எண்:1102)

பொழிப்பு: நோய்களுக்கு மருந்து வேறு பொருள்களாக இருக்கின்றன; ஆனால், அணிகலன் அணிந்த இவளால் வளர்ந்த நோய்க்கு இவளே மருந்தாக இருக்கின்றாள்.

மணக்குடவர் உரை: நோயுற்றால் அதற்கு மருந்தாவது பிறிதொன்று: இவ்வணியிழையால் வந்த நோய்க்குக் காரணமாகிய இவள் தானே மருந்தாம்.
இது புணர்வதன் முன்னின்ற வேட்கை தணிந்தமை கூறிற்று.

பரிமேலழகர் உரை: (இடந்தலைப் பாட்டின்கண் சொல்லியது) பிணிக்கு மருந்து பிற - வாதம் முதலிய பிணிகட்கு மருந்தாவன அவற்றிற்கு நிதானமாயினவன்றி மாறாய இயல்பினையுடையனவாம்; அணியிழை தன்நோய்க்கு மருந்து தானே - அவ்வாறன்றி இவ்வணியிழையினை உடையாள் தன்னினாய பிணிக்கு மருந்தும் தானேயாயினாள். (இயற்கைப் புணர்ச்சியை நினைந்து முன் வருந்தினான் ஆகலின் 'தன்நோய்' என்றும், அவ்வருத்தந் தமியாளை இடத்து எதிர்ப்பட்டுத், தீர்ந்தானாகலின் 'தானே மருந்து' என்றும் கூறினான். இப்பிணியும் எளியவாயவற்றால் தீரப்பெற்றிலம் என்பதுபட நின்றமையின், மன் ஒழியிசைக் கண் வந்தது.)

இரா சாரங்கபாணி உரை: நோய்க்கு மருந்தாவன வேறுபட்ட இயல்புடையவை. அவ்வாறின்றி அணிகலன் பூண்டவள் தந்த காம நோய்க்கு மருந்து அவளேதான்; வேறில்லை.


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
பிணிக்கு மருந்து பிற(மன்); அணியிழை தன்நோய்க்குத் தானே மருந்து.


பிணிக்கு மருந்து பிறமன்:
பதவுரை: பிணிக்கு-நோய்க்கு; மருந்து-மருந்து; பிற-மற்றவை; மன்-(ஒழியிசை).

இத்தொடர்க்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: நோயுற்றால் அதற்கு மருந்தாவது பிறிதொன்று;
பரிப்பெருமாள்: நோயுற்றால் அதற்கு மருந்தாவது பிறிதொன்று;
பரிதி: வியாதிக்கு மருந்து பிறத்தியிலே;
காலிங்கர்: கேளாய் நெஞ்சே! உலகத்து வினையாய் வந்துற்ற நோய்க்கு அது தணித்தற்கு மருந்து பிற ஆம் இத்துணை;
பரிமேலழகர்: (இடந்தலைப் பாட்டின்கண் சொல்லியது) வாதம் முதலிய பிணிகட்கு மருந்தாவன அவற்றிற்கு நிதானமாயினவன்றி மாறாய இயல்பினையுடையனவாம்;

'நோயுற்றால் அது தணித்தற்கு மருந்து பிற ஆம்' என்பது இத்தொடர்க்குப் பழம் ஆசிரியர்கள் உரையாகும்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'நோய்க்கு மருந்து அந்நோயின் வேறாகிய பொருள்கள்', 'வாதம் முதலிய நோய்கட்கு மருந்தாவன அவைகளினின்றும் வேறுபட்டன', 'நோய்கள் உண்டானால் அவற்றைப் போக்குவதற்கு மருந்து வேறு பொருளாகத்தான் இருக்கும்', 'நோய்வேறு. அதற்கு மருந்து வேறு' என்றபடி உரை தந்தனர்.

'நோயுற்றால் அது தணித்தற்கு மருந்து வேறுஆகும்'என்பது இத்தொடரின் பொருள்.

அணியிழை தன்நோய்க்குத் தானே மருந்து:
பதவுரை: அணியிழை-அணியப்படும் இழையினை உடையாள்; தன்-தனது; நோய்க்கு-பிணிக்கு (பிணி நீக்கத்துக்கு); தானே-தானே; மருந்து-மருந்து.

இத்தொடர்க்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: இவ்வணியிழையால் வந்த நோய்க்குக் காரணமாகிய இவள் தானே மருந்தாம்.
மணக்குடவர் குறிப்புரை: இது புணர்வதன் முன்னின்ற வேட்கை தணிந்தமை கூறிற்று.
பரிப்பெருமாள்: இவ்வணியிழையால் வந்த நோய்க்குக் காரணமாகிய இவள் தானே மருந்தாயினள்.
பரிப்பெருமாள் குறிப்புரை: இது புணர்வதன் முன்னின்ற வேட்கை தணிந்தமை கூறிற்று.
பரிதி: காமநோய்க்கு மருந்து அந்த நாயகிதானே என்றவாறு.
காலிங்கர்: இனி மற்று. இவ்வணியிழை தன்னால் முன் நமக்குளதாகிய நோய் பிண் தணிதற்கு மருந்து தானே ஆயினள்; அது என்ன வியப்போ என்றவாறு.
பரிமேலழகர்: அவ்வாறன்றி இவ்வணியிழையினை உடையாள் தன்னினாய பிணிக்கு மருந்தும் தானேயாயினாள்.
பரிமேலழகர் விரிவுரை: இயற்கைப் புணர்ச்சியை நினைந்து முன் வருந்தினான் ஆகலின் 'தன்நோய்' என்றும், அவ்வருத்தந் தமியாளை இடத்து எதிர்ப்பட்டுத், தீர்ந்தானாகலின் 'தானே மருந்து' என்றும் கூறினான். இப்பிணியும் எளியவாயவற்றால் தீரப்பெற்றிலம் என்பதுபட நின்றமையின், மன் ஒழியிசைக் கண் வந்தது.

'இவ்வணியிழையினை உடையாளால் வந்த நோய்க்குக் காரணமாகிய இவள் தானே மருந்தாம்' என்று பழைய ஆசிரியர்கள் உரை கூறினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'ஆனால் அழகிய நகையணிந்த இவள் தனது நோய்க்குத் தானே மருந்தாக இருக்கின்றாள்', 'ஆனால் அழகிய நகைகளை உடைய இவள், தன்னால் உண்டான நோய்க்கு மருந்து தானே ஆயினாள்', 'ஆனால், இந்த அழகிய ஆபரணத்தை அணிந்த பெண்ணினால் உண்டான காதல் நோய்க்கு இந்தப் பெண்ணே மருந்தாவாள்', 'இவள் தந்த நோய்க்கோ இவளே மருந்து'

அழகிய ஆபரணத்தை அணிந்தவள் தன்னால் வந்த காதல் நோய்க்கு தானே மருந்தும் ஆனாள் என்பது இத்தொடரின் பொருள்.

நிறையுரை:
என் காதலி தந்த காமநோய்க்கு அவளே மருந்தாகி அதைத் தணித்தாள் என்று காதலன் கூறுவதாக அமைந்த பாடல்.

முன்னர் காதலியைக் களவுப் புணர்ச்சி கொண்டான். அதன்பின் அவனது உள்ளமும் உடலும் துன்பம் உறுகின்றன. அவளால் உண்டான அக்காமநோயை எப்படித் தீர்ப்பது? மறுபடியும் அவளைச் சந்திக்கின்றான். மறுபடியும் உடற்புணர்ச்சி கொள்கின்றனர். காமநோய் தணிகிறது. அப்பொழுது அவன் வியந்து கூறுகிறான் 'மற்ற நோய்க்கு அதைத் தீர்க்கவல்ல ஒரு பொருளை எங்காவது, வெளியில் தேடித்திரிந்துதான் பெற வேண்டும்; ஆனால் என் அன்புக்குரியவள் தந்த காமநோய் அவளைச் சந்தித்தவேளையும் அவளைப் புணர்ந்த வழியும் உடன் நீங்கின. அவளே நோய்; அவளே மருந்து. என்ன விந்தை இது!'

பொதுவாக நோய்கள் அவற்றிற்கு மாற்றான மற்ற பொருள்களால் அமைந்த மருந்துகளால்தான் தீரும். இப்பாடல் நோய்ப்பொருளே அதாவது காதலியே மருந்தாக இருக்கிறாள் என்கிறது. தேவநேயப்பாவாணர் 'சேடா என்னும் சலங்கைப்பூரான் கடித்தால், அதன் விளைவைத்தடுக்க, அப்பூரானையே கொன்று உலர்த்தித் தூளாக்கி வெற்றிலையில் மடித்துண்ணக்கொடுப்பர். இங்ஙனம் சில நோய்கட்கு நோயுண்டாக்கிய பொருள்களையே மருந்தாகக் கொடுப்பது வழக்கம்' என்று இக்குறளுக்கான உரையில் நோய்க்குக் காரணமான பொருளே மருந்தாக உள்ள அரிய விதிவிலக்கான எடுத்துக்காட்டு ஒன்று கூறியுள்ளார்.
மேலும் அவர் 'ஆதலால், 'மன்' பெரும்பான்மை குறித்த இடைச்சொல்லாகும்' என்று 'மன்' என்ற சொல் இப்பாடலில் இடம் பெற்றுள்ளமைக்கு விளக்கமும் தருகிறார். ஆனால் பரிமேலழகர் ''மன்' ஒழியிசைக் கண் வந்தது' என்றார்.

இக்குறட்கருத்துக் கொண்ட சில சங்கப்பாடல்களாவன:
இழையணி ஆயமொடு தகுநாண் தடைஇத்
தைஇத் திங்கள் தண்கயம் படியும்
பெருந்தோள் குறுமகள் அல்லது
மருந்துபிறி தில்லையான் உற்ற நோய்க்கே.
(நற்றிணை 80)
(பொருள்: கலன் அணிந்த ஆயத்தொடு தகுதியுடைய நாணம் தன்னை வளைக்கப்பட்டு; என்னைப் பெறுமாறு தான் எடுத்துக்கொண்ட நோன்பின் பயனாகத் தைத்திங்களிலே தண்ணிய நீரில் ஆடுகின்ற பெரிய தோளையுடைய அவ்விளமகளே யான் உற்ற நோயை நீக்கும் மருந்தாயமைந்துள்ளாள்; அவளல்லது பிறிதொரு மருந்து இல்லைகாண்)
பந்தொடு பெயரும் பரிவி லாட்டி
அருளினும் அருளாள் ஆயினும் பெரிதழிந்து
பின்னிலை முனியல்மா நெஞ்சே என்னதூஉம்
அருந்துயர் அவலந் தீர்க்கும்
மருந்துபிறிது இல்லையான் உற்ற நோய்க்கே.
(நற்றிணை 140)
(பொருள்: விளையாடுவதற்குப் பந்தோடு செல்லுகின்ற, நம்பால் அன்பில்லாத இளமகள், நம்மை அருள் செய்தாலும் அங்ஙனம் அருள்செய்யாளாய் அகன்று போனாலும், நீ பெரிதும் மனமழிந்து இரந்து வழிபட்டு நிற்றலை வெறாதே கொள்; யான் அடைந்துடைய காமநோயொடு கலந்த துன்பமாகிய அவலத்தை ஒழிக்குமருந்தாவாள் அந்த அன்பில்லாத இளமகள் ஒருத்தியேயன்றி வேறொன்று சிறிதளவேனும மருந்தாகும் தன்மையதில்லைகாண்!)
நின் முகம் தான் பெறின் அல்லது, கொன்னே
மருந்து பிறிது யாதும் இல்லேல், திருந்திழாய்!
(கலித்தொகை 60:20-21)
(பொருள்: நின்முகத்தை இக்காலத்தே பெறின் அது மருந்தாவதல்லது வேறு சிறிதும் மருந்தில்லையாயிருக்குமாயின், திருந்திழாய்!)
பூக்கஞல் ஊரன் மகள் இவள்
நோய்க்கு மருந்தாகிய பணைத்தோளோளே
(ஐங்குறுநூறு 99)

(பொருள்: பூக்கள் நிறைந்த ஊரிலுள்ளவன் மகள் பெருத்த தோளையுடைய இவளே என் நோய்க்கு மருந்தாகிறாள்.)

காதலனும் காதலியும் கூடிக் களிக்கும் வரை காமநோய் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும். எப்பொழுது எப்படி அந்நோய் தீரும்? மணக்குடவர் கூறியது போல தலைவன் புணர்ந்து முன் நின்ற வேட்கை நோய் தணிந்தான். அப்பொழுது அவன் கூறுகிறான்: 'நோய் தந்ததும் அவளே. அதைத் தணிப்பதும் அவளே'. காதல் நோய்க்கு மட்டும் நோயும் மருந்தும் ஒன்றாக இருக்கிறது என்பது இப்பாடல் தரும் செய்தி.

'நோயுற்றால் அது தணித்தற்கு மருந்து வேறுஆகும்; ஆனால் அழகிய ஆபரணத்தை அணிந்தவள் தன்னால் வந்த காதல் நோய்க்கு தானே மருந்தும் ஆனாள்' என்பது இக்குறட்கருத்து.



அதிகார இயைபு

காமநோய்க்கு காமமே மருந்து என்று சொல்லும் புணர்ச்சி மகிழ்தல் அதிகாரத்துப் பாடல்.

பொழிப்பு

மற்ற நோய்க்கு மருந்தாவன வேறுபட்ட இயல்புடையவை; அணிகலன் பூண்ட இவள் தந்த காம நோய்க்கு மருந்து இவளேதான்.