இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 0112



செப்பம் உடையவன் ஆக்கம் சிதைவின்றி
எச்சத்திற்கு ஏமாப்பு உடைத்து

(அதிகாரம்:நடுவுநிலைமை குறள் எண்:112)

பொழிப்பு: நடுவுநிலைமை உடையவனின் செல்வவளம் அழிவில்லாமல் அவனுடைய வழியிலுள்ளார்க்கும் உறுதியான நன்மை தருவதாகும்.

மணக்குடவர் உரை: நடுவு நிலைமை யுடையவனது செல்வம் தன்னளவிலுங் கேடின்றியே நின்று, தன் வழியுள்ளார்க்குங் கேடுவாராமற் காவலாதலையுடைத்து.
நடுவுநிலைமையுடையார் செல்வம் அழியாதென்றவாறு

பரிமேலழகர் உரை: செப்பம் உடையவன் ஆக்கம் - நடுவு நிலைமையை உடையவனது செல்வம்; சிதைவு இன்றி எச்சத்திற்கு ஏமாப்பு உடைத்து - பிறர் செல்வம் போல அழிவு இன்றி அவன் வழியிலுள்ளார்க்கும் வலியாதலை உடைத்து.
(விகாரத்தால் தொக்க எச்ச உம்மையான் இறக்கும் துணையும் அவன்றனக்கும் ஏமாப்பு உடைத்து என்பது பெற்றாம். அறத்தோடு வருதலின், அன்னதாயிற்று. தான் இறந்தவழி எஞ்சி நிற்பதாகலின் 'எச்சம்' என்றார்.)

குன்றக்குடி அடிகளார் உரை: நடுவு நிலைமையுடையவனது செல்வம் அழியாது அவனுடைய வழியினர்க்கும் பாதுகாப்புத்தரும். எச்சத்திற்கு - அவன் வழித் தோன்றல்களுக்கு என்பது பொதுவான கருத்து. ஒருவர் இறந்த பிறகும் அதை அவர் நினைவாக எஞ்சியிருப்பது எச்சம். இங்ஙனம் எஞ்சி நிற்பது வழித்தோன்றல்கள் என்று உறுதியாகக் கூற முடியாது. ஒருவருடைய மரணத்திற்குப் பிறகு அவருடைய புகழ் எஞ்சி நிற்கும். ஒருவர் நடுவு நிலையுணர்வுடன் செல்வத்தை ஈட்டினால் அதனால் வரும் புகழ் அவருக்குப் பாதுகாப்பாக அமையும் என்று கொள்ளுதலும் பொருந்தும்.


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
செப்பம் உடையவன் ஆக்கம் சிதைவின்றி எச்சத்திற்கு ஏமாப்பு உடைத்து.


செப்பம் உடையவன் ஆக்கம்:
பதவுரை: செப்பம்-நடுவுநிலைமை; உடையவன்-பெற்றுள்ளவன்; ஆக்கம்-செல்வம்.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: நடுவு நிலைமை யுடையவனது செல்வம்;
பரிதி: நடுவுநிலைமை ஆகிய செப்பத்திலே நிற்பான்;
பரிமேலழகர்: நடுவு நிலைமையை உடையவனது செல்வம்;

'நடுவு நிலைமையை உடையவனது செல்வம்' என்றபடி பழம் ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை நல்கினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'நேர்மை உடையவனது செல்வம்', 'நடுவுநிலைமை உடையவனது செல்வம்', ' (வழக்கைத் தீர்ப்பவர்கள்) ஓரவஞ்சனை யற்றவர்களாக நடந்து கொண்டால் அந்தப் பெருமை', 'நடுவு நிலையைக் கடமையாகக் கொண்டவனது செல்வமும் புகழும்', என்ற பொருளில் இப்பகுதிக்கு உரை தந்தனர்.

நடுவு நிலைமையை உடையவனது ஆக்கம் என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

சிதைவின்றி எச்சத்திற்கு ஏமாப்பு உடைத்து:
பதவுரை: சிதைவின்றி-அழிதல் இல்லாமல்; எச்சத்திற்கு-வழியினுள்ளார்க்கு; ஏமாப்பு-வலியாதல்; உடைத்து-உரிமையாகக் கொண்டது.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: தன்னளவிலுங் கேடின்றியே நின்று, தன் வழியுள்ளார்க்குங் கேடுவாராமற் காவலாதலையுடைத்து.
மணக்குடவர் குறிப்புரை: நடுவுநிலைமையுடையார் செல்வம் அழியாதென்றவாறு
பரிதி: வங்கிசம்1 தழைத்து ஆக்கம் பெருகும்.
பரிமேலழகர்: பிறர் செல்வம் போல அழிவு இன்றி அவன் வழியிலுள்ளார்க்கும் வலியாதலை உடைத்து.
பரிமேலழகர் கருத்துரை: விகாரத்தால் தொக்க எச்ச உம்மையான் இறக்கும் துணையும் அவன்றனக்கும் ஏமாப்பு உடைத்து என்பது பெற்றாம். அறத்தோடு வருதலின், அன்னதாயிற்று. தான் இறந்தவழி எஞ்சி நிற்பதாகலின் 'எச்சம்' என்றார்.

'தன்னளவிலும் கேடின்றி,, தன் வழியுள்ளார்க்குங் கேடுவாராமற் காவலாதலையுடைத்து' என்றபடி பழைய ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை கூறினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'குறையாமல் வழி வழி மக்கட்குத் துணையாகும்', 'அழிவின்றி அவனது வழிவரும் பரம்பரைக்கும் துணையாகும்', 'அழியாமலிருந்து அவனுடைய பரம்பரைக்குப் பாதுகாப்பதாகும்', ' அவனோடும் அழிந்து போகாமல் அவன் வழியினர்க்கும் சிறந்த பாதுகாப்பாகும்' என்றபடி இப்பகுதிக்கு பொருள் உரைத்தனர்.

அவன் விட்டுச் சென்ற புகழ்ச்செல்வத்திற்கு அழிவு இன்றிச் சிறந்த பாதுகாப்பாகும் என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

'

நிறையுரை:
நடுநிலையோடு செயல்படுபவனது புகழாக்கம் அவன் இறந்த பின்பும் நிலைத்து நிற்கும் என்னும் பாடல்.

நடுவு நிலைமையை உடையவனது ஆக்கம் அழிவு இன்றி எச்சத்திற்கு சிறந்த பாதுகாப்பாகும் என்பது பாடலின் பொருள்.
'எச்சத்திற்கு' என்றால் என்ன?

செப்பம் உடையவன் என்ற தொடர்க்கு நடுவுநிலை நின்றவர் என்று பொருள் கொள்வர்.
ஆக்கம் என்ற சொல் செல்வம், பெருக்கம், ஈட்டம், படைப்பு எனப் பலபொருள் தரும். இங்கு செல்வம் என்ற பொர்ளில் வந்தது.
சிதைவின்றி என்ற சொல்லுக்கு அழிவின்றி என்பது பொருள்.
ஏமாப்பு என்ற சொல் பாதுகாப்பு, அரண் என்ற பொருளது.
உடைத்து என்ற சொல் உடையது குறித்தது.

நடுநிலை நின்றவர் சேர்த்த புகழ்ச்செல்வத்துக்கு அவர் காலத்துக்குப் பின்னும் பாதுகாப்பு உண்டு.

முந்தைய குறளில் நடுவுநிலைமை தகுதி என்ற சொல்லால் குறிக்கப் பெற்றது. இங்கு அதுவே செப்பம் எனச் சொல்லப்படுகிறது. தகுதி, நடுவு, கோடாமை என்பன நடுவுநிலமைக்கும் வள்ளுவர் சுட்டியுள்ள மற்றக் குறியீடுகளாம். செப்பம் உடையவன் நடுநின்றவனாகும்.
ஆக்கம் என்ற சொல் பொதுவாகச் செல்வத்தை அல்லது பெருக்கத்தைக் குறிக்கும். செல்வம் என்னும்போது அது குறிப்பது பொருட்செல்வம் மட்டுமல்ல. நாமக்கல் இராமலிங்கம் 'ஆக்கம் என்பது பணச் செல்வம் மட்டுமல்ல. செல்வம், செல்வாக்கு, புகழ் முதலான அவன் ஆக்கி வைத்த எல்லாம் சேர்ந்தது. ஆக்கம் நேர்மையான் குணமுடையவன் பணமும் ஆக்கியிருக்கலாம். அத்துடன் அவன் நேர்மைக் குணம் அவனுக்குப் புகழும் தந்திருக்கும். அதனால் அவன் சந்ததியை அந்த நல்ல பெயரும் காக்கும். சந்ததியின் நல்வாழ்வே இல்லறத்தின் நோக்கமானதால் ஓரவஞ்சனையற்ற நேர்மைக் குணம் பரம்பரைக்குப் பாதுகாப்பு எனப்பட்டது' என விளக்கம் தருகிறார். குன்றக்குடி அடிகளாரும் இதே கருத்துடையவரே.

நடுவு நிலைமை உடையவனின் செல்வம், அழிவு இன்றி அவனுடைய எச்சத்திற்குப் ஏமாப்புத் தரும். ஏமாப்பு என்பதற்கு உறுதியாதல் வலியாதல் துணையாதல், பயன்தருவதாய், மரபிலுள்ளார்க்குத் துணையாய் எனப் பொருள் கூறினர். இவற்றுள், வலிதருவதாய் உறுதியாய் என்ற பொருட்கள் சிறந்தன.
இக்குறளிலுள்ள எச்சம் என்ற சொல்லுக்கு வழி வழி வந்தவர் அதாவது மக்கள் என்றே அனைத்து உரையாசிரியர்களும் பொருள் கொண்டனர். நடுவுநிலைமை என்பது ஒரு உயர் பண்பு. எனவெ எச்சம் என்ப்தற்கு அப்பண்பின் காரணமாக ஒருவர் சேர்த்த பெருமை புகழ் என்ற செல்வங்கள் என்பதே பொருத்தமாக இருக்கும். நடுநிலைமை உடையவனின் உருவாக்கங்களான செல்வம், நற்பெயர், வருமானம்) அனைத்தும் சிதைந்து அழிவுறாது என்கிறது இப்பாடல்.
நேர்வழியில் சம்பாதிக்காதவை அழிந்து போவது மட்டுமல்லாமல் மேலும் தீமைகளை வழங்கிவிட்டே செல்லும் என்பது அறம் சார்ந்து நம்பிக்கைதான். நேர்மையாகச் சம்பாதித்த செல்வம் வழியினரைக் காக்கும் என்பதைவிட நடுவுநிலைமையில் நின்றதால் வந்த பயனான புகழ் நிலைத்து நிற்கும் என்பது இக்குறட்கான பொருத்தமான பொருள் ஆகும்..
அறம்புரிவோர் ஆக்கம் சிதையக் கூடாது என்பது வள்ளுவரின் எண்ணம். செவ்வியான் கேடு ஏன் வந்தது என்று ஆராயப்பட வேண்டும் என்று அவ்விய நெஞ்சத்தான் ஆக்கமும் செவ்வியான் கேடும் நினைக்கப் படும். (169) என்ற பாடலில் கூறுவதிலிருந்து நடுநிலை நின்றவன் செல்வம் அழியக்கூடாது என்று கருதுகிறார் என்பது தெளிவாகிறது. இங்கு அவனது ஆக்கம் எச்சத்திற்குப் பாதுகாப்பாகும் என்கிறார்.

'எச்சத்திற்கு' என்றால் என்ன?

எச்சம் என்பதற்கு நேர் பொருள் எஞ்சி நிற்பது என்பது. எச்சம் என்ற சொல்லுக்கு, மிச்சம், மக்கள், பறவைமலம், குறைவு, செல்வம், முன்னோர் வைப்பு ,புகழ், ஒரு வாசனைப் பண்டம் என்று பல பொருள் உண்டு. இங்கு கூறப்பட்டுள்ள எச்சத்திற்கு என்ற சொல் மக்களுக்கு என்ற பொருள் தருகிறதா? அல்லது புகழுக்கு என்பதைக் குறிக்கிறதா?.
இச்சொல்லுக்கு மணக்குடவர் 'தன்னளவிலுங் கேடின்றியே நின்று, தன் வழியுள்ளார்க்குங் கேடுவாராமற் காவலாதலையுடைத்து' என்று தனக்கும் தன் வழியுள்லவர்க்கும் என்று பொருள் கூறினார். அதைத் தழுவி பரிமேலழகரும் எச்சவும்மை தொக்கது என்று கூறி 'இறக்கும் துணையும் அவன்றனக்கும், தான் இறந்தவழி வழியிலுள்ளார்க்கும்'' என்று உரைத்தார். பரிதி: வங்கிசம்1 அதாவது மரபு, அல்லது வம்சம் தழைத்து ஆக்கம் பெருகும். என அதே பொருளில் மொழிகிறார்.
உரையாளர்கள் எச்சம் என்பதற்கு தன்வழி உள்ளார்க்கு, வங்கிசம் தழைத்து, வழி வழி மக்கட்கு,, வழிவரும் பரம்பரைக்கு, குடும்பத்துக்கும் பரம்பரைக்கும், அவனுடைய மக்கட்கு, , வாரிசுகளுக்கு, அவன் மக்கள் பேரன் முதலாக அவன் வழியில் உள்ளார்க்கு, சந்ததிக்கு, வழி வருவோர்க்கு வழிவழி இனமரபுக்கு என்று நடுநிலை நின்றவனது மக்கள் எனவே பொருள் கொண்டனர். எச்சத்திற்கு என்பதற்கு வேறுவேறு சொற்களில் சொல்லப்பட்டாலும் செப்பமுடையவன் இறந்த விடத்து எஞ்சி நிற்கும்வழித் தோன்றல்களுக்கு என்ற பொருளே இவை தருகின்றன.

எச்சம் என்ற சொல்லுக்குப் " புகழ் " என்ற ஒரு பொருளும் உண்டு. புகழ் என்றும் நிலைத்திருப்பது. அது சிதையாது. நேர்மையானவன் என்ற நல்ல பெயர் ஈட்டுதல்” காலங்களைக் கடந்து நன்மை பயப்பதாகும். ஒருவரது நேர்மையான நடவடிக்கைகளால் ப்யன் அடைந்தவர்களும் அதைக் கண்ணுற்றுவர்களும் பெருமையுடம் பல காலம்கடந்தும் பேசிக்கொண்டிருப்பர். இதுவே அவரது புகழுக்கு ஏமாப்பு ஆகும். நல்லது செய்தவனா பழியான செயல்கள் புரிந்தவனா என்பதை அவன் இறந்து பிறகு கிடைக்குக் புகழ் கொண்டு தெரியலாம் என்று வசையென்ப வையத்தார்க்கு எல்லாம் இசையென்னும் எச்சம் பெறாஅ விடின். (புகழ்-238 பொருள்: புகழ் என்று சொல்லப்படும் எச்சத்தைப் பெறாவிட்டால் உலகத்தில் பிறந்தோர்க்கு இகழ்ச்சியாகும் (எச்சம்-தனக்குப் பிறகு நிலைத்திருப்பது)) என மற்றொரு இடத்தில் வள்ளுவரே கூறியுள்ளார்.
இப்பாடலிலுள்ள எச்சம் என்பதற்குப் புகழ் என்ற பொருளே பொருத்தமாகும்.

நடுவு நிலைமையை உடையவனது ஆக்கம் அழிவு இன்றி புகழ்ச்செல்வத்திற்குப் பாதுகாப்பாகும் என்பது இக்குறட்கருத்து.



அதிகார இயைபு

நடுவுநிலைமை யுடையவன் புகழ்ச் செல்வம் அழியாது. என்று சொல்லும் பாடல்.

பொழிப்பு

நடுவுநிலைமை உடையவனது ஆக்கம் குறையாமல் புகழ்ச் செல்வத்திற்குப் பாதுகாப்பாக அமையும்.