இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 0063



தம்பொருள் என்பதம் மக்கள் அவர்பொருள்
தம்தம் வினையான் வரும்

(அதிகாரம்:புதல்வரைப் பெறுதல் குறள் எண்:63)

பொழிப்பு: தம் மக்களே தம்முடைய உடைமை என்று உலகோர் கூறுவர்; மக்களாகிய அவர்தம் செல்வம் அவரவருடைய வினைமுயற்சியால் வந்து சேரும்.

மணக்குடவர் உரை: தம்முடைய பொருளென்று சொல்லுவர் உலகத்தார் தம்மக்களை: அம்மக்களுடைய பொருள் தத்தமுடைய வினையோடே கூடவருதலான்.

பரிமேலழகர் உரை: தம் மக்கள் தம் பொருள் என்ப - தம் புதல்வரைத் தம் பொருள் என்று சொல்லுவர் அறிந்தோர்; அவர் பொருள் தம் தம் வினையான் வரும் - அப்புதல்வர் செய்த பொருள் தம்மை நோக்கி அவர் செய்யும் நல்வினையானே தம்பால் வரும் ஆதலான்.
('தம்தம் வினை' என்புழித் தொக்கு நின்ற ஆறாம் வேற்றுமை, 'முருகனது குறிஞ்சிநிலம்' என்புழிப் போல உரிமைப் பொருட்கண் வந்தது. பொருள் செய்த மக்களைப் 'பொருள்' என உபசரித்தார். இவை இரண்டு பாட்டானும் நன்மக்களைப் பெற்றார் பெறும் மறுமைப் பயன் கூறப்பட்டது.)

சிற்பி பாலசுப்பிரமணியம் உரை: பெற்றோர்க்குச் செல்வம் பிள்ளைகளே. அப்பிள்ளைகளுக்கு உரிய செல்வம் அவர்களின் நற்செயல்களால்தான் உருவாகும்.


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
தம் மக்கள் தம்பொருள் என்ப; அவர்பொருள் தம்தம் வினையான் வரும்.


தம்பொருள் என்பதம் மக்கள்:
பதவுரை: தம்-தமது; பொருள்-உடைமை; என்ப-என்று சொல்லுவர்; தம்-தமது; மக்கள்-புதல்வர்.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: தம்முடைய பொருளென்று சொல்லுவர் உலகத்தார் தம்மக்களை:
பரிதி: தமக்கு அழியாத உடைமையாவர் புதல்வர்;
காலிங்கர்: குணச்செல்வம் குலச்செல்வம் பொருட்செல்வம் செவிச்செல்வம் என்றிவை முதலாக உலகத்து எண்ணிவருகின்ற செல்வங்கள் அனைத்தினும் இனிய செல்வமாவது அறிவுடைய புதல்வரைப் பெறுதல்;
பரிமேலழகர்: தம் புதல்வரைத் தம் பொருள் என்று சொல்லுவர் அறிந்தோர்;

'தம்மக்களை தம்முடைய உடைமை என்று சொல்வர்' என்றபடி பழம் ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை நல்கினர். யார் சொல்வர் என்பதற்கு மணக்குடவர் உலகத்தார் என்றும் பரிமேலழகர் அறிந்தோர் என்றும் கூறினர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'குழந்தைகளே பெற்றோரின் பொருளாவார்', 'தம் மக்களைத் தம்பொருள் என்று சொல்வார்கள்', 'மனிதர் தம்முடைய குழந்தைகளைத் தமது அருமையான உடைமை (அல்லது செல்வம்) என்று கூறுவர்', 'தம் மக்களைத் தம் செல்வம் என்று அறிந்தோர் கூறுவர்' என்ற பொருளில் உரை தந்தனர்.

உலகோர் தம்மக்களைத் தம்முடைய உடைமை என்று சொல்வர் என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

அவர்பொருள் தம்தம் வினையான் வரும்:
பதவுரை: ; அவர்-முற்குற்ப்பிட்டவர்; பொருள்-சொத்து; தம்தம்-அவரவர்; வினையான்-செயலால்; வரும்-சேரும்.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரைகள்:
மணக்குடவர்: அம்மக்களுடைய பொருள் தத்தமுடைய வினையோடே கூடவருதலான்.
பரிப்பெருமாள் குறிப்புரை: மக்களுக்கு உண்டான பொருளும் தமக்கு உண்டான பொருளோடு ஒத்த இயல்பிற்றால் இம்மை மறுமைக்கன் இனபம் பயத்தலின், பொருளாவாரும் மக்கள் என்று கூறிற்று.
பரிதி: அந்தப் புதல்வர் என்னும் பேறு தாம்தாம் செய்த விதிவசத்தால் வரும் என்றவாறு.
காலிங்கர்: புதல்வர்க்குச் செல்வமாவது பெரிய தகையாகிய தவத்தினால் வருவது என்றவாறு.
பரிமேலழகர்: அப்புதல்வர் செய்த பொருள் தம்மை நோக்கி அவர் செய்யும் நல்வினையானே தம்பால் வரும் ஆதலான்.
பரிமேலழகர் குறிப்புரை: 'தம்தம் வினை' என்புழித் தொக்கு நின்ற ஆறாம் வேற்றுமை, 'முருகனது குறிஞ்சிநிலம்' என்புழிப் போல உரிமைப் பொருட்கண் வந்தது. பொருள் செய்த மக்களைப் 'பொருள்' என உபசரித்தார். இவை இரண்டு பாட்டானும் நன்மக்களைப் பெற்றார் பெறும் மறுமைப் பயன் கூறப்பட்டது.

அவர்பொருள் என்றதற்கு மணக்குடவர் அம்மக்களுடைய பொருள் என்று கூற காலிங்கர் புதல்வர்க்குச் செல்வம் என்றார். பரிமேலழகர் புதல்வர் செய்த பொருள் என்று உரை தருகிறார். இப்பகுதிக்கு மணக்குடவர் தம் மக்களுடைய பொருள் அவர்களது வினையால் வரும் என்கிறார். பரிதி மக்கட்பேறு தாம் செய்த விதிவசத்தால் வரும் என்றார். காலிங்கர் மக்களது செல்வம் அவர்களது தவத்தினால் வரும் என்று உரை செய்கிறார். பரிமேலழகர் மக்கள் செய்த பொருள் தம்மை நோக்கி வரும் என்று உரைக்கிறார்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'தம் நல்வினையால் குழந்தைகள் பிறத்தலின்', 'பெற்றோரின் செல்வமாகிய மக்கட்பேறு அவரவர் செயல்களுக்கேற்ப உண்டாகும் ('மனந்தூயார்க்கு எச்சம் நன்றாகும்' என்பது கருத்து)', 'அவரவர்கள் செல்வம் தாம் செய்யும் நல்வினையால் ஏற்படுவது', 'அம்மக்களின் புகழ் தம்மை நோக்கி அவர் செய்யும் நற்கடமையால் தம்பால் வந்து சேரும்' என்றபடி பொருள் உரைத்தனர்.

அம்மக்களுடைய செல்வம் அவரவர் செயல்திறனால் வரும் என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

நிறையுரை:
பிள்ளைகள் அவரவர் காலில் நிற்கப் பயிற்றுவிக்கப்படவேண்டும் என்பதை அறிவுறுத்தும் பாடல்.

உலகோர் தம்மக்களைத் தம்முடைய உடைமை என்று சொல்வர்; அவர்பொருள் தம்தம் வினையான் வரும் என்பது பாடலின் பொருள்.
'அவர்பொருள் தம்தம் வினையான் வரும்' என்ற பகுதி குறிப்பது என்ன?

என்ப என்ற சொல்லுக்கு என்பர் அதாவது சொல்வர் என்பது பொருள். உலகோர் சொல்வர் என்று இங்கு கொள்ளவேண்டும்.
வினை என்ற சொல்லுக்கு நல்வினை/தீவினைப் பயன் என்றும் செயல் என்றும் பொருள் கொண்டனர். செயல் எனக் கொள்வது பொருத்தமானது.
வரும் என்ற சொல் சேரும் அல்லது உண்டாகும் என்ற பொருள் தரும்.

உலகத்தார் தமது உடைமை அதாவது சொத்து என்று சொல்லிப் பெருமை கொள்ளக்கூடியது அவரது பிள்ளைகள்தாம் என்று சொல்வர்; அப்பிள்ளைகளுடைய செல்வம் அவரவரது வினைமுயற்சியால் பெறப்படும்.

'தம்பொருள் என்ப தம்மக்கள்' என்ற முதற்பகுதியில் உள்ள 'பொருள்' என்ற சொல்லுக்கு உடைமை (சொத்து) என்று பொருள். இதனைப் பரிதி 'அழியாத உடைமை' என அடைதந்து விளக்குவார். 'குணச்செல்வம் குலச்செல்வம் பொருட்செல்வம் செவிச்செல்வம் என்றிவை முதலாக உலகத்து எண்ணிவருகின்ற செல்வங்கள் அனைத்தினும் இனிய செல்வமாவது அறிவுடைய புதல்வரைப் பெறுதல்' என்று காலிங்கர் சொல்வார். வருங்காலத்தில் தம் மக்கள் தமக்குச் செய்யக்கூடிய நன்மையை எள்ளளவும் எதிர்நோக்காதே, தம் மக்களைத் தம் செல்வமென்று பெற்றோர் பாராட்டுவர்.
குறளின் இரண்டாம் பகுதியான 'அவர்பொருள் தம்தம் வினையான் வரும்' என்பதிலுள்ள 'பொருள்' செல்வம் என்ற பொருள் தரும். அவர் என்ற சொல் பிள்ளைகளைக் குறித்தது.
இப்பகுதி 'அம்மக்களது அதாவது பிள்ளைகளது செல்வம் அவர்கள் வினைமுயற்சியால் உண்டாவது' என்ற கருத்தைத் தருவது. பெற்றோரின் முயற்சியோ அல்லது அவர்களது செயற்பாடுகளோ அதில் இல்லை என்பது இங்கு உணர்த்தப்படுகிறது.

'அவர்பொருள் தம்தம் வினையான் வரும்' என்ற தொடர் குறிப்பது என்ன?

'அவர்பொருள்', 'வினையான்' என்பனவற்றை விளக்குவதில் உரையாசிரியர்கள் பெரிதும் வேறுபட்டனர்.
அவர் பொருள் என்பது பெற்றோர் பொருளா அல்லது பிள்ளைகள் பொருளா?
அவர்பொருள் என்பதற்கு மக்களின் பொருள் என்று சிலரும், மக்களாகிய பொருள் (மக்கட்பேறு) என்று வேறு சிலரும் பொருள் கண்டனர். மக்களின் பொருள் எனக் கொண்டவர்கள், மக்கள் ஈட்டிய செல்வத்தைத் தன் வினைப் பயனால் பெற்றோர் துய்ப்பர் என்றபடி உரை எழுதினர். மக்களாகிய செல்வம் எனக் கொண்டு அது முன்வினைப் பயனால் பெற்றோர்க்கு வாய்க்கும் (பரிதி) என்றும் மக்கட்பேறானது பெற்றோர்தம் நன்னடத்தையைப் பொறுத்து இப்பிறப்பில் அமையும் என்றும் உரைகள் எழுந்தன.
அவர்பொருள் என்னும் இடத்தில் அப்பொருள் என்று பாடம் இருந்தால் பொருள் எளிதில் விளங்கும் என்றும் ஆனால் அப்படிக் கொண்டால் இலக்கணப் பிழையாகும் என்று சொல்லி மூலத்தில் உள்ள வேறு சொல்லையும் திருத்திப் பாடமாகக் கொண்டு உரை எழுதினர்.
இவற்றினும் மக்களது அதாவது பிள்ளைகளது பொருள் என்பதே பொருத்தமானது.

இப்பகுதிக்கான உரைகளில் பெரும்பாலும் நன்மக்கட்பேற்றிற்கு நல்வினைகள் செய்தல் வேண்டும் என்ற அடிப்படையில் எழுந்தன. ஒருவர் செய்யும் நல்வினைகளால் அவர் மக்கட்பேறு பெறுவது மட்டுமல்ல அம்மக்களுக்குச் செல்வம் முதலிய நற்பேறுகளும் அந்நல்வினைகளால் உண்டாகும் என்றனர். 'மக்கள் உளராதலும் இலராதலும்; நல்ல மக்கள் உளராதலும் தீய மக்கள் உளராதலும் அவரவர் வினைகளின் பயன்களேயாம்' என்று கருத்து வகுத்தனர். அப்படித் தம் நல்வினையால் குழந்தைகள் பிறத்தலின் குழந்தைகளே பெற்றோரின் பொருளாவார்; அப்புதல்வர் ஈட்டும் செல்வம் வினைப்பயனால் தந்தைக்கே அனுபவிக்க வாய்ப்புக் கிட்டும், தம் மக்கள் ஈட்டும் பொருள் பெற்றோரின் துய்ப்புக்குரியன என்று உரைத்தனர். 'அந்தப்புதல்வர் செய்த பொருள் தம்மை நோக்கி அவர் செய்யும் நல்வினையாலே தம்பால் வந்தடையும்' என்ற பரிமேலழகர் உரை பேரன் பேத்திகளைக் குறித்து 'திதி' சடங்குமுறையையும் சொல்கிறது.
இவையாவும் 'வினை' என்ற சொல்லுக்கு சமயநோக்கில் வினைப்பயன் என்று பொருள் கொண்டவர்களது உரைகள்.

வினைப்பயன் அதாவது முற்பிறப்பிலோ இப்பிறப்பிலோ நல்வினை செய்தால்தான் மக்கட்பேறு உண்டாகும் என்பதை ஏற்காதவர்கள், 'வினை'' என்பதை ஊழ் என்று கருதாது 'செயல்' என்னும் பொருளில் உரை செய்தனர். இவர்கள் 'பிள்ளைகளது பொருட்செல்வம் அவரவர்தம் வினைமுயற்சிகளுக்கு ஏற்ப வரும்' என்று பொருள் கொண்டனர்.
கு ச ஆனந்தன் இத்தொடர்க்கு 'அம்மக்களுடைய பொருளோ அவரவர் செயல்களால் (தொழில்களால்) வரும்' என்று உரை செய்தார்.
அக்குழந்தைகட்குச் செல்வம் பெற்றோர் தேடி வைக்கும் பொருளன்று. அவரவருடைய வினைத் திறத்தான் ஈட்டும் செல்வமேயாகும் என்பது சி இலக்குவனார் தரும் உரை.
தமிழண்ணல் 'அவர்தம் பொருட்செல்வம் அவரவர்தம் வினைமுயற்சிகளுக்கு ஏற்ப வரும்' என விளக்கம் தந்தார்.

இங்ஙனம் இரண்டு கருத்துக்கள் கிடைக்கின்றன.
( 'பெற்றோர்க்குத் தம் நல்வினைகளால் பிள்ளைப் பேறுகள் கிடைத்தன;) பிள்ளைகளது பேறு அவர்களது வினைப்பயன்களால் உண்டாகும்'. என்பது ஒன்று
மற்றொன்று: ('பெற்றோர்க்குத் தம் பிள்ளைகள் சொத்து;) பிள்ளைகளது செல்வம் அவரவர்களது செயல்திறனால் வரும்'. என்பது
இரண்டாம் வகையான கருத்து குழந்தைகள் தங்கள் கால்களிலே ஊன்றி நிற்கவேண்டும் என்பதைக் குறிப்பால் உணர்த்துகிறது, இவ்வதிகாரத்து முதல் பாடலில் 'அறிவறிந்த மக்கள்' பற்றிப் பேசப்பட்டது. இரண்டாவது பாடலில் 'குணம் கொண்ட பிள்ளைகள் வேண்டும்' என்று சொல்லப்பட்டது. இங்கு 'தம் பிள்ளைகள் பெற்றோரைச் சாராமல் தாமே இவ்வுலகில் வாழவேண்டும்' என்பது கூறப்படுகிறது. பிள்ளைகள் தங்களுக்கு வேண்டிய செல்வத்தை தங்களது சொந்த முயற்சியில் ஈட்டுவர்; அவர்கள் தத்தம் வினைசெய்யும் திறமையால் முன்னேறி பொருள் தேடி வாழ்வர். பெற்றோரோ முன்னோரோ சேர்த்துவைத்த பொருட்செல்வத்தில் வாழ்தல் அவர்களுக்குப் பெருமையாகாது. பிள்ளைகளது செல்வம் அவர்களது தொழில்களால்/செயல் திறனால் வரும் அல்லது வரவேண்டும் என்ற இரண்டாவது பொருளே சிறந்து நிற்கிறது.
அவர்பொருள் அவர்கள் உழைப்பாலே வர வேண்டும். இதுவே இத்தொடர் தரும் செய்தி.

உலகோர் தம்மக்களைத் தம்முடைய உடைமை என்று சொல்வர்; அம்மக்களுடைய செல்வம் அவரவர் செயல்திறனால் வரும் என்பது இக்குறட்கருத்து.



அதிகார இயைபு

பெற்றோர் சொத்து புதல்வர்; பிள்ளைகளே அவரவர் செல்வத்தை ஈட்டவேண்டும் என்னும் புதல்வரைப் பெறுதல் பாடல்.

பொழிப்பு

தம் மக்களைத் தம் உடைமை என்று சொல்வார்கள்; அம்மக்களது செல்வம் அவரவர்தம் வினைமுயற்சியால் பெறப்படும்.