இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 0085



வித்தும் இடல்வேண்டும் கொல்லோ விருந்தோம்பி
மிச்சின் மிசைவான் புலம்

(அதிகாரம்:விருந்தோம்பல் குறள் எண்:85)

பொழிப்பு: விருந்தினரை முன்னே போற்றி உணவளித்து மிஞ்சிய உணவை உண்டு வாழ்கின்றவனுடைய நிலத்தில் விதையும் விதைக்க வேண்டுமோ?

மணக்குடவர் உரை: விருந்தினரை ஊட்டி மிக்க வுணவை யுண்ணுமவன் புலத்தின் கண், விளைதற் பொருட்டு விதைக்கவும் வேண்டுமோ?
தானே விளையாதோ? பொருள் வருவாயாக இயற்றுமிடம் நன்றாகப் பயன்படுமென்றவாறு.

பரிமேலழகர் உரை: விருந்து ஓம்பி மிச்சில் மிசைவான் புலம் - முன்னே விருந்தினரை மிசைவித்துப் பின் மிக்கதனைத் தான் மிசைவானது விளைபுலத்திற்கு; வித்தும் இடல் வேண்டுமோ - வித்திடுதலும் வேண்டுமோ? வேண்டா.
('கொல்' என்பது அசைநிலை. 'தானே விளையும்' என்பது குறிப்பெச்சம். இவை மூன்று பாட்டானும் விருந்து ஓம்புவார் இம்மைக்கண் எய்தும் பயன் கூறப்பட்டது.)

வ சுப மாணிக்கம்: உரை: விருந்து செய்தபின் மிச்சத்தை உண்பவனது நிலத்துக்கு விதைகூட இட வேண்டுமா?


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
விருந்தோம்பி மிச்சின் மிசைவான் புலம் வித்தும் இடல்வேண்டும் கொல்லோ .


வித்தும் இடல்வேண்டும் கொல்லோ:
பதவுரை: வித்தும்-விதையும்; இடல்-தூவுதல்; வேண்டும் கொல்லோ-வேண்டுமோ?.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: விளைதற் பொருட்டு விதைக்கவும் வேண்டுமோ?
மணக்குடவர் கருத்துரை: தானே விளையாதோ? பொருள் வருவாயாக இயற்றுமிடம் நன்றாகப் பயன்படுமென்றவாறு.
பரிதி: எருப்போட்டு நீர் தேக்கினது போல, ஒன்று நூறாயிரம் விளையும் என்றவாறு2.
பரிமேலழகர்: வித்திடுதலும் வேண்டுமோ? வேண்டா.
பரிமேலழகர் குறிப்புரை: 'கொல்' என்பது அசைநிலை. 'தானே விளையும்' என்பது குறிப்பெச்சம். .

'வித்திடுதலும் வேண்டுமோ?' என்றபடி பழம் ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை நல்கினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள 'அவன் விதையும் விதைக்க வேண்டும்ம்? (மிடல் வேண்டும் கொல்லோ எனக் கொண்டு வேலியும் போட வேண்டுமோ என்பர்) ', ' விதை விதைத்தலும் வேண்டுமோ? (விதையாதே விளைவு உண்டாமென்று சிறப்புக் கூறியவாறு காண்க,) ', ''தன் வயலுக்கு விதை தெளிக்கவும் விரும்பமாட்டான். விதைக்கென வைக்கப்பட்டுள்ளதையும் விருந்தினர்க்கெனச் செலவழிப்பான் ', ' தன் நிலத்திற்கு விதை போடுதலையும் விரும்பான். (விதைப்பதனினும் விருந்துக்கே முதன்மை தருவான்.) ',என்ற பொருளில் உரை தந்தனர்.

விதைக்கவும் வேண்டுமோ? என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

விருந்தோம்பி மிச்சில் மிசைவான் புலம்:
பதவுரை: விருந்து-விருந்தினர்; ஓம்பி--பேணி; மிச்சில்-மிஞ்சியது; மிசைவான்-உண்பவன்; புலம்-வயல்.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: விருந்தினரை ஊட்டி மிக்க வுணவை யுண்ணுமவன் புலத்தின் கண்.
பரிதி: விருந்து உபசரித்து மிஞ்சினதைப் புசிப்பது கழனிக்கு. .
பரிமேலழகர்: முன்னே விருந்தினரை மிசைவித்துப் பின் மிக்கதனைத் தான் மிசைவானது விளைபுலத்திற்கு;
பரிமேலழகர் குறிப்புரை: இவை மூன்று பாட்டானும் விருந்து ஓம்புவார் இம்மைக்கண் எய்தும் பயன் கூறப்பட்டது.

'முன்னே விருந்தினரை மிசைவித்துப் பின் மிக்கதனைத் தான் மிசைவானது விளைபுலத்திற்கு' என்றபடி பழைய ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை கூறினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள்' விருந்தினரைப் பேணிப் பின் மிச்சத்தை உண்பானது நிலத்திற்கு', 'விருந்தினரை உண்பித்து மிஞ்சியதைத் தான் உண்ணுவானுடைய வயலுக்கு ',முன்னால் விருந்தினரை உண்ணச் செய்து பின்னர் மிகுந்துள்ளதை உண்ணும் வழக்கம் உடையவன்', 'விருந்தினரைப் பேணி அவருண்ட பின் மீதமாகும் உண்வை உண்பவன் 'என்றபடி பொருள் உரைத்தனர்.

விருந்தினரை உண்பித்து மிஞ்சிய உணவை உண்மவன் நிலத்திற்கு என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

நிறையுரை:
வந்தவர் அனைவரும் உண்டனரா என்று உறுதி செய்தபின் தான் உண்பவன் நிலத்தில் விளைச்சல் பெருகும் என்பதைச் சொல்லும் பாடல்.

விருந்தினரை உண்பித்து மிஞ்சிய உணவை உண்மவன் நிலத்திற்கு வித்தும் இடல்வேண்டும் கொல்லோ? என்பது பாடலின் பொருள்.
'வித்தும் இடல்வேண்டும் கொல்லோ' கூறும் கருத்து என்ன?

கொல் என்னும் அசைச்சொல்- ஐயத்தை உணர்த்துவது.. 'ஓ' எதிர்மறையைச் சுட்ட வந்தது. இரண்டும் ஒன்றுபட்ட 'வேண்டும் கொல்லோ' வேண்டாமையை குறிக்கிறது என்பர்.
விருந்தோம்பி என்றது விருந்தினரைப் பேணி என்ற பொருள் தரும்..
மிச்சில் என்ற சொல்லுக்கு மிஞ்சிய, மிகுந்தது அதாவது மீதமுள்ளது என்பது பொருள்.
மிசைவான் என்றது உண்பான் என்று பொருள்படும்.
புலம் என்ற சொல் நிலம் குறித்தது.

வந்துகொண்டே இருக்கும் விருந்தினரை இருக்கும் உணவைக் கொண்டு முதலில் பசியாறச் செய்வதும் பின்னர் மீதம் இருந்தால் தான் உண்பது என்பதும் மிகச் சிறந்த விருந்தோம்பல் பண்பு. நாளும் அவ்விதம் மிஞ்சுவதை உண்ணும் அல்லது ஒன்றும் மிஞ்சாவிட்டால் உண்ணாமல் உறங்கும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருக்கும் விருந்தோம்புவானைச் சிறப்பித்துச் சொல்லும் வகையில் அவன் நிலத்தில் விதையிடாமலேயே நிலம் விளைச்சல் தரும் என்று புகழ்ந்தேத்துகிறார் வள்ளுவர்.

விருந்தோம்பல் நன்றாகச் செய்வோன் நிலத்தில் விதையே போடாமல் விளைச்சல் வரும்" என்று விருந்தோம்பலின் பயனை உயர்வு நவிற்சியாக உரைக்கப்பட்ட குறட்பா இது. '..பெய்யெனப் பெய்யும் மழை' (குறள் 55) என்று சொல்லப்பட்டதுபோல கற்பனை கலந்து கூறப்பட்டது. விருந்தினர் அனைவரும் உண்ணும்வரை காத்திருந்து மீதத்தை உண்பவன் புலத்தில் விதை போட்டால் பெரு விளைச்சல் கிடைக்கும் என்பது கருத்தாகலாம். அதாவது அவன் நிலத்தில் ஒன்றுக்குப் பத்தாக விளையும் என்று கொள்ளலாம்.
விருந்தோம்பல்..பெருவாழ்வு அளிக்கவல்லது என்றதைப் படிப்போர் உள்ளத்தில் ஆழப் பதியும் பொருட்டே 'வித்தும் இடல் வேண்டும் கொல்லோ' .என உயர்ந்தேத்திக் கூறப்பட்டது.

சங்க இலக்கியங்களான குறுந்தொகை, குறிஞ்சிப்பாட்டு, பெருங்காப்பியங்களில் ஒன்றான மணிமேகலை இவற்றிலும் மிச்சில் உணவை உண்பது குறித்து கூறப்பட்டுள்ளன: . அப்பாடல்கள்:
யாவரும் வருகவென் றிசைத்துட னூட்டி
உண்டொழி மிச்சிலுண் டோடுதலை மடுத்துக்
கண்படை கொள்ளுங் காவலன் றானென்.
(மணிமேகலை, 13: 113-)
(பொருள்: அனைவரும் வருக என்று கூறி யழைத்து ஒருங்கு உண்ணச் செய்து, அனைவரும் உண்டு எஞ்சிய உணவை யுண்டு, அவ்வோட்டினைத் தலைக்கு அணையாகக் கொண்டு, -உறங்குதல் செய்வான் அவ் வாபுத்திரனாகிய காப்போன் என்க.)
உயர்ந்தோர்க்கு
நீரொடு சொரிந்த மிச்சில், யாவர்க்கும்
குறுந்தொகை,233:4-5) பொருள்: பெரியவர்களுக்கு நீரொடு தானம் பண்ணி எஞ்சிய பொருளையும்,....)
பைந் நிணம் ஒழுகிய நெய்ம் மலி அடிசில்
வசை இல் வான் திணைப் புரையோர் கடும்பொடு
விருந்து உண்டு எஞ்சிய மிச்சில், பெருந்தகை,
நின்னோடு உண்டலும் புரைவது" என்று, ஆங்கு,
அறம் புணை ஆகத் தேற்றி,
(குறிஞ்சிப் பாட்டு 204-206)
(பொருள்: பசுத்த நிணமொழுகின நெய்மிக்க அடிசிலை நீ இடுகையினாலே, குற்றமில்லாத உயர்ந்தகுலத்திற்பிறந்த உயர்ந்தோர் தமது சுற்றத்தோடே விருந்துண்டு மிக்க அடிசிலை பெரிய தகைமைப்பாடுடையவன்,நீ இடுகையினாலே யான்உண்டலும் உயர்ந்ததென்று சொல்லி அப்பொழுது இல்லறம் தங்களைக் கரையேற்றுவதாகத் தெளிவித்து.)

'வித்தும் இடல்வேண்டும் கொல்லோ' கூறும் கருத்து என்ன?

விருந்தினரை ஊட்டிப் பின் எஞ்சியதை உண்பான் நிலத்தில் அவன் விதைக்கவும் வேண்டுமோ? என்று கேட்கிறது இக்குறள். விதைக்க வேண்டாம். தானே விளையும் என்பது குறளகத்து இல்லையானாலும் அதுதான் பதில். விதைக்காமல் எந்த நிலத்திலும் விளைச்சல் உண்டாகாது என்பதை எவரும் அறிவர். அப்படி விளையவேண்டும் என்று எந்த உழவரோ அல்லது விருந்திடுவானோ விரும்புவதுமில்லை. பின் ஏன வள்ளுவர் இவ்விதம் கூறுகிறார் என்பதற்கு உரையாளர்கள் பலவாறாக விளக்கம் அளித்தனர்.
விருந்தோம்புவான் தானே சென்று விதைக்க வேண்டாம்; இவன் பிறர்க்குப் பயன்படுவதால் ஊரவர்கள் இவனுக்காகப் பாடுபடுகின்றனர்' அதாவது அவன் விளைபுலத்தை ஊரார் உழுது பயிர் செய்து விளைவினை நல்குவர் என்றும்.
அவன் செய்த கொடையே கோடியாய் விளையுமே; என்றும்
மிடல் வேண்டும் கொல்லோ எனக் கொண்டு வேலியும் போட வேண்டுமோ என்றும்
தனக்கு எத்துணை இடுக்கண் வரினும் விளைந்து பயன்படுதற்குரிய வித்தினை அழித்து உண்ண யாரும் விரும்பமாட்டார்கள்; ஆனால் விருந்துபேண வேறு வழியிட்டாவிட்டால் விதைப்பதற்காக வைத்துள்ள வித்தையும் விருந்தாகிய புலத்தின் கண் இட முன்வருவர்; நிலம் வித்திடப்படாமல் கிடப்பினும் குற்றமில்லை என்று கருதி விருந்தினரைப் போற்றுவதில் உள்ளம் செலுத்துவார். என்றும்
உரை கண்டனர்.

விருந்தோம்புவான் செய்த அறத்தின் வலியால் தானே முளைத்து விளைவேறும்.என்று அவன் சிறப்பு கூறச் சொல்லப்பட்டதேயன்றி வித்தில்லாமல் எங்கும் விளைவது இல்லை; 'வித்திடாமல் பயிர் வளர்வது' அதாவது எல்லாம் தாமே நடக்கும்' என்று சொல்வது கடவளின் கருணையால் நடப்பது அல்லது மற்றவர் முயற்சியால் நடப்பது இவற்றைக் குறிக்கலாம்
'வித்தும் இடல்வேண்டும் கொல்லோ' என்றதற்குப் பொருள் வருவாயாக இயற்றுமிடம் நன்றாகப் பயன்படும் என்பது தொல்லாசிரியரான மணக்குடவர்) தரும் இயல்பான உரை. சிறந்த விருந்தோம்புவான் நிலத்தில் போட்ட வித்துக்குப் பெரு விளைச்சல் கிடைக்கும் என்பது பொருந்திய கருத்தாகலாம். .

விருந்தினரை உண்பித்து மிஞ்சிய உணவை உண்மவன் நிலத்திற்கு விதைக்கவும் வேண்டுமோ? என்பது இக்குறட்கருத்து.



அதிகார இயைபு

விருந்தோம்பல் பண்ணிய பயன் பயிரிலே தெரியும் என்பதைச் சொல்லும் குறள்.

பொழிப்பு

விருந்தினரைப் பேணிப் பின் மிச்சத்தை உண்பானது நிலத்திற்கு விதைகூட இட வேண்டுமா?