இத்தளத்துள் தேட...

செல்க: முகப்பு |

குறள் எண் 0007



தனக்குவமை இல்லாதான் தாள்சேர்ந்தார்க்கு அல்லால்
மனக்கவலை மாற்றல் அரிது

(அதிகாரம்:கடவுள் வாழ்த்து குறள் எண்:7)

பொழிப்பு: தனக்கு ஒப்புமை இல்லாதவனுடைய திருவடியைப் பொருந்தி நினைக்கின்றவர்க்கு அல்லாமல், மற்றவர்க்கு மனக்கவலையை மாற்ற முடியாது.

மணக்குடவர் உரை: தனக்கு நிகர் இல்லாதானது திருவடியைச் சேர்ந்தவர்க்கு அல்லது மனத்துண்டாம் கவலையை மாற்றுதல் அரிது.
வீடு பெறுதலாவது 'அவலக் கவலைக் கையாற்றின்' நீங்கிப் புண்ணிய பாவம் என்னும் இரண்டினையும் சாராமல் சாதலும் பிறத்தலும் இல்லாததொரு தன்மையை எய்துதல். அது பெறும் என்பார். முற்படக் கவலை கெடும் என்றார்; அதனால் எல்லாத்துன்பமும் வருமாதலின்.

பரிமேலழகர் உரை: தனக்கு உவமை இல்லாதான் தாள்சேர்ந்தார்க்கு அல்லால் - ஒருவாற்றானும் தனக்கு நிகர் இல்லாதவனது தாளைச் சேர்ந்தார்க்கு அல்லது; மனக்கவலை மாற்றல் அரிது - மனத்தின்கண் நிகழும் துன்பங்களை நீக்குதல் உண்டாகாது.
("உறற்பால தீண்டா விடுதலரிது" (நாலடி.109) என்றாற் போல, ஈண்டு 'அருமை' இன்மைமேல் நின்றது. தாள் சேராதார் பிறவிக்கு ஏது ஆகிய காம வெகுளி மயக்கங்களை மாற்றமாட்டாமையின், பிறந்து இறந்து அவற்றான் வரும் துன்பங்களுள் அழுந்துவர் என்பதாம்.)

இரா சாரங்கபாணி உரை: எவ்வகையாலும் தனக்கு ஒப்புமை இல்லாதவனின் திருவடியை இடையறாது நினைப்பவர்க்கு அல்லாமல் மற்றவர்க்கு மனக்கவலையை விலக்க முடியாது.


பொருள்கோள் வரிஅமைப்பு:
தனக்கு உவமை இல்லாதான் தாள்சேர்ந்தார்க்கு அல்லால் மனக்கவலை மாற்றல் அரிது.


தனக்கு உவமை இல்லாதான் தாள்சேர்ந்தார்க்கு அல்லால்.
பதவுரை: தனக்கு-தனக்கு; உவமை-ஒப்பு; இல்லாதான்-இல்லாதவனது; தாள்-அடி; சேர்ந்தார்க்கு-இடைவிடாது நினைந்தவர்க்கு; அல்லால்-அன்றி.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரை:
மணக்குடவர்: தனக்கு நிகர் இல்லாதானது திருவடியைச் சேர்ந்தவர்க்கு அல்லது;.
பரிதி: தனக்கு ஒருவரும் நிகர் இல்லாதவன் பாதத்தைச் சேராதவர்;.
காலிங்கர்: எவ்வுயிக்கும் உயிர்பொருள் ஆகின்றவனாகிய முதற்பொருளாம் தன்மைக்கு இணையில்லாதவன் தனது அடியினை உண்மையாகச் சேர்ந்தவர்க்கு அல்லது;
பரிமேலழகர்: ஒருவாற்றானும் தனக்கு நிகர் இல்லாதவனது தாளைச் சேர்ந்தார்க்கு அல்லது;.

தொல் உரையாசிரியர்கள் அனைவரும் 'தனக்கு நிகர் இல்லாதானது திருவடியைச் சேர்ந்தவர்க்கு அல்லது' என்று உரை பகன்றனர்.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'உவமை கடந்தவன் அடியை நினைந்தாலன்றி', 'தனக்கு நிகரில்லாதவனாகிய பகவானைப் பணிந்தால்தான் நாம் ஓரளவேனும் ஆசைகள் குறைந்து மனக் கவலை இல்லாமல் இருக்கலாம்', 'எவ்வகை நலத்திலும் தனக்கு நிகரில்லாத கடவுளுடைய திருவடிகளை அடைந்தவர்களுக்கல்லாது', 'தனக்கு ஒப்பில்லாதவன் எனப்படும் கடவுளுடைய அடிகளை அடைந்தவர்க்கு அல்லாமல்', என்ற பொருளில் உரை தந்தனர்.

தனக்கு ஒப்புமை இல்லாதவனின் திருவடியை இடைவிடாது நினைப்பவர்க்கு அல்லாமல் என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

மனக்கவலை மாற்றல் அரிது.
பதவுரை: மனக்கவலை-மனத்தின்கண் நிகழும் துன்பம்; மாற்றல்-நீங்குதல்; அரிது-அருமையானது.

இப்பகுதிக்குத் தொல்லாசிரியர்கள் உரை:
மணக்குடவர்: மனத்துண்டாம் கவலையை மாற்றுதல் அரிது.
மணக்குடவர் விரிவுரை: வீடு பெறுதலாவது 'அவலக் கவலைக் கையாற்றின்' நீங்கிப் புண்ணிய பாவம் என்னும் இரண்டினையும் சாராமல் சாதலும் பிறத்தலும் இல்லாததொரு தன்மையை எய்துதல். அது பெறும் என்பார். முற்படக் கவலை கெடும் என்றார்; அதனால் எல்லாத்துன்பமும் வருமாதலின்.
காலிங்கர்: மற்றி யாவர்க்கும் தமது நெஞ்சத்துக் கவலை நீக்குதற்கு அரிது.
பரிதி: மனத்துயரம் மாற்றுவார் அல்லர். அவர் மனத்துயரம் மாற்றமாட்டார்.
பரிமேலழகர்: மனத்தின்கண் நிகழும் துன்பங்களை நீக்குதல் உண்டாகாது.
பரிமேலழகர் கருத்துரை: "உறற்பால தீண்டா விடுதலரிது" (நாலடி.109) என்றாற் போல, ஈண்டு 'அருமை' இன்மைமேல் நின்றது. தாள் சேராதார் பிறவிக்கு ஏது ஆகிய காம வெகுளி மயக்கங்களை மாற்றமாட்டாமையின், பிறந்து இறந்து அவற்றான் வரும் துன்பங்களுள் அழுந்துவர் என்பதாம்.

'தமது நெஞ்சத்துக் கவலை நீக்குதற்கு இல்லை' என்றபடி இப்பகுதிக்கான பழம் ஆசிரியர் உரைகள் அமைந்தன.

இன்றைய ஆசிரியர்கள் 'மனக்கவலையை மாற்றமுடியாது', 'இல்லாவிட்டால் மனக் கவலைகளை மாற்றிக் கொள்ள முடியாது', 'மற்றவர்களுக்கு மனக்கவலையை யொழித்தல் கூடாது', '(பிறரால்) மனத்தின் கண் தோன்றும் கவலைகளைப் போக்க முடியாது', என்ற பொருளில் உரை தந்தனர்.

மனக்கவலையை நீக்குதல் கடினம் என்பது இப்பகுதியின் பொருள்.

நிறையுரை:
எல்லாம்வல்ல இறைவனால் மட்டுமே தீராக் கவலைகளுக்கு மாற்றல் தர முடியும் என்னும் பாடல்.

இறைவனது திருவடியை மறவாது நினைப்பவர்களால் அல்லாமல் மற்றவர்களுக்கு மனத்தினால் வரும் கவலைகளை நீக்குதல் கடினம் என்பது பாடலின் பொருள்.
கடவுளை நினைப்பதால் மனக்கவலை எவ்விதம் நீங்கும்?

தனக்குவமை இல்லாதான் என்ற தொடர்க்கு தனக்கு ஒப்பு இல்லாதவன் என்பது பொருள்.
தாள்சேர்ந்தார்க்கு அல்லால் என்ற தொடர் திருவடியை அடைந்தவர்க்கு அல்லாமல் என்ற பொருள் தரும்.
மனக்கவலை மாற்றல் அரிது என்ற தொடர் மனத்தின்கண் ஏற்படும் கவலைகளை நீக்குதல் கடினம் எனப் பொருள்படும்.

ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாத தனித்த பொருள் இறை. அது இன்ன தன்மையினது என்று உரைக்கத்தக்க உவமைகளுக்கு அப்பாற்பட்டது. கடவுளுக்கு உவமையாக எதையுமே கூறமுடியாது. தனக்கு நிகராக வேறு எவருமில்லை என்ற பெருமை பொருந்தியவன் அவன். இக்குறளில் அவன் 'எல்லாம் வல்ல இறைவன்' என்ற பொருளில் அமைந்துள்ளது. கடவுளை நினைக்காதவர்களுக்கு மனக்கவலையை நீக்குதல் கடினம் என்று கூறப்பட்டது.

திருக்குறள் பக்தியின் சிறப்பும் ஆன்மீகப் பயனும் கூறும் நூல் அல்ல. ஆனால் இக்குறள் கடவுளை அடைக்கலம் அடைந்தவரைத் தவிர மற்றவர்க்கு மனக் கவலைகளை நீக்குதல் அரிது என்று சொல்வதால் வள்ளுவர் இறைவனை நாடுவோர் துன்பத்தினின்றும் நீங்கப் பெறுவர் என உணர்த்தினார் என்றாகிறது.
இப்பாடலை நுனித்து நோக்கும்போது ஒருவகையில் இது ஊழின் பெருவலியையே சொல்வது போல் தோன்றுகிறது. இதனால்தான் தனக்கு உவமை இல்லாதான் என்று, எல்லாம் வல்ல தன்மை புலப்படும்படி, வள்ளுவர் இங்கு குறிக்கிறார். இதை உணர்ந்தே பரிமேலழகரும் தமது உரையில் நாலடியார் பாடல் ஒன்றைக் கோடி காட்டுகிறார். அப்பாடல்:
ஈண்டு நீர் வையத்துள், எல்லாரும், எள்துணையும்
வேண்டார்மன், தீய; விழைபமன், நல்லவை;-
வேண்டினும், வேண்டாவிடினும், உறற்பால
தீண்டாவிடுதல் அரிது.
(நாலடியார்.109)
((பொருள்: மிக்க நீரையுடைய கடலாற் சூழப்பட்ட உலகத்தில், யாரும் சிறிதும் துன்பந்தருந் தீயவற்றை விரும்பமாட்டார்கள். எல்லாரும் எவ்வளவும் விரும்புகின்ற பயன்கள் இன்பந்தரும் நல்லனவே, மக்கள் விரும்பினாலும் விரும்பா விட்டாலும் அவர்கள்பால் வந்து பொருந்துதற்குரியன பொருந்தாதொழிதல் இல்லை). ஒருவன் எய்துதற்குரிய இன்பதுன்பங்கள் அவனைச் சென்றடையாமல் நீங்குதல் இல்லை' என்பது நாலடியார் செய்யுளின் கருத்து.

குடும்ப - சமூக அழுத்தங்கள், பொருள் குறைபாடு, உடல்நோய் போன்ற பல காரணங்களால் மனக்கவலை எழலாம். சில கவலைகளை கடவுள் ஒருவனால் மட்டுமே தீர்க்க முடியும். சில சமயங்களில் தீயூழ் எதிர்பாராமல் வந்து தாக்கும்போது நாம் நிலை தடுமாறி திகைத்து நிற்க நேரிடுவதை உணர்வோம். அது சமயம் மனத்தின்கண் வருத்தம் தோன்றி நின்று கவலைகள் சூழ்வது இயற்கை. யாது செய்வேன் என்று துயர் உறுகிறோம். அத்துயரினின்று நீங்க பலவழிகளிலும் முயல்கிறோம். பலரைச் நாடிச் செல்கிறோம். ஆனாலும் ஒரு பயனும் ஏற்படாமல் போகிறது. எவ்வழி முயன்றாலும் மனக்கவலை விலகாதபோது, எல்லாருக்கும் மேலாக அவனுக்கு மேல் எவரும் இல்லாதவனான உள்ள இறைவனிடத்தில் அடைக்கலம் புகுந்தால்தான் அந்த மனக்கவலை மாறும் என்கிறார் வள்ளுவர். இது போன்ற சமயங்களில் 'இறைவனைது தாள் சேர் அதாவது கடவுளை மறவாமல் நினைத்துக் கொண்டே இரு; அது ஒன்றுதான் மீட்சி தந்து கவலைகளைப் போக்கும்' என்கிறார்.
அரிது என்ற சொல்லாட்சி வழி மற்றவர்களால் தீர்வு காண்பது கடினம் என்பதைத் தெரிவிப்பது. பின்வரும் அதிகாரங்களில் ஆள்வினை, பெருமுயற்சி போன்றவற்றால் ஊழையும் உப்பக்கம் காண வழி சொல்வார் வள்ளுவர். எனவேதான் இயலாது என்று கூறாமல் கடினம் என இங்கு கூறினார்.

தாள்சேர்ந்தார் என்ற தொடர்க்குத் தண்டபாணி தேசிகர் தரும் குறிப்பு சிறப்பாக உள்ளது: 'இவ்வதிகாரத்து (கடவுள் வாழ்தது), 'அடி சேர்ந்தார்', 'தாள்தொழாஅரெனின்' எனப்பல இடங்களில் வருதலால் அதற்கு அருள் எனக் குணப்பொருள் காணாமல் கால் என்னும் உறுப்பு எனக் கொள்வோமாயின், ஏனைய முகம் முதலியனவும் உடன் எண்ணப்பட்டு ஏதாயினும் ஒரு சமயக் கடவுளைக் குறிப்பதாகப் பொதுமையின் நீங்கும் என்க. இதனானே பரிமேலழகர் சேர்தல் என்பதற்கு இடைவிடாது நினைத்தல் எனப் பொருள் கண்டனர் போலும்'.

கடவுளை நினைப்பதால் மனக்கவலை எவ்விதம் நீங்கும்?

மனக்கவலை உலகியல் வாழ்வுக்குத் தேவையான பொருள்களைப் பற்றியும், பகை-சினம்-அழுக்காறு ஆகிய குணங்களைப் பற்றியும் விளைந்த சிதைந்த எண்ண ஓட்டங்கள். இவை விருப்பு வெறுப்புக்களால் விளைவன. வேண்டுதல் வேண்டாமையிலாதானது திருவருளாகிய திருவடிச் சார்புடையார்க்குத் துன்பமும், அதனால் விளையும் கவலையும் இல்லை என்பதாம் என விளக்கம் தருவார் தண்டபாணி தேசிகர்.

மனக் கவலையைப் போக்க நாம் என்ன செய்கிறோம்? மனதிலே வலி தோன்றும்போது நமக்குப் பழக்கமானவர்களிடமோ அல்லது நம் சுற்றத்தினரிடமோ சென்று அவர்கள் கூறும் வழி முறைகளில் அந்த வலியைப் போக்க முயல்கிறோம். நமது மனக்கவலையைப் போக்க, உலகில் அவர் இவர் எனத் தேடி அலைவது ஓரளவே பயனளிக்கலாம். தியானம் அல்லது யோகப் பயிற்சி ஆகியன ஒருவரது கவனத்தைத் திசை திருப்புமே தவிர அவற்றால் மனக்கவலை தீராது. இன்னும் சிலர் கள்ளுண்ணல் போன்ற தீயபழக்கங்களுக்கு அடிமையாகி மன வேதனைகளை விலக்க முயன்று சீரழிவர்.
வாழ்க்கையில் மனக்கவலைகளை உண்டாக்கும் சில சிக்கல்களுக்குக் காரணம் தெரிவதில்லை. ஒருவருடைய விருப்பு வெறுப்புகளுக்கோ செயற்பாடுகளுக்கோ எத்தகைய தொடர்பும் இல்லாமல் நிகழ்வுகள் நடந்தேறிவிடுகின்றன. இவை ஊழின் வலியால் நிகழ்வன. மனிதனால் மாற்ற முடியாத மாபெரும் ஆற்றலினால் நேர்வன. இவற்றிற்கு அறச்செயல்களாலோ பொருட்செலவுகளலோ தீர்வு காணுதல் இயலாது. மற்றவர்கள் மூலமோ தாங்களே கண்டறிந்த வழிமுறைகள் மூலமோ கிடைக்கப் பெறும் பயன் ஒன்றும் இல்லை. எவ்வளவுதான் முயன்றாலும் கவலைகள் தீராதவையாகவே உள்ளன என்பதை உணர்வர். இத்தகைய சூழ்நிலையில் கவலையுற்றோர் மன நலம் பெறுவதற்கு கடவுளின் மேல் நம்பிக்கை வைத்துத் தொழுதல் என்பது ஒன்றுதான் வழி என்கிறது இப்பாடல்.
கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளத்தைத் தூய்மையாக வைத்துக்கொள்ள உதவுகின்றது; மனம் தூய்மையாக இருந்தால் கவலைகள் நீங்கிப்போகும். கடவுளது திருவடிகளைச் மறவாமல் நினைக்கும் போதே, மனம் ஒரு பண்பட்ட நிலையைக் கடக்கிறது; அது மேலும் உயர்ந்து, மனக்கவலை இன்மை என்னும் நிலையை அடைகிறது. அந்த நிலையில் துன்பமும் அதன் விளைவான கவலையும் மறைந்துவிடும். உலக வாழ்க்கையில் நமக்கு அடிக்கடி உண்டாகின்ற மனக்கவலைகளை மாற்றவேண்டுமாயின் கடவுளை மறவாது நினைத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

இறைவனது திருவடியை மறவாது நினைப்பவர்களுக்கு அல்லாமல் மற்றவர்களுக்கு மனத்தினால் வரும் கவலைகளைப் போக்குதல் கடினம் என்பது இக்குறட்கருத்து.



அதிகார இயைபு

உவமை இல்லாதவனை உணர்ந்தவரே மன நலம் பெறுவர் என்னும் கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல்.

பொழிப்பு

தனக்கு எதனையும் ஒப்பிட்டுக் கூற முடியாதவனுடைய தாளை நினைப்பவர்களுக்கு அன்றி மற்றவர்களுக்கு மனத்தில் உண்டாகும் துன்பங்களை நீக்க முடியாது.