இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 0425



உலகம் தழீஇயது ஒட்பம் மலர்தலும்
கூம்பலும் இல்லது அறிவு

(அதிகாரம்:அறிவுடைமை குறள் எண்:425)

பொழிப்பு (மு வ): உலகத்து உயர்ந்தவரை நட்பாக்கிக்கொள்வது சிறந்த அறிவு; முன்னே மகிழ்ந்து விரிதலும் பின்னே வருந்திக் குவிதலும் இல்லாதது அறிவு.

மணக்குடவர் உரை: ஒருவனுக்கு ஒள்ளிமையாவது உலகத்தோடு பொருந்தினது: அதனை நீர்ப்பூப்போல மலர்தலுங் குவிதலுமின்றி யொருதன்மையாகச் செலுத்துதல் அறிவு.
இஃது உயர்ந்தாரோடு நட்புப் பண்ணுதலும் அறிவென்றது.

பரிமேலழகர் உரை: உலகம் தழீஇயது ஒட்பம் - உலகத்தை நட்பாக்குவது ஒருவனுக்கு ஒட்பமாம், மலர்தலும் கூம்பலும் இல்லது அறிவு - அந்நட்பின்கண் முன் மலர்தலும் பின் கூம்புதலும் இன்றி ஒரு நிலையனாவது அறிவாம்.
('தழீஇயது', 'இல்லது' என்பன அவ்வத் தொழில்மேல் நின்றன. உலகம் என்பது ஈண்டு உயர்ந்தோரை. அவரோடு கயப்பூப்போல வேறுபடாது கோட்டுப் பூப்போல ஒரு நிலையே நட்பாயினான்,எல்லா இன்பமும் எய்தும் ஆகலின், அதனை அறிவு என்றார்.காரியங்கள் காரணங்களாக உபசரிக்கப்பட்டன.இதனைச் செல்வத்தில் மலர்தலும் நல்குரவில் கூம்பலும்இல்லது என்று உரைப்பாரும் உளர்.)

வ சுப மாணிக்கம் உரை: உலகத்தைத் தழுவிப் போவது சாமர்த்தியம். மகிழ்தலும் வருந்துதலும் இல்லாதது அறிவு.


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
உலகம் தழீஇயது ஒட்பம் மலர்தலும் கூம்பலும் இல்லது அறிவு.


உலகம் தழீஇயது ஒட்பம்:
பதவுரை: உலகம்-உலகம்; தழீஇயது-பொருந்திப் போவது; ஒட்பம்-நுண்ணறிவுடைமை.

இத்தொடர்க்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: ஒருவனுக்கு ஒள்ளிமையாவது உலகத்தோடு பொருந்தினது:
பரிப்பெருமாள்: ஒருவனுக்கு ஒள்ளிமையாவது உலகத்தோடு பொருந்தினது:
பரிதி: உலகமாகிய பெரியோர்க்குப் பொருந்திய ஒழுக்கத்தில் குறையாமல்;
காலிங்கர்: (உலகத்தாருள் முனிவராகிய பெரியோர் மறை முதலிய நூல்கள் பலவற்றானும் தெரிந்துகொண்டதாய ஒட்பம் யாதொன்று;
காலிங்கர் பதவுரை: தழீஇய என்பது பெரியோர் தழுவியது என்றது. ஒட்பம் (என்பது ஒள்ளிமை)
பரிமேலழகர்: உலகத்தை நட்பாக்குவது ஒருவனுக்கு ஒட்பமாம்;

பழம் ஆசிரியர்களில் மணக்குடவரும் பரிப்பெருமாளும் 'உலகத்தோடு பொருந்தினது ஒள்ளிமை' என்று இத்தொடர்க்கு உரை நல்கினர். 'பெரியோர் மறைநூல்களால் அறிந்தவை ஒட்பம்' என்பது காலிங்கர் உரை. பரிமேலழகர் 'உலகத்தை நட்பாக்குவது ஒட்பம்' என்றார்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'உலகத்தோடு ஒத்து நடப்பது ஒருவனுக்கு இயல்பான அறிவாகும்', 'உயர்ந்தோரை நட்பாக்கிக் கொள்வது ஒருவனது ஒள்ளிய அறிவாகும்', 'உலக நன்மையைப் பொருந்திச் செல்வது அறிவு', 'உலகத்தாரைத் தழுவி நடந்து கொள்வது நல்லதுதான்' என்றபடி உரை தந்தனர்.

உலகத்தாரோடு பொருந்தி வாழ்வது ஒட்பம் என்பது இத்தொடரின் பொருள்.

மலர்தலும் கூம்பலும் இல்லது அறிவு:
பதவுரை: மலர்தலும்-விரிதலும்; கூம்பலும்-குவிதலும்; இல்லது-இல்லாதது; அறிவு-அறிவு.

இத்தொடர்க்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: அதனை நீர்ப்பூப்போல மலர்தலுங் குவிதலுமின்றி யொருதன்மையாகச் செலுத்துதல் அறிவு.
மணக்குடவர் குறிப்புரை: இஃது உயர்ந்தாரோடு நட்புப் பண்ணுதலும் அறிவென்றது.
பரிப்பெருமாள்: அதனை நீர்ப்பூப்போல மலர்தலுங் குவிதலுமின்றி யொருதன்மையாகச் செலுத்துதல் அறிவு.
பரிப்பெருமாள் குறிப்புரை: இஃது உயர்ந்தாரோடு நட்புப் பண்ணுதலும் அறிவென்றது.
பரிதி: ஒருதகைமையாக நிற்பது அறிவு என்றவாறு.
காலிங்கர்: மற்று அதனின்) மலர்தலும் குவிதலும் என்னும் இரண்டும் இல்லது யாது; மற்று அதுவே அறிவாவது என்றவாறு.
பரிமேலழகர்: அந்நட்பின்கண் முன் மலர்தலும் பின் கூம்புதலும் இன்றி ஒரு நிலையனாவது அறிவாம்.
பரிமேலழகர் விரிவுரை: 'தழீஇயது', 'இல்லது' என்பன அவ்வத் தொழில்மேல் நின்றன. உலகம் என்பது ஈண்டு உயர்ந்தோரை. அவரோடு கயப்பூப்போல வேறுபடாது கோட்டுப் பூப்போல ஒரு நிலையே நட்பாயினான்,எல்லா இன்பமும் எய்தும் ஆகலின், அதனை அறிவு என்றார்.காரியங்கள் காரணங்களாக உபசரிக்கப்பட்டன. இதனைச் செல்வத்தில் மலர்தலும் நல்குரவில் கூம்பலும்இல்லது என்று உரைப்பாரும் உளர்.

மணக்குடவர், பரிப்பெருமாள், பரிமேலழகர் மூவரும் உலகம் என்பதற்கு உயர்ந்தோர் என்று கொண்டு அவர்களுடன் நட்புப் பண்ணி, நீர்ப்பூப்போல மலர்தலும் குவிதலும் இல்லாமல் ஒருதன்மையாவது அறிவு என்று இத்தொடர்க்கு உரை கூறினர். தொல்லாசிரியர்கள் அனைவரும் இத்தொடர்க்கு ஒருதகைமையாக நிற்பது அறிவு என்ற பொருளில் உரை செய்தனர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'அங்ஙனம் நடக்கும்போது முன் மகிழ்தலும் பின் வருந்துதலுமின்றி ஒழுகுதல் சிறந்த அறிவாகும்', 'அங்ஙனம் உலகத்தைத் தழுவி நடக்கும் இடத்து முன் மகிழ்தலும் பின் சினத்தலும் இல்லாமல் ஒரு நிலையில் இருப்பது அறிவின் சிறந்த அடையாளம்', 'இன்பத்தில் மகிழ்ந்து துன்பத்தில் சோர்வுற்றும் கடமையைக் கைவிடல் அறிவன்று', 'ஆனால் அறிவுடைமை என்பது அடிக்கடி விரிவதும் மூடிக்கொள்வதும் உள்ளதல்ல' என்றபடி பொருள் உரைத்தனர்.

மலர்தலும் கூம்பலும் இல்லாமல் ஒருநிலையாக இருத்தல் அறிவுடைமை என்பது இத்தொடரின் பொருள்.

நிறையுரை:
உலகத்தோடு ஒத்து வாழ்வது கெட்டிக்காரத்தனம்; மகிழ்தலையும் சோர்தலையும் மிகைபட இல்லாமல் பார்த்துக் கொள்வது அறிவுடைமை என்னும் பாடல்.

உலகம் தழீஇயது ஒட்பம்; மலர்தலும் கூம்பலும் இல்லாமல் ஒருநிலையாக இருத்தல் அறிவுடைமை என்பது பாடலின் பொருள்.
உலகம் தழீஇயது என்றால் என்ன?

உலகம் தழீஇயது என்றால் என்ன?

உலகம் தழீஇயது என்பதற்கு முதலில் மணக்குடவர் 'உலகத்தோடு பொருந்தினது' என்று உரைத்துக் குறிப்புரையில் 'இஃது உயர்ந்தாரோடு நட்புப் பண்ணுதல்' என்று எழுதினார். தொல்காப்பியமும் பிங்கல நிகண்டும் உலகம் என்பது உயர்ந்தோரைக் குறிக்கும் என்றதால் பின்வந்தவர்களும்-பரிமேலழகர் உட்பட- உலகம் என்பதற்கு உயர்ந்தோர் என்றே கொண்டனர். தழீஇயது என்பதற்கு நட்புக் கொள்வது என்ற மணக்குடவர் உரையும் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது. சிலர் உலகம் என்பதற்கு உலகம் என்று கொண்டு உலகம் தழீஇயது என்பதற்கு 'உலகத்தை நட்பாக்குவது' என்று கூறினர். இன்றைய ஆசிரியர்களிலும் பலர் மணக்குடவர்-பரிமேலழகர் உரைகளில் கண்டுள்ளபடி 'உயர்ந்தோரோடு நட்புச் செய்தல்' என்றே இத்தொடர்க்குப் பொருள் கூறினர்.
இக்காலத் திறனாய்வாளர்கள் உலகம் என்பது உயர்ந்தோரை மட்டும் குறிக்காது என்றும் நட்புக்கு என்று பல அதிகாரங்கள் பின் கூறப்படுகின்றனவாதலால், உயர்ந்தோரோடு நட்புப் பண்ணுவது என்பதை ஒப்புக்கொள்ள மறுத்து இத்தொடர் 'உலக நடையையறிதல்', 'உலகப்போக்கிற்கு ஏற்ப விட்டுக் கொடுத்து ஒத்து நடத்தல்' அல்லது 'உலகியலைத் தழுவி நடப்பது' என்பதே பொருத்தமான பொருள் என்று கருத்துரைத்தனர்.
உலகம் என்பதற்கு உலகத்தார் என்றும் தழீஇயது என்றதற்கு பொருந்தியது என்ற பொருளும் ஏற்கத்தக்கது. உலகம் தழீஇயது உலகத்தாரோடு பொருந்தி நிற்றல் என்ற பொருள் தரும்

ஒட்பம்-அறிவு

ஒட்பம் என்ற சொல்லுக்கு வெவ்வேறு விதமாகப் பொருள் கூறப்படுகிறது. கூரிய அறிவு, இயற்கை அறிவு, ஒண்மை, மேன்மை என இதற்குப் பல பொருள் கூறுவர். அறிவை இரண்டுவகையாகப் பிரித்து எண்ணுபவர்கள் - இயற்கை அறிவு ஒருவரது உடலோடு ஒட்டிய உயிர்க்குணம் என்றும் கல்வி கேள்விகளால் பெறப்படும் அறிவு செயற்கைஅறிவு எனப்படும் என்றும் கூறுவர். ஒட்பம் என்பதை ஒளி பொருந்திய அறிவு என்று கொண்டு அது இயற்கை அறிவும் செயற்கை அறிவும் சேர்ந்தது என்பர்.
'ஒட்பம், அறிவு இரண்டும் ஒரு பொருளவாயினும் ஒட்பம் ஒளியும், அறிவு உணர்வுமாகக் கொள்ளப்படும்' என்பது இரா சாரங்கபாணியின் விளக்கம்.
ஒட்பம் இந்த உலக வாழ்வில் வாழ்வியலுக்காக உலகத்தோடு பொருந்தி வாழும் நடைமுறை அறிவு என்றும் பொருள் கூறுவர்.
ஒட்பம் என்பதை வ சுப மாணிக்கம் 'சாமர்த்தியம்' என்று கூறுகிறார். கு ச ஆனந்தன் இதை விவேகம் என்று அழைக்கிறார். இவை இன்றைய வழக்கில் உள்ள சொல்லான 'கெட்டிக்காரத்தனம்' என்பதை உணர்த்தும்.

மலர்தலும் கூம்பலும்

மரஞ்செடி கொடிகளில் தோன்றுவதைக் கோட்டுப் பூ என்பர். இது மலர்ந்தபின் கூம்பாது. குளம் முதலியவற்றில் உண்டாகும் நீர்ப்பூக்கள் மலர்ந்தும் பின் குவியும் தன்மை கொண்டன. மலர்தலும் கூம்பலும் என்று சொன்னது ஒருவேளை மலர்வதும் ஒருவேளை குவிவதுமாக நிலைமாறுந் தன்மையைக் குறிப்பதற்காக. இத்தொடர் கொண்ட நாலாடியார் பாடல் ஒன்று உள்ளது:
கோட்டுப்பூப் போல மலர்ந்துபிற் கூம்பாது
வேட்டதே வேட்டதாம் நட்பாட்சி- தோட்ட
கயப்பூப்போல் முன்மலர்ந்து பிற்கூம்பு வாரை
நயப்பாரும் நட்பாரும் இல்.
(நட்பாராய்தல் நாலடியார் 215)
(பொருள்: மரங்களிற் பூக்கும் பூக்கள் முதலில் மலர்ந்து பின் தாம் உதிரும் வரையிற் குவியாமைபோலத் தலைநாளில் உள்ளம் மலர்ந்துபின் தமது முடிவு வரையிற் சுருங்காமல் விரும்பியது விரும்பியதாயிருப்பதே நட்புடைமையாம்; அவ்வாறின்றி அகழ்ந்தெடுத்த நீர்நிலைகளிற் பூக்கும் இதழ்மிக்க பூக்கள் போல் தலைநாளில் மகிழ்பூத்து நாளடைவில் மனஞ்சுருங்கும் இயல்பினரை, விரும்புவாரும் நேசிப்பாரும் உலகில் இல்லை.)

விரும்புவது நடந்தால் பெருமகிழ்ச்சி கொள்வதும் வெறுப்பன வரும்போது சோர்வடைதலும் இல்லாமல் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் ஒருநிலையாக இருப்பதைச் சொல்வதற்காக இவ்வுவமை பயன்படுத்தப்பட்டது.

இக்குறட்பாடலுக்கு 'உயர்ந்தோரை நட்பாக்குவது ஒட்பம்; அந்நட்பின்கண் முன் மலர்தலும் பின் கூம்புதலும் இன்றி ஒரு நிலையனாவது அறிவாம்' என்று பழம் ஆசிரியர்கள் பொருள் கொண்டனர்.
இன்றைய அறிஞர்கள் இக்கருத்தை ஒப்பாமல், 'உலகியலைத் தழுவி நடப்பது அதாவது உலகத்தோடு ஒத்து நடப்பது ஒருவனுக்கு இயல்பான அறிவாகும். அங்ஙனம் நடக்கும்போது முன் மகிழ்தலும் பின் வருந்துதலுமின்றி ஒழுகுதல் ஒட்பம் அல்லது சிறந்த அறிவாகும்' (இரா சாரங்கபாணி)என்றும் 'இயற்கையும் செயற்கையுமாகிய அறிவு ஒளிபொருந்தியதாதல் ஒட்பம். உலக சமுதாயச் சூழ்நிலைகட்கு ஏற்ப விட்டுக் கொடுத்து நடந்து கொள்ளுதல் அதாவது உலக நடையை அறிதலே அறிவு' (தண்டபாணி தேசிகர்) என்றும் 'உலகத்தைத் தழுவிப் போவது சாமர்த்தியம். மகிழ்தலும் வருந்துதலும் இல்லாதது அறிவு' (வ சுப மாணிக்கம்) என்றும் உரை சொல்வர்.
உலகியலைத் தழுவி நடப்பது சாமர்த்தியம்; ஒருநிலையாய், முன் மகிழ்தலும் பின் வருந்துதலுமின்றி ஒழுகுதல் அறிவாகும் என்பது இக்குறட்கருத்து.. சமுதாய மனிதன் ஒட்பத்துடன் கெட்டிக்காரனாக இருக்கவேண்டும். தனி மனிதன் விரும்புவது நடந்தால் பெருமகிழ்ச்சி கொள்வதும் வெறுப்பன வெறுப்பது வரும்போது தளர்வடைதலும் இல்லாமல் இருப்பது அறிவுடையாகும் என்று இதை விரிக்கலாம்.
நாட்டோடும் சமுதாயததோடும் தன்னை அடையாளம் காண்பவனே அறிவுடையவன். அதாவது உலகப்போக்கை உணர்ந்து அதை ஒட்டி நடப்பதே அறிவு என்பது கருத்து. மேலும் அங்ஙனம் உலகத்தைத் தழுவி நடக்கும் இடத்து முன் மகிழ்தலும் பின் சினத்தலும் இல்லாமல் ஒரு நிலையில் இருப்பது அறிவுடைமையாகும். இதுதான் இக்குறள் கூறும் செய்தி.

உலகியலைத் தழுவி நடப்பது ஒட்பம்; மலர்தலும் கூம்பலும் இல்லாமல் ஒருநிலையாக இருத்தல் அறிவுடைமை என்பது இக்குறட்கருத்து.



அதிகார இயைபு

உலகத்தைத் தழுவியும் சமன் நிலையாக இருத்தலும் அறிவுடைமை என்னும் பாடல்.

பொழிப்பு

உலகத்தைத் தழுவி ஒழுகுவது ஒட்பம்; மலர்தலும் கூம்பலும் இல்லாமல் ஒரு தன்மையையுடையவனாய் இருத்தல் அறிவு.