இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 0078



அன்புஅகத்து இல்லா உயிர்வாழ்க்கை வன்பாற்கண்
வற்றல் மரந்தளிர்த் தற்று

(அதிகாரம்:அன்புடைமை குறள் எண்:78)

பொழிப்பு: அகத்தில் அன்பு இல்லாமல் வாழும் உயிர்வாழ்க்கை வன்மையான நிலத்தில் பட்டமரம் தளிர்த்தாற் போன்றது.

மணக்குடவர் உரை: தன்னிடத்து அன்பில்லாத உயிரினது வாழ்க்கை வலிய பாரிடத்து (பாறை) உண்டாகிய உலர்ந்த மரம் தளிர்த்தாற் போலும்.
தளிர்த்தற்குக் காரணமின்மையால் தளிராதென்றவாறு.

பரிமேலழகர் உரை: அகத்து அன்பு இல்லா உயிர் வாழ்க்கை - மனத்தின்கண் அன்பு இல்லாத உயிர் இல்லறத்தோடு கூடி வாழ்தல்; வன்பாற்கண் வற்றல் மரம் தளிர்த்தற்று - வன்பாலின்கண் வற்றல் ஆகிய மரம் தளிர்த்தாற் போலும்.
( கூடாது என்பதாம். வன்பால் - வல்நிலம். வற்றல் என்பது பால் விளங்கா அஃறிணைப் படர்க்கைப் பெயர்.)

வ சுப மாணிக்கம் உரை: நெஞ்சத்தில் அன்பின்றி வாழமுடியுமா? பாலை நிலத்தில் பட்டமரம் தளிர்க்குமா?


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
அன்புஅகத்து இல்லா உயிர்வாழ்க்கை வன்பாற்கண் வற்றல் மரந்தளிர்த் தற்று.


அன்புஅகத்து இல்லா உயிர்வாழ்க்கை:
பதவுரை: அன்பு-உள்ள நெகிழ்ச்சி; அகத்து-உள்ளே; இல்லா-இல்லாத; உயிர்-உயிர்; வாழ்க்கை-வாழ்தல்; வன்-வலியதாகிய; பாற்கண்-நிலத்தில் .

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: தன்னிடத்து அன்பில்லாத உயிரினது வாழ்க்கை;
பரிதி: அன்பு மனத்திடத்து இல்லாதார் உயிர்வாழ்க்கை நிலைபெறும் என்பது எத்தன்மை யென்னில்;
காலிங்கர்: யாவர் மாட்டும் அன்பானது தன்னெஞ்சத்து இல்லாது உயிருடலொடு வாழ்கின்ற வாழ்க்கை;
பரிமேலழகர்: மனத்தின்கண் அன்பு இல்லாத உயிர் இல்லறத்தோடு கூடி வாழ்தல்;

'மனத்திடத்து அன்பில்லாத உயிரினது வாழ்க்கை' என்றபடி பழம் ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை நல்கினர். பரிமேலழகர் 'மனத்தின்கண் அன்பு இல்லாத உயிர் இல்லறத்தோடு கூடி வாழ்தல்' என்றார்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'உள்ளத்தில் அன்பில்லாத உயிர் வாழ்தலென்பது', 'நெஞ்சத்தில் அன்பில்லாதவர்களுடைய வாழ்க்கை.', 'உள்ளத்தில் அன்பில்லாத உயிர்கள் சிறப்புற வாழ்தல்', 'மனத்தின்கண் அன்பில்லாத உயிர் இல்லறத்தில் வாழ்தல்' என்ற பொருளில் உரை தந்தனர்.

உள்ளத்தில் அன்பு இல்லாமல் இல்லறவாழ்வு நடாத்துதல் என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

வன்பாற்கண் வற்றல் மரந்தளிர்த் தற்று:
பதவுரை: வன்-வலியதாகிய; பாற்கண்-நிலத்தில்; வற்றல்-உலர்ந்தாகிய; மரம்-மரம்; தளிர்த்து-கொழுந்துவிட்டு; அற்று-அத்தன்மைத்து.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: வலிய பாரிடத்து (பாறை) உண்டாகிய உலர்ந்த மரம் தளிர்த்தாற் போலும்.
மணக்குடவர் கருத்துரை: தளிர்த்தற்குக் காரணமின்மையால் தளிராதென்றவாறு.
பரிப்பெருமாள் கருத்துரை: இது அன்பிலாதார்க்கு ஆக்கமில்லை என்றவாறு.
பரிதி: வன்பாலாகிய பாறையிலே பட்டமரம் தழையும் தன்மையாம்.
காலிங்கர்: ('வன்பார்க்கண்' - பாடம்) கற்செறிந்து வற்கென்ற தரையின்கண் நிற்கின்ற வறலாகிய மரம் பின்பு தளிர்த்த 'அத்தன்மை போல இவனுக்கும் வெறும் தோற்றமே அன்றிப் பின் ஆக்கமில்லை என்பது கருத்து என்றவாறு.
பரிமேலழகர்: வன்பாலின்கண்வற்றல் ஆகிய மரம் தளிர்த்தாற் போலும்.
பரிமேலழகர் குறிப்புரை: கூடாது என்பதாம். வன்பால் - வல்நிலம். வற்றல் என்பது பால் விளங்கா அஃறிணைப் படர்க்கைப் பெயர்.

'வலிய பாறையில் உலர்ந்த மரம் தழையும் தன்மையாம்' என்றபடி பழைய ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை கூறினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'பாலை நிலத்தில் வற்றல் மரம் தளிர்த்துச் செழித்தல் போலும்', 'நீர்ப்பசை இல்லாத கெட்டியான நிலத்தில் முளைத்துவிட்ட மரம் உயிரோடிருந்தாலும் வற்றிப்போய் செழிப்பில்லாமல் இருப்பதுபோல் வாழ்க்கை நடந்தாலும் இன்பம் இருக்காது', '(பாறை போன்ற) வன்மையுடைய நிலத்தின்கண் பட்டுப்போன மரம் தழைத்தாற் போலும்.', 'வலிய பாலை நிலத்தில் வற்றல் மரம் தளிர் விட்டதை ஒக்கும். (பாலை நிலத்தில் வற்றல் மரம் தளிரும் விடாது, அன்பில்லாதவர் இல்லறத்தில் சிறந்த வாழவும் மாட்டார்.)' என்றபடி பொருள் உரைத்தனர்.

வலிய பாறையில் நிற்கின்ற வற்றல் மரம் தளிர்த்தாற் போலும் என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

நிறையுரை:
அன்பில்லாதவர் உயிரற்றுக் காட்சியளிப்பர் என்னும் பாடல்.

உள்ளத்தில் அன்பு இல்லாமல் இல்லறவாழ்வு நடாத்துதல் வன்மையுடைய நிலத்தின்கண் வற்றல் மரம் தளிர்த்தற்று என்பது பாடலின் பொருள்.
'தளிர்த்தற்று' குறிப்பது என்ன?

அகத்து என்ற சொல்லுக்கு உள்ளத்துள் என்று பொருள். இதற்கு இடத்து என்றும் பொருள் கொள்வர்.
வன்பாற்கண் என்றது வன்பால்+கண் என அமையும். வன்பால் வன்னிலம் அதாவது கடினமான பூமி. வன்பாற்கண் கெட்டியான நிலத்திலே என்ற பொருள் தரும். வன்பால் என்பதற்கு வன்பார் என்ற பாடமும் உண்டு. வன்பார் என்பது வலிய பாறை என்று பொருள்படும். காலிங்கர் ‘வன்பார்’ என்றதற்கு, ‘கல்செறிந்து வற்கென்ற தரை’ என்று பொருள் கூறுகின்றார்.
வற்றல் என்ற சொல்லுக்கு வற்றிய அல்லது உலர்ந்த என்பது பொருள்.

'அன்புஅகத்து இல்லா உயிர்வாழ்க்கை' என்ற பகுதிக்கு உள்ளத்தில் அன்பு இல்லாத வாழ்வு என்பது பொருள். 'உள்ளத்தில் அன்பில்லாத என்பதை 'அன்பை வெளிப்படுத்தாத உள்ளம்' என்றும் விளக்கினர். உயிர் வாழ்க்கை என்பதற்கு உயிர் உடல் உயிரோடு கூடி வாழ்கிற வாழ்க்கை எனச் சொல்லி, இங்கு மனதில் அன்பில்லை என்று சொல்லப்படுவதால் ஈரம் உள்ளே இல்லாத உயிர்வாழ்வு என்று பொருள் கூறினர்., பரிமேலழகர் ':மனத்தின்கண் அன்பு இல்லாத உயிர் இல்லறத்தோடு கூடி வாழ்தல்' என்றார்.

'வன்பாற்கண் வற்றல் மரந்தளிர்த் தற்று' என்ற இறுதிப் பகுதியில் ஓர் உவமை கையாளப்பட்டுள்ளது. அந்த உவமை 'வலிய நிலத்தில் அதாவது வறட்சியான கெட்டியான நிலத்தில் நிற்கும் உலர்ந்த மரம் தளிர்த்தது போலும்'; என்பது.. வற்றல் மரம் என்பது வெயிலின் கடுமையால் உலர்ந்துபோன மரத்தைக் குறிக்கும். மரம் பட்டுப்போய் பசுமையற்று இருக்கிறது. அந்த மரம் எவ்வாறு அந்தப் பாறை நிலத்தில் தளிர்த்துப் பூக்க முடியும்? இங்கு அன்பற்று இல்லறம் நடத்துவோருக்கு பட்டமரம் உவமையாக்கப் படுகிறது.

இந்த உவமை தரும் செய்தி என்ன?
வற்றல் மரம் போலவே அன்பில்லாதவர் இல்வாழ்வு தளிராது என்று மணக்குடவரும் அவருக்கு இல்லறவாழ்வு கூடாது என்று பரிமேலழகரும் உரை எழுதினர்.
வற்றல் மரம் எப்படித் தளிர்க்காதோ அது போலவே மனத்தகத்தே அன்பில்லாதவரின் வாழ்க்கை சிறக்காது என்றும்
பசிய மரமே தளிர்த்து நிற்கும்; அதுபோல அன்புடைய வாழ்க்கையே செழுமையுடையதாகும் என்றும்
உயிரற்ற பட்டமரம் எக்காலத்திலும் எவ்வாறு தளிர்க்க முடியாதோ அதைப்போன்று உயிர்ப் பண்பாகிய அன்பில்லாதவருடைய வாழ்க்கை இந்த உலகில் இன்பம் நிறைந்து இனிய வாழ்வைப் பெறமுடியாது என்றும்
பாலை நிலத்தில் வற்றல் மரம் தளிரும் விடாதுபோல அன்பில்லாதவர் இல்லறத்தில் சிறந்த வாழவும் மாட்டார் என்றும்
அன்பில்லாதவர் இல்லறத்தோடு கூடி வாழ்தல் கூடாது அதாவது அன்பில்லாதவருக்கு இல்லறவாழ்வு உகந்ததல்ல என்றும் மற்றவர்கள் இவ்வுவமையை விளக்கினர்.
அன்பு என்ற ஈரம் உள்ளே இல்லாது உயிர்வாழ்ந்தால் அவ்வாழ்வு ஈரமே இல்லாத வலிய மேட்டு நிலத்தில் ஏற்கனவே வற்றிப்போய் நிற்கும் மரம் தளிர்க்க முயல்வது போலாகும். தளிர்க்க மாட்டாது தவிக்கும் என்பதாம் என்ற தமிழண்ணல் தரும் உரை நன்றாக உள்ளது.

இக்குறளில் அமைந்துள்ள வற்றல் மரம் என்னும் சொற்றொடரே அதன் பசுமை நீங்கிய, வாடிய, இரங்கத்தக்க நிலையை நன்கு படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது. அன்பு இல்லாதவர் தோற்றமும் அது போன்றே உயிரற்று, எவரும் ஏறெடுத்துப் பார்க்க இயலாதவகையில் அமையும்.
அன்பும் உறவும் காட்டிக் கூடிவாழ வேண்டிய வாழ்வு. அந்நெறியிலிருந்து விலகியதால் சுற்றுச்சூழல் வறண்ட பாலைவனமாகி விடுகிறது. அன்பைச் சொரிதற்குரிய வாய்ப்பையும் அன்பைப் பெறுதற்குரிய வாய்ப்பையும் இல்வாழ்வார் இழந்து விடுகின்றமையால் வாழ்வு வற்றல் மரம் போலச் சாரமற்றது ஆகிவிடுகிறது. அன்பில்லாதாருக்கு வெறும் தோற்றம் மட்டுமே உரியது. அவர் என்புதோல் போர்த்திய வெற்றுக்கூடுதான் என்பது கருத்து.

இக்குறள் அன்பின்மையின் கொடுமையை உணர்த்தியதாகவும் அன்பிலாதார் வாழ இயலாது என்று சொல்வதாகவும் பெரும்பாலான உரைகள் உள்ளன. அன்பில்லாதவர் தனித்து நின்று இயங்குபவர் என்ற பொருள்பட எழுதிய மு வை அரவிந்தனது விளக்கம் அவற்றிலிருந்து மாறுபாடாகக் காணப்படுகிறது அவர் வரையும் உரை:
"அன்பகத்தில்லாதவனது வாழ்க்கை பலைவனத்தில் வளர்ந்து தளிர்க்கும் வற்றல் மரம் போன்றது. வற்றல் மரம் எவரும் விரும்பிச் செல்லாத பாலை நிலத்தில் தோன்றி வளர்ந்து தளிர்க்கின்றது. தான் மட்டும் பசையோடு செழிப்புற்று வாழ்கிறது. அதனால் ஒருவர்க்கும் பயனில்லை. அந்த மரத்தைப் போல் அன்பில்லாதவனும் தான்மட்டும் உண்டு உடுத்து மகிழ்ந்து எவருக்கும் நன்மை செய்யாமல் வாழ்கிறான்."

'தளிர்த்தற்று' குறிப்பது என்ன?

தளிர்த்து என்ற சொல் தழைத்து வளர்தல் என்பதைக் குறிக்கும்.
அற்று என்ற சொல் போலும் என்ற ஒப்புமை நோக்குவது.
அன்பகத்தில்லா உயிர் வாழ்க்கை வற்றல் மரம் போன்றது என்று மட்டும் கூறாமல் வற்றல் மரம் தளிர்த்தல் போன்றது எனப் பெருக்கிக் கூறுகிறது பாடல். வற்றல் மரம் தளிர்த்தலே அரிது. அதிலும் கெட்டிநிலத்தில் நிற்கும் வற்றல் மரம் தளிர்த்தல் மிக மிக அரிது.
வன்பார் என்பது வலிய பாறையைக் குறிக்கும், பாறைமீது மழை பெய்தாலும் அதை உழுது வெட்டினாலும் மெலிதாதல் எப்பொழுதும் இல்லையாகவே மரம் தளிர்க்க வாய்ப்பேயில்லை. வன்பால் என்பது வல்லிய நிலத்தைக் குறிப்பது. ஒரு காலத்து வன்பாலாக இருந்தது மழை முதலிய பெய்து மென்பாலாயின் மரங்கள் தளிர்க்கவும் கூடும். வள்ளுவர் வன்பால் என்பதையே இக்குறட்பொருளாகக் கருதியிருப்பார் என்ற எண்ணத்தில் பரிமேலழகர் வன்பார் (பாறை) என்ற மணக்குடவர் கொண்ட பாடத்தைக் கொள்ளாமல் பரிதியின் பாடமாகிய வன்பால் (வல்லிய நிலம்) என்பதை ஏற்றார் எனத் தோன்றுகிறது.
வன்மையான நிலம் என்றதால், அன்பற்றவர் எப்பொழுதும் அன்பு நீங்கியே இருக்கப்போவதில்லை. அவரது வாழ்க்கை மாறும் வாய்ப்பு முற்றிலும் இற்றுப் போய்விடாது; வறட்சியான அகத்து உள்ளே, ஈரம் சுரக்கும் வாழ்க்கை மலர்ச்சி காணலாம்.
தளிர்த்தற்று என்று சொல்லப்பட்டதன் நோக்கம் அன்பு இல்லாத உயிர்வாழ்வு ஈரமே இல்லாத வலிய மேட்டு நிலத்தில் ஏற்கனவே வற்றிப்போய் நிற்கும் மரம் தளிர்க்க முயன்று. தளிர்க்க மாட்டாது தத்தளிப்பது போல என்பதாம்.
தளிர்ப்பது மிகவும் கடினம் என்றாலும் அன்பு என்னும் ஈரம், உள்ளத்தே சுரந்தால் வறட்டுத்தன்மை நீங்கி. அவர்களாலும் நல்ல மரம் பூத்துக் குலுங்குவதுபோல குளிர்ச்சியாகவும் மலர்ச்சியாகவும் அன்பு செலுத்தி பழக இயலும் என்பதைக் குறிப்பதாகவும் கொள்ளலாம்.
தளிர்த்தற்று என்பது தளிர்க்கலாமே, என்று வற்றல் மரத்தைப் பார்த்து எண்ணுவதுபோலவும் அன்பிலாதாரிடம் அன்பு மலரலாமே என்று எதிர்பார்ப்பது போலவும் தோன்றுகிறது.

உள்ளத்தில் அன்பு இல்லாமல் இல்லறவாழ்வு நடாத்துதல் வலிய நிலத்தில் நிற்கின்ற வற்றல் மரம் தளிர்த்தாற் போலும் என்பது இக்குறட்கருத்து.



அதிகார இயைபு

அன்புடைமை இல்லாத ஈரமற்றவரது இல்வாழ்வு தத்தளிப்புக்குள்ளாகும் என்னும் பாடல்.

பொழிப்பு

உள்ளத்தில் அன்பில்லாது உயிர் வாழ்தல் என்பது வன்மையுடைய நிலத்தின்கண் வற்றல் மரம் தளிர்த்தல் போலும்.